[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๒ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ เป็นวันพระขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๕ วันพระใหญ่ ลงทบทวนพระปาฏิโมกข์ และเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ซึ่งปีนี้ทรงเจริญพระชนมายุ ๗๑ พรรษา ในนามของคณะสงฆ์วัดท่าขนุน และชุมชนคุณธรรมต้นแบบวัดท่าขนุน ขอเป็นตัวแทนถวายพระพร ขอให้พระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

สำหรับการอบรมสามเณรภาคฤดูร้อนของเรา ซึ่งเมื่อเช้ากระผม/อาตมภาพได้ฟังอยู่ประมาณ ๒ ชั่วโมงและได้ฟังในช่วงบ่ายอีก ๒ ชั่วโมง ทำให้เห็นว่าวิทยากร ซึ่งเป็นพระวัดท่าขนุนของเรายังใช้ไม่ได้ เนื่องเพราะว่าประการแรก พูดแบบไม่เว้นวรรคให้หายใจเลย ซึ่งเด็ก ๆ จะฟังไม่ทัน..!

ในขณะเดียวกัน เมื่อรับเนื้อหาไปก็ไม่มีเวลาคิดตรอง เพราะว่าวิทยากรพูดไปอีก ๗ - ๘ ประโยคแล้ว โดยเฉพาะในส่วนของการใช้ภาษาบาลีหรือภาษาอังกฤษแทรกอยู่มากจนเกินไป โดยที่ไม่รู้ว่าเด็กเข้าใจหรือไม่เข้าใจ..!

เราต้องดูว่าสามเณรของเรานั้นส่วนใหญ่แล้วก็คือเด็กตัวเล็กนิดเดียว ถ้าหากว่าเรื่องที่ฟังแล้วไม่เข้าใจ ก็จะหมดความสนใจ แล้วก็คุยแข่งกับวิทยากรเสียเอง สิ่งที่เราพูดไปต้องคิดอยู่เสมอว่าผู้ฟังยังไม่รู้เรื่อง จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องอธิบายขยายความเหมือนกับเราฟังเป็นครั้งแรกอยู่เสมอ

สมัยก่อนท่านเจ้าคุณหลวงตา (พระราชภาวนาพัชรญาณ วิ.) ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดสระบุรี เจ้าอาวาสวัดเขาวง (ถ้ำนารายณ์) บ่นกับกระผม/อาตมภาพว่า "ดร.พระมหาชยันต์ (พระครูพิพิะปริยัติกิจ ป.ธ. ๓ ดร.) มันพูดภาษาคนไม่รู้เรื่อง..!" ซึ่งความจริง ดร.พระมหาชยันต์ เจ้าอาวาสวัดซับชะอม เจ้าคณะตำบลเขาวง ปัจจุบันนี้เป็นพระครูสัญญาบัตรไปแล้ว เป็นเพื่อนของกระผม/อาตมภาพเอง

ท่านบอกว่า "ข้าคิดว่าแกจบด็อกเตอร์มาแล้ว จะพูดไม่รู้เรื่องเหมือนกัน แต่ทำไมถึงยังพูดรู้เรื่องอยู่วะ ?" เนื่องเพราะว่า ดร.พระมหาชัยยันต์ ถึงเวลาเข้าประชุมคณะสงฆ์ ก็จะพูดถึงยุทธศาสตร์ ยุทธวิธีในการบริหารคณะสงฆ์ ซึ่งคนอื่นฟังไม่รู้เรื่อง ส่วนใหญ่ยังแยกไม่ออกว่ายุทธศาสตร์คืออะไร ? ยุทธวิธีคืออะไร ?

และขออภัยที่ต้องกล่าวพาดพิงถึงบุคคลท่านหนึ่ง ก็คือ ดร.โกมล แพรกทอง สมัยก่อนท่านร่วมเป็นวิทยากรในการอบรมชาวบ้าน ให้กับศูนย์จัดการต้นน้ำที่ ๑๖ ซึ่งตั้งอยู่ติดกับสำนักสงฆ์เกาะพระฤๅษีนั่นเอง ถึงเวลาก็จะใช้คำพูดกับชาวบ้านประมาณว่า "อุปโภคบริโภค" ซึ่งชาวบ้านส่วนใหญ่รู้จักแต่ "ออหมี่ ออที้" แล้วจะไปฟังรู้เรื่องอย่างไร ?

กระผม/อาตมภาพต้องคอยแปลไทยให้ฟังอยู่เกือบทุกประโยค เนื่องเพราะว่าบุคคลทั้งหลายเหล่านี้ เมื่อตัวเองเรียนในระดับนั้น มีความรู้ความเข้าใจแล้ว ก็มักจะคิดว่าคนอื่นรู้เหมือนกับเรา แล้วก็พูดในเรื่องที่ตนเองรู้ แต่คนอื่นไม่รู้ด้วย โดยเฉพาะเด็ก ๆ ถึงเวลาเราพูดชนิด "หายใจทางผิวหนัง" เด็กที่ไหนจะมีเวลามาคิดมาตรอง สิ่งที่เราต้องการจะสื่อ เด็กก็ฟังไม่เข้าใจ..!