กราบเรียนถามหลวงพ่อเพื่อทบทวนความเข้าใจเกี่ยวกับการฝึกมโนมยิทธิครับ

[ศิวนนท์]

กราบเรียนถามหลวงพ่อครับ พอดีอ่านไปเจอที่หลวงพ่อเคยตอบไว้

🙏 ถาม : ถ้าฝึกมโนมยิทธิที่บ้าน ควรฝึกอย่างไรครับ?
💖 ตอบ : นั่งกรรมฐานตามปกติ แล้วกำหนดความรู้สึกทั้งหมดให้มาอยู่ตรงหน้า เหมือนกับมีตัวเราอีกตัวหนึ่งเล็ก ๆ ไม่ต้องใหญ่มาก มาอยู่ตรงหน้าของเรา
สั่งให้เดินแถวแบบทหารเลย ซ้ายหัน ขวาหัน กลับหลังหัน ถอยหลังสองก้าว เดินหน้าสามก้าว ฯลฯ ให้ความรู้สึกของเราชัด ถ้าไม่ชัดให้เริ่มใหม่ ทำไปเรื่อย ๆ
เสร็จแล้วก็เดินวนรอบห้อง รอบตัวเราก็ได้ ช้า ๆ นะ ไม่อย่างนั้นจะวูบเดียวครบรอบเลย เดินไปที่ประตู เปิดประตู ลงบันได ไปชั้นล่าง เดินรอบชั้นล่างอีกรอบหนึ่ง ออกไปดูหลังบ้าน ออกนอกบ้าน เปิดประตู เดินไปปากซอย
ค่อย ๆ กำหนดความรู้สึกให้ช้า ๆ และชัด ๆ ไปเรื่อย ตอนแรก ๆ จะชัดมากเพราะเราคุ้นกับสถานที่ แต่พอถึงจุดที่เราไม่คุ้นแล้วยังชัดอยู่ อย่างเช่น เห็นป้ายโฆษณา เห็นชื่อร้านค้า เห็นวินมอเตอร์ไซค์ ให้จำไว้เลยว่ามีลักษณะอย่างไร เลิกกรรมฐานแล้วไปดูว่ามีลักษณะอย่างที่เห็นไหม ?
ซ้อมอย่างนี้ทุก ๆ วัน สวรรค์พรหมไม่ต้องไปหรอก เอาแค่นี้แหละ พอคล่องตัวมาก ๆ จนกระทั่งหลับตาและลืมตาเห็นชัดเท่ากัน คราวนี้เราจะไปไหนก็กำหนดใจไป แต่ต้องขยันซ้อม ซ้อมบ่อย ๆ ทิ้งไม่ได้เลย ทิ้งเมื่อไรสนิมขึ้นเมื่อนั้น"
..........................................

คำว่า "เหมือนกับมีตัวเราอีกตัวหนึ่งเล็ก ๆ ไม่ต้องใหญ่มาก" นี้คือเราเห็นแบบมุมมองบุคคลที่ ๓ เหมือนดูคนอื่นเดินไปเดินมา หรือดูตัวละครในหนังแสดง ประมาณนี้ไหมครับ จะได้ลองทำแบบใหม่ดู

คือเมื่อก่อนเคยลองทำแบบมุมมองบุคคลที่ ๑ เหมือนกำหนดความรู้สึกว่าตัวเองเดินไปในบ้าน เดินไปในที่คุ้นเคย พอจะเปิดประตูก็เหมือนเอามือจับประตูดึงออกมา เดินขึ้นบันไดเท้าเหยียบพื้นก็รู้สึกเหมือนเท้าเหยียบพื้น แล้วบางทีก็หลุดออกไปทั้งตัว แต่พอหลุดไปทั้งตัวไม่รู้ทำไมภาพที่เห็นไม่ค่อยตรงกับที่เห็นตอนเห็นด้วยตาเนื้อในสถานที่ที่ไปครับ

[สุธรรม]

ถาม : พอดีอ่านไปเจอที่หลวงพ่อเคยตอบไว้

🙏 ถาม : ถ้าฝึกมโนมยิทธิที่บ้าน ควรฝึกอย่างไรครับ?
💖 ตอบ : นั่งกรรมฐานตามปกติ แล้วกำหนดความรู้สึกทั้งหมดให้มาอยู่ตรงหน้า เหมือนกับมีตัวเราอีกตัวหนึ่งเล็ก ๆ ไม่ต้องใหญ่มาก มาอยู่ตรงหน้าของเรา
สั่งให้เดินแถวแบบทหารเลย ซ้ายหัน ขวาหัน กลับหลังหัน ถอยหลังสองก้าว เดินหน้าสามก้าว ฯลฯ ให้ความรู้สึกของเราชัด ถ้าไม่ชัดให้เริ่มใหม่ ทำไปเรื่อย ๆ
เสร็จแล้วก็เดินวนรอบห้อง รอบตัวเราก็ได้ ช้า ๆ นะ ไม่อย่างนั้นจะวูบเดียวครบรอบเลย เดินไปที่ประตู เปิดประตู ลงบันได ไปชั้นล่าง เดินรอบชั้นล่างอีกรอบหนึ่ง ออกไปดูหลังบ้าน ออกนอกบ้าน เปิดประตู เดินไปปากซอย
ค่อย ๆ กำหนดความรู้สึกให้ช้า ๆ และชัด ๆ ไปเรื่อย ตอนแรก ๆ จะชัดมากเพราะเราคุ้นกับสถานที่ แต่พอถึงจุดที่เราไม่คุ้นแล้วยังชัดอยู่ อย่างเช่น เห็นป้ายโฆษณา เห็นชื่อร้านค้า เห็นวินมอเตอร์ไซค์ ให้จำไว้เลยว่ามีลักษณะอย่างไร เลิกกรรมฐานแล้วไปดูว่ามีลักษณะอย่างที่เห็นไหม ?
ซ้อมอย่างนี้ทุก ๆ วัน สวรรค์พรหมไม่ต้องไปหรอก เอาแค่นี้แหละ พอคล่องตัวมาก ๆ จนกระทั่งหลับตาและลืมตาเห็นชัดเท่ากัน คราวนี้เราจะไปไหนก็กำหนดใจไป แต่ต้องขยันซ้อม ซ้อมบ่อย ๆ ทิ้งไม่ได้เลย ทิ้งเมื่อไรสนิมขึ้นเมื่อนั้น"
..........................................

คำว่า "เหมือนกับมีตัวเราอีกตัวหนึ่งเล็ก ๆ ไม่ต้องใหญ่มาก" นี้คือเราเห็นแบบมุมมองบุคคลที่ ๓ เหมือนดูคนอื่นเดินไปเดินมา หรือดูตัวละครในหนังแสดง ประมาณนี้ไหมครับ จะได้ลองทำแบบใหม่ดู

คือเมื่อก่อนเคยลองทำแบบมุมมองบุคคลที่ ๑ เหมือนกำหนดความรู้สึกว่าตัวเองเดินไปในบ้าน เดินไปในที่คุ้นเคย พอจะเปิดประตูก็เหมือนเอามือจับประตูดึงออกมา เดินขึ้นบันไดเท้าเหยียบพื้นก็รู้สึกเหมือนเท้าเหยียบพื้น แล้วบางทีก็หลุดออกไปทั้งตัว แต่พอหลุดไปทั้งตัวไม่รู้ทำไมภาพที่เห็นไม่ค่อยตรงกับที่เห็นตอนเห็นด้วยตาเนื้อในสถานที่ที่ไปครับ
ตอบ : ทำแบบไหนได้ผลก็ให้ทำแบบนั้น ซักซ้อมบ่อย ๆ จนเหมือนกับตาเห็น ไม่ใช่ทำครั้งหนึ่งไม่เหมือนกูก็ท้อแล้ว..!