[เถรี]

อย่างที่สองคือ "เครื่องนุ่งห่ม" ซึ่งกระผม/อาตมภาพมั่นใจว่าทุกคนมีเหลือเฟือ ขุดกรุเอาของเก่าออกมาหมุนเวียนใช้ได้แล้ว ไม่ใช่เดินห้างเมื่อไรก็ซื้อ แล้วก็มาเก็บไว้จนลืมว่าตัวเองซื้ออะไรไปบ้าง ?!

อย่างต่อไปก็คือ "ที่อยู่อาศัย" ใครที่เช่าบ้านอยู่ ค่าน้ำค่าไฟต้องขึ้น ค่าเช่าจะต้องขึ้น เตรียมขยับขยายหาทางหนีทีไล่ไว้ได้แล้ว ส่วนท่านที่ผ่อนบ้านอยู่ก็ต้องลำบาก เนื่องเพราะว่าผ่อนไปเท่าไรก็ตัดเงินต้นแค่นิดเดียว ที่เหลือส่วนใหญ่เป็นดอกเบี้ย แล้วถ้ายิ่งตกงานช่วงนี้ก็สวัสดี..!

อย่างสุดท้ายคือ "ยารักษาโรค" ความจริงในเรื่องของยาไม่มีการหมดอายุ ยกเว้นว่าสีสันเปลี่ยนแปลงจนกระทั่งดูไม่ได้ ถ้าในลักษณะนั้นแล้วค่อยทิ้ง แต่ว่าที่ยามีการหมดอายุ เพราะว่าเป็นการปฏิบัติเชิงพาณิชย์ ก็คือถ้าไม่หมดอายุ กูก็ขายของใหม่ไม่ได้ จึงต้องกำหนดให้มีการหมดอายุไปเลย..!

กระผม/อาตมภาพเคยงัดยาเก่าที่หมดอายุหลายปีมาฉัน ก็ยังรู้สึกว่าเป็นปกติ รักษาโรคได้ ก็แปลว่าถ้าใครมีโรคประจำตัว ก็ควรตุนยาเอาไว้สักหน่อยหนึ่ง เผื่อว่าถ้าแพงเสียจนจับไม่ติด จดไม่ติด เราก็จะได้มีของใช้ไปสักระยะหนึ่ง

ส่วนอื่น ๆ ที่เหลือเป็นส่วนเกินในชีวิตทั้งสิ้น ประหยัดน้ำได้ต้องประหยัด ประหยัดไฟได้ต้องประหยัด ใครที่ต้องเปิดเครื่องปรับอากาศเย็นสุดขีดเหมือนมนุษย์หิมะ ก็ต้องพยายามปรับตัวเองให้ได้ เพราะว่าค่าน้ำค่าไฟทุกอย่างจะขึ้นไปหมด แล้วตอนนี้ที่ค่าน้ำมันขึ้นเอา ๆ ก็เพราะว่าสต๊อกที่เป็นของเก่า แล้วเขาเอามากอบโกยจากชาวบ้านเรานั้นเริ่มหมด กว่าของใหม่จะมาถึงและเข้าโรงกลั่นได้ อาจจะมีระยะเวลาที่ขาดแคลนน้ำมันอยู่บ้าง

ก็ขึ้นอยู่กับความโหดร้าย ขออภัย..! ก็ขึ้นอยู่กับน้ำใจของทางผู้ค้าว่า จะเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนหรือเห็นแก่ประโยชน์ชาวบ้าน ถ้าเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน ก็อาจจะลากระยะขาดแคลนให้ยาวออกไปอีก เพื่อที่จะกำไรจากพวกเราให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้..!

ดังนั้น..ถ้าใครที่ยังทำตัวฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย จมไม่ลง ก็เตรียมตัวเดือดร้อนได้ เพราะว่าถึงเวลาต่อให้มีเงินมีทองขนาดไหน ถ้าหากว่าหาใส่ปากใส่ท้องไม่ได้ คุณก็เดือดร้อนแน่ กระผม/อาตมภาพเคยอยู่ชายแดนช่วงเขมรแตก ขนาดห่างจากปีที่เขมรแตกตั้งหลายปีแล้ว ก็ยังมีคนเขมรพยายามอพยพเข้ามาฝั่งไทย ส่วนที่น่าสงสารก็คือ พวกที่ติดทองคำแท่งมา โดยไม่มีชิ้นเล็กชิ้นน้อยเลย ถึงเวลาจะแลกอะไรก็ต้องแลกไปทั้งก้อนอย่างนั้น..!