วันนี้ตรงกับวันจันทร์ที่ ๑๒ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ อากาศที่ "โรงแรม King World Xishaungbanna Hotel" อยู่ที่ ๑๒ องศาเซลเซียส แต่กลับรู้สึกว่าไม่หนาวเลย ต้องกราบขอบพระคุณ "หลวงปู่ไห่ทง" และเจ้าที่เจ้าทางทั้งหลายเป็นอย่างยิ่ง เพราะว่าถ้าปล่อยให้อากาศหนาวขนาดนี้ ดีไม่ดีอาการมาลาเรียเรื้อรังของกระผม/อาตมภาพ อาจจะกำเริบก็เป็นได้..!
เมื่อวานนี้ในช่วงที่บันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุน ในห้องน้ำของสถานีรถไฟความเร็วสูงเมืองคุนหมิงนั้น เมื่อโดนทุบประตูโครมครามประท้วง กระผม/อาตมภาพก็เบี่ยงตัวไปดูว่าใครบังอาจทำเช่นนั้น จึงไม่รู้ตัวว่าปลายผ้าสังฆาฏิหล่นลงไปในโถชักโครก ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกก็ตั้งใจขยับหลบเป็นอย่างดีแล้ว เผลอตัวหน่อยเดียวเท่านั้นเอง..!
พอบันทึกเสียงเสร็จ ลุกขึ้นมาก็เย็นวาบไปทั้งตัว เนื่องเพราะว่าอากาศช่วงนั้น แม้จะเป็นเวลาบ่าย ๒ โมงกว่าแล้วก็ตาม ยังอยู่ที่ ๙ องศาเซลเซียสอยู่เลย เมื่อกลับมานั่งรอรถไฟ กระผม/อาตมภาพจึงบิดน้ำออกมาได้เกือบลิตร..! ยังโชคดีที่ว่าได้กดชักโครกทำความสะอาดเป็นอย่างดีไปแล้ว ไม่เช่นนั้นก็คง "ดูไม่จืด" เลยทีเดียว..!
รถไฟจะมาในเวลา ๑๕.๓๖ น. ครั้นใกล้เวลา กระผม/อาตมภาพก็นำทุกคนไปรอที่ประตูทางออกหมายเลข 18B หลังจากที่ถ่ายรูปหมู่แล้ว ก็เข้าแถวเป็นระเบียบเรียบร้อย เพื่อรอผ่านประตูเข้าไปด้านในสถานี พักใหญ่เจ้าหน้าที่สังเกตเห็นความผิดปกติ คือคณะของเรามีธง ซึ่งแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเป็นกรุ๊ปทัวร์ จึงเดินมาสอบถาม แล้วรีบพาพวกเราลัดแซงหน้าบรรดาอาเฮียอาเจ้ทั้งหลายเข้าไป เพราะว่าต้องสแกนพาสปอร์ตกันทุกคน จึงทำให้คณะของเราผ่านเข้าไปทางด้านในได้เร็วกว่าคนอื่น ไม่เช่นนั้นแล้วถ้ามัวแต่ช้าอยู่ ก็อาจจะขึ้นรถไฟไม่ทัน..!
เมื่อลงบันไดไป และหลุดออกมาบริเวณสถานี พวกเราก็สะท้านเฮือกทีเดียว เพราะว่าลมค่อนข้างที่จะแรง บรรดาพวกเราส่วนใหญ่เดินแห่ไปทางด้านใน ซึ่งไกลหนักเข้าไปอีก..! ทำเอา "คุณน้ำทิพย์"มัคคุเทศก์ท้องถิ่น ต้องตะโกนภาษาไทยแบบ "เจ๊กพูดไทย" เรียกให้กลับมา เพราะว่าขบวนที่ ๒ หรือว่าตู้ที่ ๒ ตามภาษาชาวบ้านนั้นอยู่ทางด้านท้ายรถ ทางด้านหัวรถที่เดินไปนั้น จะเป็นตู้ที่มีตัวเลขมากขึ้นไปตามลำดับ แทนที่พวกเราจะเดินออกไปไกล ก็เลยต้องเดินกลับลึกเข้ามาอีก แล้วก็ยืนรอกันอยู่ที่นั่น
"ท่านปิง" (พระกวีศิลป์ วิสุทฺธิกุโล) เห็นกระผม/อาตมภาพทำท่าหนาวสะท้าน ก็เลยอาศัยร่างที่ใหญ่กว่ายืนบังลมให้ ไม่เช่นนั้นแล้วกว่ารถไฟจะมา กระผม/อาตมภาพอาจจะมาลาเรียกำเริบเสียก่อนเป็นแน่..!
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 20-01-2026 เมื่อ 08:06
|