[เถรี]

เมื่อถึงเวลาส่งทางคณะออกเดินทางแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ไปดักรอที่ช่องเขาขาด เนื่องเพราะว่ารูปที่ฉันเสร็จแล้วออกเดินทางเลยก็มี ไปถึงได้ไม่นานก็ทยอยกันมา ทางเจ้าหน้าเตรียมการต้อนรับเป็นอย่างดี ถึงเวลาก็เปิดด่านให้เข้าไปทางด้านใน กระผม/อาตมภาพชี้ให้แต่ละท่านได้ทราบว่า ต้องไปพักที่โคนจามจุรีใหญ่ ส่วนห้องน้ำอยู่ด้านหลังโรงรถ ท่านที่ไปถึงก่อนก็ได้เปรียบ บางท่านก็ฉวยโอกาสสรงน้ำก่อนอีกด้วย..!

เมื่อรออยู่ปรากฏว่า ทางคณะทยอยกันมา แต่กระผม/อาตมภาพมาลาเรียกำเริบ..! โดยเริ่มจากลงกระเพาะ ถ่ายเสียจนเกือบจะเป็นลม หลังจากนั้นอีกไม่นานก็เริ่มขึ้นหัว เพราะว่าความดันขึ้น เนื่องจากตัวเองนั้นเป็นมาลาเรียทั้งสองเชื้อ ก็คือลงกระเพาะและขึ้นสมอง ต้องรีบฉันยากันเอาไว้ก่อน แล้วก็มาอำนวยความสะดวกแก่ทุกท่าน โดยเฉพาะคณะที่ขนอาหารไปจากวัดท่าขนุน และกำลังพลจากกองการเกษตรและสหกรณ์ สำนักงานทหารพัฒนา ที่ทยอยกันมาถวายข้าวปลาอาหาร ซึ่งจากเป็นถุงก็เริ่มเป็นถาด แล้วก็มากขึ้นเรื่อย ๆ ญาติโยมทั้งหลายก็มาร่วมทำบุญด้วย

เห็นโยมคนหนึ่งยืนห้อยโหนท้ายรถมา กระผม/อาตมภาพยังคิดว่าเป็นเด็ก เนื่องเพราะว่าตัวเล็กนิดเดียวและผมขาวทั้งหัว คิดว่า "ไอ้หนูนี่ไฮไลท์ผมมาขนาดนี้เลย..!" แต่พอเดินลงจากรถมากลายเป็นคุณยาย..! จึงสอบถามด้วยความทึ่งว่า "คุณยายอายุเท่าไร ?" อีกฝ่ายบอกว่า ๘๐ แกชื่อคุณยายสมส่วน ภูตระกูล มาจากบ้านพุเตยที่ห่างออกไปประมาณ ๕ กิโลเมตร มาร่วมในการทำบุญวันนี้ด้วย

พอพวกเราจัดสถานที่ โดยเฉพาะโต๊ะเก้าอี้เพื่อที่จะตั้งอาหาร ก็มีลังน้ำแข็งของทางกำลังพลด้านนี้ที่เอามาถวาย บรรจุน้ำแข็งมา ๔๐ ลิตร คุณยายแกลากพรวดเดียวไปไกลลิบเลย..! ถ้าหากว่าลักษณะแข็งแรงขนาดนี้และตัวเล็กแบบนี้ อายุถึง ๑๐๐ เป็นเรื่องเล็ก บุคคลที่ทำปาณาติบาตน้อย มีอายุยืนก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

ครั้นพวกเรามาครบถ้วนแล้ว ก็ได้ให้ทางท่านผู้อำนวยการกองการเกษตรและสหกรณ์ สำนักงานทหารพัฒนาและรองผู้อำนวยการ ก็คือพันเอก (พิเศษ) สุพัฒน์ กลิ่นชาติ และพันเอกสมยศ หมื่นสุนทร นำกำลังพลสมาทานศีล กล่าวถวายทาน เมื่อเสร็จเรียบร้อย พระสงฆ์ก็เริ่มบิณฑบาตในลักษณะ "บุฟเฟ่ต์" คือตักเอาตามที่ตนเองต้องการ แล้วมานั่งเข้าที่ ให้พรเพื่อให้ญาติโยมทั้งหลายกรวดน้ำรับพรกันก่อน

กระผม/อาตมภาพเองนอกจากตั้งใจอุทิศส่วนกุศลให้เจ้าที่เจ้าทางและรุกขเทวดาทั้งหลายแล้ว ยังตั้งใจระลึกถึงบรรดาเชลยศึก ที่โดนกวาดต้อนมาสร้างทางรถไฟสายมรณะ เนื่องเพราะว่าบริเวณนั้นก็คือ "ช่องเขาไฟนรก" (Hellfire Pass) ของทางฝรั่งเขา ซึ่งกำลังพลที่โดนกวาดต้อนมาตายซับตายซ้อนกันจนนับไม่ถ้วน..!

แต่ปรากฏว่าไม่มีใครมารับส่วนกุศลเลย นอกจากเจ้าที่และรุกขเทวดา สอบถามเจ้าที่แล้ว ท่านบอกว่าตั้งแต่สมัยโน้นจนถึงสมัยนี้ มีคนทำบุญให้ทั้งแบบไทยแบบฝรั่งนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ก็แปลว่าอนุโมทนาแล้วไปเกิดกันใหม่บ้าง มีความสุขความสบายจนกระทั่งไม่อยากจะไปไหนบ้าง ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี ไม่เช่นนั้นท่านทั้งหลายเหล่านี้ถ้าอยู่ที่ใดมาก ๆ บรรยากาศตรงนั้นมักจะกดดัน จนหลายคนอยู่กันไม่ได้..!