[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๒๖ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ กระผม/อาตมภาพไปร่วมเจริญพระกรรมฐานและทำวัตรเช้า ร่วมกับคณะธุดงค์ธรรมยาตราเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เจริญพระชนมายุ ๗๕ พรรษา ที่ศาลาการเปรียญวัดทุ่งก้างย่าง บ้านทุ่งก้างย่าง ตำบลไทรโยค อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งทุ่งก้างย่างนั้นอยู่บริเวณไทรโยคใหญ่ เพียงแต่ว่าก่อนหน้านี้ไทรโยคนั้นถือว่าเอาเขตไทรโยคใหญ่เป็นหลัก มาภายหลังความเจริญต่าง ๆ กลับไปตกอยู่ที่ไทรโยคน้อยมากกว่า เนื่องเพราะว่ามีสถานีรถไฟมาถึง และคงอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ ไทรโยคใหญ่จึงลดความสำคัญลงไปมาก

ท่านอาจารย์จู๋ (พระอธิการสรรชัย ชยธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดทุ่งก้างย่าง ให้แม่ครัวมาทำข้าวต้มตั้งแต่ตี ๓ กว่า แต่ด้วยความประณีตของแม่ครัว กว่าข้าวปลาอาหารจะเสร็จเรียบร้อยก็ตี ๕ กว่าไปแล้ว เพียงแต่ว่าพระภิกษุของเรากลับช้ากว่า ไม่ทราบเหมือนกันว่าร่างกายล้าจากการเดินทางมาหลายวัน หรือว่าความเคยชินที่สภาพจิตยังโดนความง่วงเหงาหาวนอนครอบงำอยู่ จึงไม่สามารถที่จะลุกขึ้นมาให้ทันเวลาได้ ?

เมื่อฉันเช้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้วก็มีการถ่ายรูปหมู่เป็นที่ระลึก แล้วกระผม/อาตมภาพกับท่านอาจารย์จู๋ก็ทำการส่งคณะธุดงค์ออกจากวัด เดินทางไปยังจุดมุ่งหมายของวันนี้ ก็คือวัดใหม่ดงสัก ซึ่งเป็นวัดสุดท้ายของเขตอำเภอไทรโยค ก่อนที่จะเข้าอำเภอทองผาภูมิ เพียงแต่ว่าเราต้องไปแวะฉันเพลกันที่วัดท่าทุ่งนาฤทธาราม ซึ่งอยู่ห่างจากทางวัดทุ่งก้างย่างประมาณ ๑๐ กิโลเมตร

สิ่งที่เป็นภาระใหญ่ของคณะธุดงค์ก็ยังคงเหมือนเดิม คือญาติโยมผู้ที่เห็นแล้วมีจิตศรัทธาก็เอาภัตตาหารบ้าง น้ำบ้าง มาถวาย แต่ถวายแบบอยากทำบุญ ไม่ได้สนใจว่าคนรับจะเอาไปอย่างไร อย่างเช่นว่าถวายน้ำคนละ ๑๒ ขวด..! ภาระหนักจึงไปตกอยู่ที่รถเสบียง ซึ่งตั้งแต่วันแรกเราตุนน้ำไป แล้วพระธุดงค์ของเราก็ใช้กันเป็นจำนวนมากทุกวัน แต่ไม่เคยลดน้อยลงเลย มีแต่เพิ่มมากขึ้น..!

เรื่องของการทำบุญบางทีเราก็ต้องใช้ปัญญาด้วย กระผม/อาตมภาพเองเจอโยมใส่บาตรทุเรียน ๗ ลูกมาแล้ว..! ไม่ทราบว่าจะเอากลับอย่างไรเหมือนกัน ? คือคนทำบุญก็อยากจะทำ แต่ภาระหนักไปตกเป็นของพระภิกษุสามเณร จะทิ้งก็ไม่ได้ เพราะเป็นการทำลายศรัทธาญาติโยม แต่จะให้หอบกลับ ก็เกินภาระตนเองเหมือนกัน ท้ายสุดก็ต้องบอกให้โยมที่รู้จัก นำเอารถพ่วงสามล้อวิ่งไปส่งที่วัดให้..!