[เถรี]

อีกสักพักใหญ่ ลูกศิษย์ของหลวงปู่ ซึ่งน่าจะเป็นพนักงานขับรถ ก็เดินมารายงานว่า ถนนด้านหน้ากระทรวงนี้ไม่มีร้านอาหารแม้แต่ร้านเดียว เลยไม่รู้จะซื้ออะไรมาถวายหลวงปู่..! ทางด้านเจ้าหน้าที่ รปภ. เมื่อได้ยินดังนั้น ก็ชี้มือให้เดินลึกเข้าไปภายในกระทรวง บอกว่า "ผ่านแยกตรงนั้นไป จะมีร้านอาหารที่ขายให้ข้าราชการภายในนี้ครับ"

กระผม/อาตมภาพจึงนิมนต์หลวงปู่ท่านว่า "ไปฉันก่อนเถอะครับ อายุมากแล้ว เดี๋ยวจะเป็นลมไปเสียเปล่า ๆ" ทางด้านเจ้าหน้าที่ รปภ.ถามว่า "แล้วหลวงพ่อไม่ฉันก่อนหรือครับ ?" กระผม/อาตมภาพแจ้งว่า "มางานแบบนี้อาตมภาพไม่เคยประมาท ฉันมาตั้งแต่กลางทางแล้วทุกครั้ง"

จนกระทั่งพระเถระอีกหลายรูปทยอยกันมา กระผม/อาตมภาพเห็นว่านั่งข้างล่างแบบนี้น่าจะไม่งามแล้ว เพราะว่าเกะกะไปหมด..! จึงขึ้นไปทางด้านบน มีเจ้าหน้าที่มาประจำโต๊ะแล้ว ๔ - ๕ ราย แต่ก็ยังยืนยันว่า "ลงทะเบียนตอน ๘ โมงครึ่งครับ" กระผม/อาตมภาพก็ได้แต่คิดในใจว่า "ทำไมเจ้าหน้าที่เขาตรงเป็นไม้บรรทัดแบบนี้วะ ? ใครมาก่อนลงทะเบียนก่อนก็จบปัญหาไปแล้ว"

ถ้าหากว่าปล่อยให้มาพร้อม ๆ กันแล้วประดังกันมาลงทะเบียน คุณจะได้รูปว่าคนหนาแน่นอย่างเดียว แต่การทำงานจะยุ่งฉิบหายวายป่วง..! ไอ้เรื่องฉลาดน้อยแบบนี้ ทำไมถึงได้เก่งกันนักก็ไม่รู้ ? คิดแล้วก็เดินเลยไปทางด้านในซึ่งมีเก้าอี้ว่างอยู่ ไปนั่งตรงนั้น พระเถระอีก ๒ รูปก็เดินตามมานั่งด้วย

สักครู่ใหญ่ หลวงปู่หัตไทยซึ่งฉันเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เดินภายใต้การประคับประคองของลูกศิษย์ ขึ้นมานั่งด้วยเช่นกัน ปล่อยให้พวกเรานั่งรออยู่ตรงนั้นเกือบชั่วโมง..! ทั้ง ๆ ที่มาถึงตั้งแต่ประมาณ ๖ โมงเช้า ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ ๘ โมงครึ่งแล้ว ผู้คนที่มารับรางวัลทยอยกันมานับร้อย โดยเฉพาะฝ่ายฆราวาส แต่เขาก็ยังไม่ยอมเปิดให้ลงทะเบียน พอดีลูกศิษย์ก็คือ "ทิดเฟิร์ส" (นายบัณฑิต เอี่ยมตระกูล) ซึ่งวันนี้ Work From Home อาศัยแวบมาดูว่าหลวงพ่อเป็นอย่างไรบ้าง ? คงจะทนรำคาญไม่ไหว ก็เลยไปฉวยใบลงทะเบียนมาให้กระผม/อาตมภาพ และหลวงปู่หัตไทย ตลอดจนพระรูปอื่นได้เซ็น

เมื่อเซ็นลงทะเบียนเรียบร้อยแล้ว "ทิดเฟิร์ส" ก็ไปเบิกอาหารเช้า ซึ่งลักษณะเหมือนกับขนมมา ๒ กล่อง เป็นของพระเถระ ๑ กล่อง ของผู้ติดตาม ๑ กล่อง ซึ่งก็ใส่ขนมที่ฉันได้ไม่กี่คำก็หมดแล้ว กระผม/อาตมภาพจึงไม่ได้ยุ่งด้วย เพราะว่าสิ่งที่ต้องการจริง ๆ ตอนนี้คือน้ำ ไม่ใช่อาหาร..!

เขาปล่อยให้เรานั่งกลืนน้ำลายอยู่ตรงนั้นอีกพักใหญ่ "ทิดเฟิร์ส" ก็ไปนำเอาช่อดอกไม้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้เข้ารับรางวัล มาให้ติดที่หน้าอก ช่อดอกไม้ทำได้เลิศหรูอลังการมาก แต่ทางด้านหลังเป็นแผ่นแม่เหล็ก ไม่สามารถที่จะติดได้ เนื่องเพราะว่าช่อดอกไม้หนักมาก ติดแม่เหล็กเข้าไปเมื่อไร ก็หมุนหัวทิ่มพื้นทุกที..! กระผม/อาตมภาพก็ยังนึกว่าไอ้เรื่องง่าย ๆ ราคาไม่แพง อย่างเช่นว่าที่ติดบัตรอันเดียว จะใช้เข็มกลัดร้อยก็ไม่มีใครว่าอะไร กลับไม่ทำ ไปทำในสิ่งที่อลังการงานสร้าง แต่ไร้ประโยชน์สิ้นดีแบบนี้..!