[เถรี]

จนกระทั่งบรรดาเจ้าหน้าที่เห็นพวกเราซึ่งนั่งมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะว่ามีพระที่รับรางวัลถึง ๙ รูป ๑๐ รูป จึงได้นิมนต์ไปพักที่ทางด้านหลัง ซึ่งน่าจะเป็นห้องรับประทานอาหารของข้าราชการผู้ใหญ่ในกระทรวงศึกษาธิการ เพราะว่าเป็นโต๊ะกลมล้อมด้วยเก้าอี้ ๑ ตัว และโต๊ะทรงรีล้อมด้วยเก้าอี้อีก ๒ ตัว ไปนั่งอยู่ในที่นั้นแล้วทักทายพูดคุยกัน บุคคลที่คุ้นเคยกันแล้ว อย่างหลวงพ่อติ๋ว (พระครูวิมลญาณอุดม) วัดมณีชลขันธ์ พระอารามหลวง จังหวัดลพบุรี ก็ดี หรือว่าหลวงพี่น้ำฝน (พระครูปลัดสิทธิวัฒน์) วัดไผ่ล้อม พระอารามหลวง จังหวัดนครปฐม ก็ตาม

เป็นอันว่าเขาเอาพระทั้งหมดมาซุก ๆ ซ่อน ๆ เอาไว้ อาจจะเป็นเพราะอับอายขายหน้าที่พระได้ช่วยงานของกระทรวงเอาไว้มาก ทำให้เห็นอย่างชัดเจนว่ากระทรวงไร้ความสามารถ ต้องอาศัยพระถึงจะทำงานได้ประมาณนั้น..! แทนที่จะจัดที่นั่งด้านหน้าให้เป็นที่นั่งของพระ เพื่อเชิดหน้าชูตาเป็นสง่าราศี กลับเอาไปซุกเอาไว้ในห้องอาหาร แล้วก็มีอาหารเช้ามาให้ตอนเกือบ ๘ โมงครึ่ง ก็คือข้าวเหนียว ๑ ห่อกับหมูปิ้ง ๓ ไม้ ถวายพระแต่ละรูป แล้วก็ตามมาด้วยชานมไข่มุก ๑ แก้ว

กระผม/อาตมภาพรับแล้วก็วางไว้เช่นเดิม นึกอยู่ในใจอย่างเดียวว่า "ถ้าหากว่าเอ็งเป็นพระที่อดอาหารมาเกิน ๑๘ ชั่วโมงแล้ว ของแค่นี้จะพอยาขี้ฟันไหม ?" แต่ก็ไม่ได้ตำหนิอะไร เพราะว่าเป็นเจ้าหน้าที่ระดับล่าง ซึ่งต่อให้ตำหนิไปก็คงแก้ไขอะไรไม่ได้..!

อีกพักใหญ่ทีเดียว กว่าที่เขาจะนำน้ำเปล่ามาถวายอีกคนละ ๑ ขวด กระผม/อาตมภาพเปิดกรอกทีเดียวหมดขวดไปเลย..! หลังจากนั้นก็เดินไปเข้าห้องน้ำ แล้วก็รอเวลา เนื่องเพราะว่าเวลาของเขาก็คือพิธีเปิดตอน ๑๐ โมงเช้า กระผม/อาตมภาพก็ได้แต่ถอนใจ อันดับแรกก็คือตารางงานของคุณหาความชัดเจนไม่ได้ บอกว่านิมนต์เลี้ยงพระ ๑๓๔ รูป ตอน ๐๖.๐๙ น. แต่ไม่บอกว่านิมนต์พระรูปใดบ้าง บรรดาท่านผู้ที่รับรางวัลก็แห่กันมาจนหมด แล้วจะให้ต้องมานั่งอมลิ้น มองดูคนอื่นเขาฉันหรืออย่างไรก็ไม่รู้ ? ยังโชคดีที่ว่าจัดงานอยู่คนละสถานที่กัน จึงได้แต่นั่งมองหน้ากันแบบปลงอนิจจัง..!

กระทรวงที่มีบุคลากรแทบจะมากที่สุดในประเทศไทย ได้รับงบประมาณแทบจะมากที่สุดในประเทศไทย แต่หาบุคลากรที่จัดงานให้เหมาะสมกับความเป็นประเทศพระพุทธศาสนาไม่ได้เลย ดูแล้วก็รู้สึกว่าอนาคตของประเทศไทยค่อนข้างจะมืดมนอย่างแน่นอน เพราะว่ากระทรวงที่ต้องไปสั่งสอนเยาวชนให้ออกไปเป็นแบบอย่างแก่คนรุ่นหลัง ถ้าสามารถทำงานได้แค่นี้เท่านั้น ก็แปลว่าสิ่งที่เราจะหวังฝากอนาคตประเทศเอาไว้ก็คงไม่ต้องฝากกันแล้ว..!