เมื่อรอจนกระทั่งคณะแม่ครัวจากวัดท่าขนุนมาถึง และได้เริ่มเตรียมภัตตาหาร โดยมี "เจ๊เรณู" เจ้าของร้านอาหารไอซ์ที่ไทรโยค ได้นำข้าวปลาอาหาร ๔ - ๕ อย่าง ซึ่งแต่ละอย่างก็บอกว่าอร่อยสุด ๆ อย่างเช่นว่าลูกชิ้นปลากรายลวก
แต่กระผม/อาตมภาพนั้นรังเกียจข้าวของพวกลวก ๆ จิ้ม ๆ เนื่องเพราะไม่แน่ใจว่าสุกจริงหรือเปล่า ? เพราะว่าศีลพระนั้น "ห้ามฉันของดิบ" ซึ่งตรงนี้มีการฝ่าฝืนกันเป็นปกติ โดยเฉพาะท่านทั้งหลายที่ชอบพวก "ก้อย" พวก "ลู่" เหล่านั้น ซึ่งถ้าหากว่าไม่ดิบ เขาก็บอกว่าไม่อร่อย..! แต่สำหรับกระผม/อาตมภาพแล้ว ต่อให้อร่อยแค่ไหนก็ตาม ถ้าหากว่าเป็นการฝืนพระธรรมวินัยแล้ว ก็จะไม่ยอมตามใจปากอย่างเด็ดขาด
คณะธุดงค์ของเราทยอยเดินทางมาถึง โชคดีที่ว่าน้ำประปาที่หยุดไหลไปนั้น ได้ไหลแรงกลับมาอีกครั้งหนึ่ง จึงทำให้มีน้ำสำหรับทุกห้องน้ำ สามารถที่จะใช้งานได้ "ผอ.เกศ" (นางเกศฤทัย คำษร) ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านจันเดย์ ก็พาครูบาอาจารย์ ตลอดจนกระทั่งลูกสาวลูกชาย มาร่วมถวายการต้อนรับ คณะธุดงค์ธรรมยาตราเฉลิมพระเกียรติในครั้งนี้ด้วย
พวกเราไปดักรอยู่ตรงสนามหน้าโรงเรียน เพื่อที่ให้ทางคณะธุดงค์ไม่ต้องเดินอ้อมไปเข้าประตูใหญ่ของโรงเรียน ซึ่งไกลเสียเปล่า ๆ ให้เดินลัดข้างทางมาตรงหน้าสนามเลย หมดเรื่องกันไป ครั้นคณะสุดท้ายมาถึงก็เกือบจะ ๑๑ โมงแล้ว กระผม/อาตมภาพจึงให้ญาติโยมทั้งหลาย ซึ่งตอนนี้เพิ่มขึ้นมาอีกหลายเจ้า รวมทั้ง "คณะรวมใจภักดิ์" ของท่านอาจารย์วิชชุ อารมณ์ดี ที่มาช่วยเหลืองานและประเคนข้าวปลาอาหารด้วย
เมื่อรับประเคนข้าวปลาอาหารแล้ว ก็นิมนต์พระรับบิณฑบาตเลย จากนั้นก็ให้พรแก่ญาติโยมทั้งหลาย แล้วนัดเวลาในการเดินทางว่า บ่ายโมงให้เริ่มออกเดินทาง โดยที่ตอนแรกตั้งใจจะไปรวมตัวกัน ที่สถานีบริการน้ำมันเชลล์วังใหญ่ แต่ว่าบริเวณนั้นไม่มีต้นไม้ต้นไร่อะไรเลย ต้อง "ตากแดดหัวแดง" กันแน่นอน..! จึงเปลี่ยนมารวมตัวกันที่บริเวณทางเข้าของภูไพรธารน้ำรีสอร์ทของพลตำรวจเอกเสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส ซึ่งคุ้นเคยกันดี
พวกเรามาถึงแล้วก็ได้รอกันอยู่บริเวณนี้ คอยดักท่านทั้งหลายที่เดินทางเร็วกว่าคนอื่น ให้มาพักรอบริเวณนี้ก่อน ญาติโยมที่เดินทางไปเดินทางมา พอเห็นมีพระธุดงค์มาพักมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็นำเอาน้ำ นำเอาปานะต่าง ๆ มาถวายมากขึ้นทุกที ๆ แม้กระทั่งทางรีสอร์ทก็ส่งเจ้าหน้าที่มาถามว่า "ขาดอะไรบ้างเจ้าคะ ?" กระผม/อาตมภาพบอกว่า "ไม่ขาด..มีแต่เกินทุกอย่าง..!" อีกฝ่ายถึงได้เปลี่ยนว่า "อยากที่จะร่วมบุญถวายน้ำแก่ทางคณะธุดงค์ด้วย" เลขาฯ จุกจึงบอกว่า "มีอะไรโยมก็เอามาแล้วกัน"
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 29-03-2026 เมื่อ 02:14
|