เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙

[ตัวเล็ก]

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙

[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ ๗ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙ อากาศยามเช้าที่โรงแรม Beijing North Star Continental Grand Hotel ลดฮวบ ๆ ลงไปที่ -๑๒ องศาเซลเซียส ยังดีว่าวันนี้พวกเราไม่รีบ จึงปล่อยให้ตื่นกันตามสบาย โดยที่นัดแนะว่า ๙ โมงครึ่งให้ลงไปคืนห้อง แล้วนำกระเป๋าไปแพ็คของกันใหม่ เพราะว่ามีหลายต่อหลายคนสั่งซื้อสินค้าที่คุณหยางนำมาขายให้ ต้องจัดกระเป๋ากันใหม่อย่างแน่นอน แต่คุณหยางก็เหลือเกิน ประมาณว่าบริการสุดใจขาดดิ้น มีการแถมกระเป๋าหูหิ้วให้ใส่ของอีกต่างหาก บริการทุกระดับประทับใจจริง ๆ

แต่กระผม/อาตมภาพก็ตื่นนอนตามเวลาปกติ เมื่อภาวนาจนครบชุดแล้ว ก็อุทิศส่วนกุศลให้กับพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ พรหม เทวดาและครูบาอาจารย์ ตลอดจนกระทั่งท่านที่ช่วยปกปักรักษาตลอดการเดินทางในทริปนี้ เนื่องเพราะว่าครั้งนี้นั้นพกวัตถุมงคลมาน้อย มีสมเด็จองค์ปฐมรุ่น ๒ วัดท่าซุง กับพระหลวงปู่ปาน พิมพ์ทรงครุฑเท่านั้น ที่เหลือก็เป็นเครื่องรางคือพี่หู ของหลวงพ่อน้อย วัดศีรษะทอง และท่านปู่ท้าวสุวรรณของท่านเจ้าคุณศรีสัจจญาณมุนี (สนธิ์ ยติธโร) วัดสุทัศนเทพวราราม ส่วน "เจ้าตาหวาน" ของหลวงปู่ปาน วัดบางเหี้ยนั้น จะติดอยู่ในรัดประคตเป็นปกติอยู่แล้ว เพราะว่าองค์กระจิดริดนิดเดียวเท่านั้น

เมื่อสรงน้ำแต่งตัวแล้ว ก็ลงไปข้างล่าง เข้าห้องอาหารตามเวลา โดยเฉพาะที่โรงแรมแห่งนี้ ห้องอาหารเปิดได้ตรงเวลาจนน่าเกลียดพอ ๆ กับวัดท่าขนุน ก็คือเหลือครึ่งนาทีก็ไม่ยอมเปิดให้ก่อน

เมื่อเข้าไปฉันภัตตาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็กลับขึ้นห้องไปภาวนาอีก ๑ ชุด อุทิศส่วนกุศลเสร็จสรรพ ก็จัดเก็บข้าวของลงกระเป๋าแล้วหิ้วลงมายังข้างล่าง เนื่องเพราะว่ามีกระเป๋าถือติดตัวอยู่ใบเดียว และครั้งนี้ก็จัดเต็มมาด้วยเครื่องกันหนาว เพียงแต่ว่าไม้ตายคือเสื้อขนเป็ด ซึ่งสามารถกันอากาศขนาด -๓๐ องศาเซลเซียสได้ ยังไม่ได้นำออกมาใช้ และมีฮีทเทคที่ป้องกันอากาศ -๑๕ องศาเซลเซียสอีกชุดหนึ่ง ที่นอนนิ่งอยู่ในกระเป๋า กลายเป็นว่าจัดของมาเกินเสียเปล่า ๆ

เมื่อขึ้นไปนั่งบนรถ รออยู่พักใหญ่กว่าที่ทุกคนจะมาถึง เพราะว่าต้องจัดกระเป๋าแพ็คกระเป๋ากันใหม่ แล้วก็ยังมีคนสั่งสินค้าเพิ่มจากคุณหยางอีก ได้ยินว่าจะไปส่งให้ก่อนขึ้นเครื่องบิน แล้วไปจัดกระเป๋ากันอีกรอบที่นั่น บริการได้สุดยอดจริง ๆ พ่อเจ้าประคุณเอ๋ย

เมื่อพวกเราพร้อมแล้ว เวลา ๑๐ โมงเศษ รถก็วิ่งมายังย่านซานลี่ถุน ซึ่งจะเปรียบไปแล้วก็เหมือนสยามสแควร์ของเมืองไทย เต็มไปด้วยข้าวของมียี่ห้อต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า รองเท้า ตลอดจนกระทั่งข้าวของอื่น ๆ เท่าที่ดูก็มียี่ห้อดังคือ Anta ของเมืองจีน Lululemon , Starbucks, Golden goose ตลอดกระทั่งยี่ห้ออื่น ๆ เช่น Uniqlo เป็นต้น

พวกเราให้เวลาในการช็อปปิ้ง ๑ ชั่วโมง แล้วนัดแนะไปเจอกันที่ภัตตาคารบนชั้น ๕ ของตึก Uniqlo เมื่อพวกเราออกเดินก็รู้เลยว่าอากาศยังหนาวจัดอยู่มาก เนื่องเพราะว่ามือเท้าชาทีเดียว แต่พอแวะเข้าไป ไม่ว่าจะเป็นร้านไหนก็ตาม ญาติโยมก็แห่ตามกันมา เนื่องเพราะว่าจะอาศัย "มาดามชวง" (นางสาวไพรินทร์ สุวิชชาญพันธุ์) ซึ่งต่อของเก่งมาก ทำการต่อให้ได้ราคาที่ดีที่สุด

ส่วนใหญ่ก็คือใช้วิธีซื้อแบบผูกแพ แต่ละคนต้องการอะไรให้แจ้งความจำนงมา แล้วก็สั่งเสียคนเดียว ทำให้ได้ส่วนลดเยอะมาก เพราะว่าในเมื่อขายของได้หลายชิ้น เขาก็สามารถที่จะให้ส่วนลดได้มาก

[เถรี]

พวกเราเข้า ๆ ออก ๆ หลายร้านจนหลุดลงไปชั้นใต้ดิน เจอแม้กระทั่งร้าน Popmart ซึ่งมีของก็อปเกรด A ก็คือไอ้ตุ๊กตาผี Labubu เต็มร้านไปหมด แต่ว่าสิ่งทั้งหลายเหล่านี้นั้น ผู้รู้แนะนำว่าอย่าได้ถลำเข้าไป เนื่องเพราะว่าวงการนี้จะมีการกระตุ้นอยู่ตลอดเวลา ด้วยการออกรุ่นใหม่ ๆ มาให้พวกเราต้องซื้อหาอยู่เสมอ

เมื่อทุกคนได้ของที่ตนเองต้องการแล้ว ก็เดินกลับขึ้นไปที่ชั้น ๕ ของตึก Uniqlo ภัตตาคารของเราในวันนี้ได้รับคำแนะนำจากมิชลินเสียด้วย ผู้คนนั่งกินกันเต็มร้านเหมือนกับแจกฟรี ดีที่ห้องของพระเรานั้นแยกต่างหาก ข้าวของลงมาแต่ละอย่าง แม้ว่าจะอร่อยแต่ไม่มาก ก็เลยทำให้พระ ๑๑ รูป บางทีก็คีบกันไม่ทั่วถึง เนื่องเพราะว่าหลายคนก็ใช้ตะเกียบไม่เก่ง กระผม/อาตมภาพจึงทำให้หน้าที่คีบถวาย "หลวงพ่อเจ้าคุณเชาวลิตร" - พระวชิรปัญญากร (เชาวลิตร ชิตงฺกุโร) เจ้าคณะอำเภอเมืองระยอง เจ้าอาวาสวัดป่าประดู่ (พระอารามหลวง)

"พระมหาเจริญ จิรวุฑฺโฒ ป.ธ. ๘" เจ้าคณะอำเภอบ้านบึง เจ้าอาวาสบ้านถ้ำ จังหวัดชลบุรี และพระมหาสมคิด อตฺถสิทฺโธ ป.ธ. ๗ รองเจ้าคณะอำเภอโพธาราม เจ้าอาวาสวัดหนองโพ จังหวัดราชบุรี

เนื่องเพราะว่าทั้งสามท่านนี้อยู่ใกล้กัน สามารถคีบส่งได้ถึง ไม่เช่นนั้นพอโต๊ะหมุนไปแล้วก็ฉันไม่ทันใคร โดยเฉพาะไม่ใช่บุคคลที่ฉันเร็วขนาดกระผม/อาตมภาพ ก็จะต้องเสียท่าเขาอยู่เสมอ เมื่ออยู่ในสภาพที่เรียกง่าย ๆ ว่า "อิ่มจนพุงจิแตกแล้ว" กระผม/อาตมภาพก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ จากนั้นได้รับการนัดแนะจากคุณหยางว่า เวลาประมาณบ่ายโมงตรง ให้มารออยู่ที่หน้าตึก Uniqlo ตอนนี้ให้เดินซื้อสินค้าได้ตามสะดวก

เมื่อลงมาข้างล่าง คนโน้นเอาของอย่างโน้นมาอวด คนนี้เอาของอย่างนี้มาอวด ก็เลยทำให้บุคคลที่อยากได้ต้องวิ่งไปหาซื้อกันอีกรอบ ส่วนท่านที่ตรงเวลาก็ไปยืนรออยู่หน้าตึก Uniqlo จนกระทั่งโดนลมพัดโกรกแทบจะแข็งตาย คุณหยางออกมาบอกว่าให้ทุกคนเข้าไปด้านในตึกก่อน เดี๋ยวเขาตามนับคนครบแล้ว ก็จะบอกให้เดินไปขึ้นรถ เนื่องเพราะว่าตอนแรกที่มาจอดส่งที่หน้าตึก Uniqlo นี้ คนขับเจอใบเตือนจากตำรวจจราจรไปเรียบร้อยแล้ว