[เถรี]

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ปัจจุบันนี้กระผม/อาตมภาพเวลาไปไหน บางทีเพื่อนฝูงหรือพระสังฆาธิการก็มองแบบงง ๆ ว่า แก่จนป่านนี้แล้ว ทำไมไม่มีพระอนุจรคอยติดตาม ? ซึ่งเรื่องของพระอนุจรที่ติดตามรับใช้พระเถระนั้น เป็นไปตามพระธรรมวินัยนั่นเอง

เนื่องเพราะว่าประการแรกก็คือ เป็นการแสดงความกตเวที ตอบแทนคุณที่พระเถระมีต่อเรามา ประการที่สองก็คือการได้รับใช้ใกล้ชิด ก็มักจะได้ศึกษาแนวทางและวิชาการต่าง ๆ มากกว่าคนอื่น

แต่ที่กระผม/อาตมภาพไม่มีพระอนุจรก็เพราะว่า ประการแรกก็คือตามไม่ทัน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเด็กหนุ่มสมัยนี้ถึงได้เฮงซวยขนาดนั้น..!

ประการที่สองก็คือตามทัน แต่ทำอะไรไม่ถูกใจ คือไม่ได้ศึกษาเลยว่าการติดตามผู้ใหญ่ต้องทำอย่างไร ? จะต้องอยู่ใกล้ไกลประมาณไหน จะต้องอยู่ในจุดไหน ใครที่อยากศึกษาตรงนี้ ลองดูที่กระผม/อาตมภาพเวลาตามพระผู้ใหญ่ดูก็ได้ ไม่ใช่เดินตีคู่ไปกับท่าน แต่ขณะเดียวกัน ก็ไม่ใช่เดินล้าหลังหรือห่างไกลจนท่านหันมองแล้วไม่เจอ พูดง่าย ๆ ก็คือต้องคอยพร้อมที่จะรับใช้อยู่เสมอ แต่คราวนี้ของพวกเราไม่คุ้นชินกับตรงจุดนี้

ถ้าหากว่ากระผม/อาตมภาพไปฝั่งพม่า ทางด้านโน้นจะจัดพระติดตามคอยรับใช้สองรูป แทบจะทำทุกอย่างแทนหมด พูดภาษาชาวบ้านว่า "ถ้ากินแทนได้ ขี้แทนได้ ท่านก็ทำไปแล้ว" ขนาดสรงน้ำยังยืนเฝ้าประตู สรงน้ำเสร็จยังไม่ทันจะเช็ดตัว ท่านก็ลอกผ้าอาบไปซักเสียแล้ว..! ถ้าลักษณะแบบนั้นก็ตั้งใจช่วยงานจนเกินไป

เพียงแต่ว่าในเรื่องส่วนนี้ไม่ต้องเสียเวลาไปคิด สิ่งที่ควรคิดก็คือ ทำอย่างไรที่จะร่วมกันแบ่งเบาหน้าที่ให้เหลือน้อยที่สุด อย่างที่พวกเราทำกันอยู่ในปัจจุบันก็ถือว่าใช้ได้แล้ว ก็คือแค่รู้ว่าต้องทำอะไร พวกเราก็จัดเตรียมคณะกรรมการ มีการประชุม จัดสรรปันส่วนแบ่งงานกันไป

ท่านอาจารย์พระมหาวิสูตร วิสุทฺธิปญฺโญ ป.ธ. ๙, ดร. รองเจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี เคยปรารภหลายครั้งว่า "หลวงพ่อเล็กถึงไม่อยู่วัด แต่งานก็ยังไปได้ เห็นไปต่างจังหวัดบ้าง ไปต่างประเทศบ้าง แต่ก็ยังมีงานส่งเข้ากลุ่มไลน์สม่ำเสมอ" จึงได้เรียนท่านไปว่า "ได้พบเห็นสารพัดวัดที่ฝากความหวังเอาไว้กับเจ้าอาวาสรูปเดียว ทันทีที่สิ้นเจ้าอาวาสลง ที่เหลือก็ทำอะไรไม่เป็น ซึ่งก็จะทำให้วัดวาอารามหมดสภาพลงในเวลาอันรวดเร็ว..!"