เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๖๘

[พิชวัฒน์]

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๖๘

[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันอังคารที่ ๓๐ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๖๘ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป พวกเราก็เข้าสู่การปฏิบัติธรรมส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ซึ่งระยะนี้ไม่ว่าจะเป็นพระภิกษุสามเณร หรือญาติโยมทั้งหลาย ถ้าหากว่ามาถึงวัดแล้ว ต้องระมัดระวัง ใส่หน้ากากป้องกันเชื้อโรคสักนิดหนึ่ง เพราะว่าไข้หวัดระบาดภายในวัด ซึ่งระยะหลังจากประสบการณ์ของตนเองก็คือ ไข้หวัดเป็นแล้วหายยากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเหมือนจะอาการหนักขึ้นเรื่อย ๆ อาจจะเกิดจาก ๒ สาเหตุ

สาเหตุแรกคือกระผม/อาตมภาพนั้นก็แก่มากขึ้นเรื่อยเหมือนกัน สภาพภูมิต้านทานของร่างกาย อาจจะลดน้อยถอยลงตามอายุ อีกประการหนึ่งก็คือเชื้อโรคมีการพัฒนาตนมากขึ้น เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการป้องกันของพวกเรา

แต่คราวนี้โรคภัยไข้เจ็บทุกชนิดเกิดจากเศษกรรมปาณาติบาต ไม่ว่าจะเป็นการฆ่าคน ฆ่าสัตว์ จะใหญ่จะเล็กอะไรก็ตาม เมื่อถึงวาระ กรรมทั้งหลายเหล่านี้ก็ตามมาสนอง และตามมาสนองได้อย่างเหลือเชื่อมาก กระผม/อาตมภาพเคยเจ็บไข้ได้ป่วยหลายวาระด้วยกัน ปรากฏว่าบางวาระเป็นผลกรรมที่เคยทำมาในสมัยยังรบราฆ่าฟันกับผู้คนอยู่ ตั้งแต่เป็นพันปีที่ล่วงมาแล้ว และมีบางชาติก็เกิดจากสมัยที่ตนเองยังเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน ไปล่าสัตว์อื่นเป็นอาหาร แล้วกรรมนั้นเพิ่งจะตามมาถึง ก็แปลว่านับชาติกันไม่ถ้วนกว่าที่กรรมส่วนนั้นจะตามมาสนอง แต่ขอให้ทุกคนมั่นใจว่า จะช้าหรือเร็วก็ตาม สิ่งที่เรากระทำไม่ว่าดีหรือชั่ว ต้องมาตอบสนองต่อเราอย่างแน่นอน..!

วันนี้เป็นวันที่ ๓๐ พรุ่งนี้ก็สิ้นปีเก่า ๒๕๖๘ มะรืนจะเป็นปีใหม่ ๒๕๖๙ คนเราก็มักจะไปตื่นเต้นรอเวลา ในการที่จะส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ แต่ถ้าสำหรับนักปฏิบัติธรรมแล้ว ถือว่าเป็นการประมาทเป็นอย่างยิ่ง เนื่องเพราะว่าตัวเรานั้นอาจจะสิ้นชีวิตลงไปได้ทุกเมื่อ ชีวิตเรามีอยู่แค่ชั่วลมหายใจเท่านั้น หายใจเข้าไม่ทันหายใจออกก็ตายแล้ว หรือหายใจออกแล้วไม่หายใจเข้าก็ตายอีกเช่นกัน

ดังนั้น..เราจะไปคิดว่ารอผ่านไป ๓๖๕ วัน หรือ ๓๖๖ วัน ก็คือ ๑ ปีแล้วมาส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่กัน เป็นการประมาทมาก จนกระทั่งไม่สามารถที่จะให้อภัยได้..!

[เถรี]

ถ้าเราเป็นนักปฏิบัติธรรมที่แท้จริง ขนาดคิดถึงชีวิตของเราแค่วันต่อวันก็ถือว่าประมาทมากแล้ว ถ้าหากว่าคิดถึงชั่วโมงต่อชั่วโมง ก็ยังคงประมาทอยู่เช่นกัน เนื่องเพราะว่าความตายมาถึงเราได้ทุกลมหายใจ จึงเป็นเรื่องที่เราท่านทั้งหลายจะต้องตระหนักและเพียรพยายามเป็นอย่างยิ่ง ในการที่จะสร้างเสริมตนเองให้มีความเจริญขึ้นไปเรื่อย ๆ ไม่ว่าจะทางโลกหรือว่าทางธรรม

ความเจริญขึ้นในทางโลก ไม่ว่าจะเป็นชื่อเสียงเกียรติยศเงินทองอะไรก็ตาม จะช่วยเหลือเราได้แค่ชีวิตนี้เท่านั้น แต่ความเจริญขึ้นทางธรรม ไม่ว่าจะเป็นทาน เป็นศีล เป็นภาวนา ตราบใดที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ สิ่งทั้งหลายเหล่านี้ก็จะติดตัวเป็นสมบัติของเราไปทุกชาติ

ยังดีที่ว่าท่านทั้งหลายเมื่อมีวันสำคัญหรือว่าวัดหยุดยาว ๆ ก็ยังเข้าวัดมาปฏิบัติธรรม ตามที่วัดท่าขนุนของเราจัดโครงการไว้ แต่การปฏิบัติธรรมในช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ก็จะได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วยนัก เนื่องเพราะว่ามีกิจกรรมอื่น ๆ มาสอดแทรกอยู่ตลอดเวลา

อย่างเช่นว่า วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๘ พระสงฆ์ของเราออกบิณฑบาตตามปกติ แต่ว่าจะมีการแวะเข้าไปรับบาตรเป็นพิเศษที่บริเวณตลาดริมแควเมืองท่าขนุน เพื่อให้บรรดานักท่องเที่ยวได้ใส่บาตรเนื่องในวันหยุดนักขัตฤกษ์

หลังจากนั้นพวกเราก็มาทำพิธีบวชเนกขัมมะปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ รุ่นที่ ๑/๑๒๕๖๙ จนกระทั่งหมดวันไป ก็จะมีพิธีเปิดงาน "นั่งยอง..มองแคว" ที่ตลาดริมแควเมืองท่าขนุน ซึ่งปีนี้ทางสภาวัฒนธรรมอำเภอทองผาภูมิที่กระผม/อาตมภาพดูแลอยู่ ร่วมมือกับทางคณะกรรมการบริหารตลาดริมแคว และหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งราชการและเอกชน ร่วมกันจัดงานขึ้นมาแทนงานถนนนั่งยองทองผาภูมิที่เคยจัดกันมา ๑๔ - ๑๕ ปีต่อเนื่องแล้ว

แต่ด้วยความที่ว่าปีนี้ทางสภาเทศบาลตำบลทองผาภูมิ ไม่อนุมัติงบประมาณให้จัดงานถนนคนนั่งยองทองผาภูมิ ซึ่งเป็นปัญหาในการบริหารภายในของทางเทศบาลตำบลทองผาภูมิเอง ทางด้านสภาวัฒนธรรมและกรรมการบริหารตลาดริมแควจึงต้องมาดำเนินการแทน

เพียงแต่ว่าจากระยะทางที่เราเคยใช้ตั้งแต่ต้นถนนบุษปวานิช หรือที่เรียกกันว่าหัวซอยธรรมะ มาจนกระทั่งถึงตลาดริมแควเมืองท่าขนุน ระยะทางยาวเป็นกิโลเมตร แต่ว่าในเมื่อไม่ได้จัดงานลักษณะนั้น ทั้งหมดก็จะมาประดังอยู่ในพื้นที่แค่ ๑๗๐ กว่าเมตรของตลาดริมแควเมืองท่าขนุน ซึ่งจะมีการแออัดกันบ้าง

เพียงแต่ว่าส่วนของร้านค้าหน่วยงานต่าง ๆ นั้น ทางเทศบาลตำบลทองผาภูมิของท่านนายกฯ ศราวุธ ศรีทันดร ได้มอบเต็นท์ของทางเทศบาลมาให้ ติดตั้งในบริเวณสวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติ ๘๔ พรรษา ร. ๙ ก็เป็นการระบายคนออกมาได้ส่วนหนึ่ง ซึ่งพิธีเปิดก็น่าจะเสร็จไม่เกิน ๒ ทุ่ม พวกเราท่านทั้งหลายกลับมาก็ต้องรีบพักผ่อน โดยเฉพาะช่วงนี้โรคภัยไข้เจ็บระบาดอยู่ ถ้านอนดึกหรือว่านอนน้อย ก็อาจจะเจ็บไข้ได้ป่วยได้ง่าย

[เถรี]

ส่วนวันที่ ๑ มกราคม ๒๕๖๙ นั้น พระภิกษุสามเณรของเราออกบิณฑบาตตามปกติ แต่ว่านอกจากการใส่บาตรตามปกติของญาติโยมทั่วไปแล้ว ทางเทศบาลตำบลทองผาภูมิก็จะจัดให้มีการใส่บาตรรับปีใหม่ แต่ว่าไม่ได้จัดอยู่ในลักษณะเป็นทางการเหมือนกับตอนจัดงานถนนนั่งยองทองผาภูมิ เพียงแต่อาจจะเพิ่มโต๊ะขึ้นมาบริเวณหน้าตลาดสดสักส่วนหนึ่ง แล้วพวกเราก็ต้องเดินมารับบาตรที่ตลาดริมแควเมืองท่าขนุนเพิ่มขึ้นอีก ๑ จุด หลังจากเสร็จเรียบร้อย เราค่อยกลับมาปฏิบัติธรรมกันต่อ ก็จะได้บ้างเสียบ้าง พูดง่าย ๆ ว่ากำลังใจเริ่มทรงตัว ก็อาจจะไปรื่นเริงบันเทิงใจกับงาน ถ้าใครรักษากำลังใจไม่เป็น ก็จะเสียหายหมด ต้องไปเริ่มต้นกันใหม่..!

ก็แปลว่าการปฏิบัติธรรมช่วงนี้ของพวกเรา สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือต้องรักษากำลังใจตัวเอง เพราะว่าโอกาสที่จะปฏิบัติให้ต่อเนื่องก็ยาก เนื่องจากมีงานอื่น ๆ มาขวางอยู่เป็นระยะ แล้วตัวกระผม/อาตมภาพเองก็มีงานข้างนอก ๒ งาน ๓ งาน ถ้าวิ่งไปแล้วกลับไม่ทัน ทางด้านนี้ก็อาจจะปล่อยให้ท่านทั้งหลายภาวนาพระคาถาเงินล้านกันในวันสุดท้าย แบบชนิดที่เรียกว่าปล่อยกันไปตามยถากรรม ส่วนการสวดมนต์ข้ามปีนั้นก็เหมือนเดิม คือจะเริ่มภายในคืนส่งท้ายปีเก่า ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๘ เวลา ๕ ทุ่มก็ให้พวกเราพร้อมกันที่นี่ ประมาณ ๕ ทุ่มครึ่งก็เริ่มทำการรับศีล แล้วก็เจริญพระพุทธมนต์ด้วยกัน

คราวนี้ในส่วนของคุณงามความดีที่ท่านทั้งหลายทำ ขอให้เข้าใจว่าในส่วนของทาน ของศีลนั้น เป็นแค่เบื้องต้นและเบื้องกลางเท่านั้น เราท่านทั้งหลายจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้ปัญญาร่วมในการพินิจพิจารณา ให้เห็นความทุกข์ในชีวิตของเราให้ชัดเจน จนกระทั่งสภาพจิตเบื่อหน่าย คลายกำหนัด ถอนการยึดมั่นถือมั่นออกมาให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

เหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่าเราเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารนี้มานานจนนับชาติไม่ถ้วน เมื่อมีโอกาสได้พบองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และหลักธรรมของพระองค์ท่าน เราก็ควรที่จะฉวยโอกาสมุ่งไปข้างหน้าแบบสุดตัว พูดง่าย ๆ ว่าถ้าหลุดพ้นขึ้นสู่ฝั่งไม่ได้ในชาตินี้ อย่างน้อย ๆ ให้หนทางในการเวียนว่ายตายเกิดเหลือสั้นที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อที่ชาติต่อไป เราจะได้ไม่ต้องทุกข์ยากไปอีกนานแสนนาน

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอังคารที่ ๓๐ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๖๘
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)