[เถรี]

กระผม/อาตมภาพไปถึงวัดท่าทุ่งนาฤทธาราม พระครูใบฎีกาพงษ์พันธ์ คุณวุฑฺโฒ เจ้าอาวาส ท่านเป็นเจ้าคณะตำบลท่าเสาเขต ๑ และเพิ่งจะสอบพระอุปัชฌาย์ได้ ออกมาต้อนรับ

กระผม/อาตมภาพเองสอนหนังสือให้ท่าน มาตั้งแต่ระดับประกาศนียบัตรบริหารกิจการคณะสงฆ์ จึงรู้จักคุ้นเคยกันดี ปีนี้ท่านอายุ ๗๐ ปีแล้ว ก็ต้องบอกว่าเรียนหนังสือตอนแก่ แต่ก็มีความเพียรพยายามสูง แม้กระทั่งสอบพระอุปัชฌาย์ได้ คนก็ยังสงสัยอยู่ว่าสอบไหวด้วยหรือ ? โดยเฉพาะระยะหลัง มหาคณิสสรมีมติว่าถ้าผู้ใดอายุถึง ๗๐ ก็ให้เว้นจากการสอบพระอุปัชฌาย์ เนื่องเพราะว่าอาจจะสอบตกเป็นประการที่หนึ่ง ประการที่สองก็คือพระอุปัชฌาย์อายุมาก บางทีก็อาจจะผิดพลาดหลงลืม ทำให้สังฆกรรมเสียหายได้..!

แต่ว่าหลวงพ่อพงษ์พันธ์ท่านไม่ได้มีปัญหาตรงนี้ สิ่งหนึ่งที่ท่านปรารภก็คือว่า "กว่าจะก้าวมาถึงจุดนี้ได้ คนอื่นไม่รู้หรอกว่า ผมนั้นต้องลำบากและต่อสู้ฟันฝ่ามาขนาดไหน ?" ซึ่งเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องปกติ กระผม/อาตมภาพตอนสมัยหนุ่ม ๆ อ่านหนังสือครั้งเดียวจำได้หมด พอมาเรียนปริญญาเอกตอนอายุ ๕๐ กว่า อ่าน ๗ - ๘ ครั้งกว่าที่จะจำได้ ก็แปลว่าสมองของคนเราค่อย ๆ เสื่อมทรามลงไปตามอายุอยู่เหมือนกัน..!

เมื่อรอจนกระทั่งคณะธุดงค์ส่วนหน้ามาถึงหลายรูปและแม่ครัวของวัดท่าขนุนไปเตรียมภัตตาหารแล้ว กระผม/อาตมภาพก็วิ่งไปยังวัดห้วยหวาย อำเภอหนองปรือ จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งอยู่ห่างจากวัดท่าทุ่งนาฤทธารามไปไม่มาก แค่ประมาณ ๑๕๗ กิโลเมตรเท่านั้น ขนาดคณะธุดงค์ได้ยินยังสะดุ้ง บอกว่า "ไกลขนาดนี้หลวงพ่อยังต้องไปอีกหรือ ?"

ก็เรียนถวายพวกท่านไปว่า "ไปตามหน้าที่" เนื่องเพราะว่าวันนี้มีงานพระราชทานเพลิงศพหลวงพ่อดำ (พระครูสุทธิกาญจนาภรณ์) อดีตเจ้าอาวาสวัดห้วยหวาย ซึ่งจะว่าไปแล้ว ท่านก็เป็นสัทธิวิหาริกของหลวงพ่อธงชัย (พระครูกาญจนธรรมธัช) เจ้าคณะอำเภอหนองปรือนั่นเอง เพราะว่าหลวงพ่อธงชัยเป็นคู่สวดตอนบวชให้ท่าน แต่ลูกศิษย์อายุมากกว่าและมรณภาพก่อน..!

กระผม/อาตมภาพฉันเพลกลางทาง ไปถึงวัดท่านเที่ยงตรงพอดี เขาเลยนิมนต์ให้เป็นประธานในการกราบขอขมาศพ และอัญเชิญศพขึ้นสู่เมรุชั่วคราว ครั้นส่งศพหลวงพ่อดำขึ้นเมรุเสร็จเรียบร้อย กระผม/อาตมภาพก็กราบลาหลวงพ่อธงชัย ขออนุญาตเดินทางกลับ เนื่องเพราะว่าทิ้งภาระเอาไว้ ให้กับ "พระครูบ่าว" (พระครูกาญจนปริยัติคุณ) เจ้าอาวาสวัดราษฎร์ประชุมชนาราม (วัดท่ามะขาม) ให้ท่านทำหน้าที่ดูแลคณะธุดงค์ธรรมยาตราแทน