เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๑๙ มีนาคม ๒๕๖๙

[พิชวัฒน์]

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๑๙ มีนาคม ๒๕๖๙

[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๑๙ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ หลังจากเจริญพระกรรมฐานและทำวัตรเช้าแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เดินทางลงไปยังตัวเมืองกาญจนบุรี หลายท่านที่ยังไม่ทราบว่าทองผาภูมิกับกาญจนบุรีห่างกันถึง ๑๔๐ กิโลเมตร อาจจะนึกภาพไม่ออกว่าต้องเดินทางไกลกันขนาดไหน ?! อาจจะสงสัยว่าทำไมกระผม/อาตมภาพไม่รับบิณฑบาตเสียก่อน ? ก็ต้องบอกว่าถ้ามัวแต่รับบิณฑบาตก่อน ก็จะมาไม่ทันการรับบิณฑบาตของคณะธุดงค์ธรรมยาตราเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เจริญพระชนมายุ ๗๕ พรรษา

แล้วก็เป็นความจริงตรงที่ว่า เมื่อมาถึงทางด้านคณะธุดงค์ได้รับบิณฑบาตจากคณะญาติโยม ที่มาเลี้ยงภัตตาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว กำลังจะพิจารณาฉันภัตตาหาร โดยที่ "ท่านพระครูบ่าว" (พระครูกาญจนปริยัติคุณ) เจ้าอาวาสวัดราษฎร์ประชุมชนาราม หรือวัดท่่ามะขาม ในฐานะเจ้าภาพอุปถัมภ์โครงการ ๑ ใน ๘ วัด ได้ขอให้กระผม/อาตมภาพกล่าวถวายการต้อนรับคณะธุดงค์ ที่ส่วนใหญ่แล้วก็คือพรรคพวกร่วมรุ่น ในการรับประกาศนียบัตรพระวิปัสสนาจารย์ประจำกองการวิปัสสนาธุระแห่งประเทศไทย ในพระสังฆราชูปถัมภ์ รุ่นที่ ๑ (ปี ๒๕๖๔) ที่ต้องใช้คำว่ารุ่นที่ ๑ ก็เพราะว่าเป็นครั้งแรกที่กองการวิปัสสนาธุระแห่งประเทศไทย ในพระสังฆราชูปถัมภ์ ได้มีการแต่งตั้งพระวิปัสสนาจารย์อย่างเป็นทางการ

ในเมื่อพวกเราเป็นรุ่นเดียวกัน จึงมีการเลือกประธานรุ่นเพื่อบริหารจัดการและวางงานต่าง ๆ ให้กับรุ่น โดยที่ส่วนใหญ่แล้วต้องการให้กระผม/อาตมภาพรับหน้าที่ตรงนี้ แต่ว่ากระผม/อาตมภาพนั้นมีภาระหน้าที่ต่าง ๆ ถึง ๓๐ กว่าตำแหน่งแล้ว จึงได้เสนอให้พระมหาโสภณ ธมฺมธโร วัดปรีดาราม จังหวัดนครปฐม ซึ่งเป็นลูกศิษย์เรียนปริญญาโทกับกระผม/อาตมภาพมา ในสมัยที่ยังเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญา ศรีทวารวดี จังหวัดนครปฐม

ปรากฏว่าได้รับเลือกด้วยคะแนนถล่มทลาย โดยที่รองประธานก็คือหลวงพ่อณรงค์ศักดิ์ (พระครูกิตติธรรมนิวิฐ) วัดพระธาตุเชิงชุม วรวิหาร รองเจ้าคณะจังหวัดสกลนคร ท่านได้รับเลือกด้วยคะแนน ๔ คะแนนเท่านั้น

แต่ว่าเมื่อทำการบริหารงานไปแล้วประมาณ ๑ สมัย ก็คือ ๒ ปี ท่านอาจารย์พระมหาโสภณมีความคล่องตัวในการประสานงานน้อย ถ้ากระผม/อาตมภาพก็ดี พระสมุห์ทศพล สุภทฺโท ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดห้วยหวาย จังหวัดกาญจนบุรีก็ดี ซึ่งเป็นเลขานุการรุ่น ไม่ได้คอยกระตุ้น ท่านเองก็คิดแนวทางบริหารงานไม่ออก..!

ดังนั้น..ในสมัยที่ ๒ กระผม/อาตมภาพจึงเทคะแนนให้กับหลวงพ่อณรงค์ศักดิ์ ให้ท่านลอยลำขึ้นเป็นประธานรุ่น แล้วท่านเองก็เมตตาแต่งตั้งให้กระผม/อาตมภาพ เป็นประธานคณะกรรมการที่ปรึกษา ในเมื่อเป็นเช่นนั้น การทำงานต่าง ๆ ก็มีความคล่องตัวมาก ได้จัดการธุดงค์ธรรมยาตราสองฝั่งโขง จากทางวัดพระบาทเชิงชุม วรวิหาร จังหวัดสกลนคร ข้ามไปยังพระธาตุศรีโคตรตะบอง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวมาแล้ว..!

[เถรี]

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ปีนี้จึงต้องการที่จะเปลี่ยนสถานที่ และทางหลวงพ่อณรงค์ศักดิ์ขอให้กระผม/อาตมภาพ รับเป็นเจ้าภาพโครงการธุดงค์ธรรมยาตราเลาะริมแคว กระผม/อาตมภาพจึงต้องประสานงานกับวัดต่าง ๆ ในระหว่างทาง ซึ่งจะทำให้ท่านทั้งหลายเหล่านี้ได้มีที่พักเป็นระยะไป จนกว่าจะไปถึงวัดท่าขนุน ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทาง ก็คือจะเดินเฉลิมพระเกียรติกัน ๑๔๐ กิโลเมตรถ้วน..!

เมื่อมาถึงและได้กล่าวคำถวายการต้อนรับแล้ว ทางด้านหลวงพ่อณรงค์ศักดิ์ก็แจ้งในกลุ่มไลน์ว่า กำลังเดินทางมาใกล้ถึงกรุงเทพมหานคร แต่หาสถานที่เติมน้ำมันไม่ได้ กว่าจะเติมน้ำมันได้ก็หลุดมาถึงนครปฐมแล้ว แต่เมื่อพวกเรารอจนกระทั่งใกล้เวลารับบิณฑบาตตอนเพล หลวงพ่อณรงค์ศักดิ์ก็ยังมาไม่ถึงวัดท่ามะขาม..!

สอบถามแล้วปรากฏว่าท่านตั้งกูเกิ้ลแม็พหลุดไป ก็คือแทนที่จะมายังบ้านท่ามะขาม อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี ท่านกลับตั้ง หลุดไปที่บ้านท่ามะขาม (บ้านสามเรือน) อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรีแทน กระผม/อาตมภาพจึงต้องนำคณะธุดงค์ธรรมยาตรา รับบิณฑบาตจากญาติโยมทั้งหลาย ที่แห่กันมาเป็นเจ้าภาพจนกระทั่งมากมายเหลือเฟือ

ตรงจุดนี้ต้องยกให้เป็นเครดิตของท่านพระครูบ่าว เนื่องเพราะว่าไม่ว่าท่านไปอยู่ที่ไหน ก็สามารถที่จะประสานความสามัคคี และเป็นที่รักใคร่นับถือของญาติโยมทั้งสิ้น กระผม/อาตมภาพเห็นว่าที่ไหนมีปัญหา ก็มักจะส่งท่านไปเป็นเจ้าอาวาสที่นั้น ตั้งแต่เป็นเจ้าอาวาสวัดพุทธบริษัท เป็นเจ้าอาวาสวัดธุดงค์สมเด็จ เป็นเจ้าอาวาสวัดพุทธมณฑลอรัญญิกาวาส จนกระทั่งท้ายสุด เมื่อทางวัดท่ามะขามสิ้นเจ้าอาวาส ก็คือพระมหาสันติ โชติกโร ป.ธ. ๙ อดีตรองเจ้าคณะอำเภอห้วยกระเจา อดีตเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ประชุมชนารามแห่งนี้ ท่านได้ทำหนังสือพินัยกรรมขอให้พระครูบ่าวมาเป็นเจ้าอาวาสที่นี่

เนื่องเพราะว่าอันดับแรก ท่านสามารถประสานสามัคคีกับชาวบ้านได้ดีสุด ๆ ประการที่สองก็คือได้พระครูบ่าวมาเท่ากับได้หลวงพ่อเล็ก วัดท่าขนุนมาด้วย..! ซึ่งชาวบ้านท่ามะขามที่เห็นฝีมือในการพัฒนาวัด ในสมัยที่กระผม/อาตมภาพถวายการรับใช้พระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าคุณณรงค์ - พระเทพเมธากร (ณรงค์ ปริสุทฺโธ ป.ธ. ๔) อดีตเจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี อดีตเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ประชุมชนารามมาแล้ว และญาติโยมทั้งหลายให้การยอมรับเป็นอย่างมาก ถึงขนาดเมื่อขออนุญาตปรับปรุงวัดใหม่ทั้งวัด โดยที่ท่านอาจารย์มหาเอ หรือว่าหลวงพ่อเอ บ้านสุมโน (พระมหานันทวัฒน์ เขมธมฺโม ป.ธ. ๖) วัดปากน้ำภาษีเจริญ รับเป็นเจ้าภาพในการบูรณปฏิสังขรณ์ โดยให้กระผม/อาตมภาพเป็นประธานอุปถัมภ์ เผื่อว่าท่านหาเงินไม่ทัน..!

ในเมื่อขออนุญาตรื้อโยกย้ายและสร้างใหม่เกือบทั้งวัด บรรดาชาวบ้านที่นำโดยนายบุญเนือง พุกนิลฉาย สภาชิกสภาเทศบาลตำบลท่ามะขาม ถึงขนาดออกปากว่า "ถ้ามีหลวงพ่อเล็กรับรอง พวกผมก็จะยอมให้ทำได้ ถ้าหลวงพ่อเล็กไม่รับรอง ผมไม่ยอมให้ทำอย่างเด็ดขาด เพราะไม่รู้ว่าทำแล้วจะทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ ให้เสียหายหรือเปล่า ?!"

[เถรี]

มาในระยะหลังนี้ พระครูบ่าวท่านกลมกลืนจนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับชาวบ้านแล้ว ไม่ว่าจะงานเล็ก งานใหญ่ งานหลวง งานราษฎร์ ท่านเข้าถึงชาวบ้านทั้งหมด จึงได้รับการสนับสนุนทั้งหน่วยราชการ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และชาวบ้านรอบวัดเป็นอย่างดียิ่ง ให้การอุปถัมภ์ค้ำชูทันทีที่ได้ยินว่าคณะธุดงค์ธรรมยาตราจะมาพักอยู่ที่นี่

จนกระทั่งกระผม/อาตมภาพยังเห็นว่า ถ้าเป็นตัวกระผม/อาตมภาพเอง ยังไม่สามารถที่จะทำได้แบบนี้ ทุกวันนี้ที่สามารถประสานสามัคคีในส่วนของชาวบ้านท่าขนุนเอาไว้ได้นั้น ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะว่าทางวัดเป็นผู้เสียสละก่อน แต่ว่าที่ทางวัดท่ามะขามแห่งนี้นั้น พระครูบ่าวท่านสามารถทำจนกระทั่งชาวบ้านเสียสละให้กับวัดก่อน ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากเสียยิ่งกว่ายาก ต้องขอชื่นชนท่านไว้ ณ ที่นี้ด้วย

ครั้นรับบิณฑบาตและฉันเพลเสร็จแล้ว เป็นระยะเวลาที่ค่อนข้างนานกว่าที่หลวงพ่อณรงค์ศักดิ์ท่านจะเดินทางมาถึง กราบไหว้ทักทายกันแล้วก็พูดคุยถึงแนวทางในการปฏิบัติ ท่านปรารภว่าอยากให้หลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี ก็คือ พระเดชพระคุณพระเทพปริยัติโสภณ, ดร. มาเป็นประธานในพิธีเปิดให้ กระผม/อาตมภาพเห็นว่ามีเวลาเหลืออยู่แค่ประมาณ ๒ ชั่วโมงครึ่ง ไม่แน่ใจว่าหลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดท่านจะติดภารกิจแล้วมาได้หรือไม่ แต่ในเมื่อโทรไปหา ท่านก็รับปากทันทีว่าจะมาให้ ต้องกราบขอบพระคุณ หลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดมา ณ ที่นี้

ทุกครั้งที่กระผม/อาตมภาพมีข้อขอร้องอะไรก็ตาม ท่านก็เมตตาสนองตอบให้อย่างทันใจ ถึงขนาดบางทีต้องขอเลื่อนงานที่อื่น ท่านก็ยอมทำให้ เนื่องเพราะท่านบอกว่า "ถ้าหากว่าหลวงพ่อเล็กขอ ผมต้องรีบอนุเคราะห์สงเคราะห์ เนื่องจากว่าท่านไม่เคยขอเพื่อตัวเองเลย" ตรงจุดนี้ถือเป็นความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งอยู่เหมือนกัน ที่ผู้บังคับบัญชาท่านเห็นสิ่งที่กระผม/อาตมภาพทำต่อเนื่องมาหลายปีว่า สิ่งที่ทำนั้นเป็นการทำเพื่อประโยชน์ส่วนรวมจริง ๆ ไม่เคยทำเพื่อตัวเองเลย

ในเมื่อทุกอย่างตกลงกันเรียบร้อย กระผม/อาตมภาพก็ต้องเตรียมพวกบรรดาเกียรติบัตรต่าง ๆ ของทีมงาน เพื่อที่จะกราบขอร้องให้หลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดท่าน เมตตาเป็นประธานมอบให้เป็นกำลังใจแก่ทีมงานที่นี่ด้วย แล้วหลังจากนั้น ถึงจะเป็นพิธีปฐมนิเทศกันต่อไป

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๑๙ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)