เมื่อทุกคนได้พักผ่อนตามสมควรแล้ว เวลาประมาณ ๑๐.๔๕ น. ก็ได้เริ่มทำการบิณฑบาต และได้ฉันภัตตาหารเพล จากนั้นก็พักผ่อน ปล่อยให้คณะญาติโยมผู้สนับสนุนซึ่งติดตามมา รวมทั้งคณะแพทย์พยาบาล และญาติโยมทั้งหลายที่มาใส่บาตรพระธุดงค์ ได้รับประทานอาหารกลางวัน จากส่วนที่เหลือจากพระภิกษุสามเณรแล้ว
จากนั้นพวกเราก็รอจนกระทั่งบ่ายโมงกว่า ถึงได้เริ่มตั้งแถว เพื่อที่จะเดินต่อไปยังเป้าหมายในวันนี้ก็คือวัดหนองสามพราน กระผม/อาตมภาพเองต้องอำนวยการให้เป็นระยะ ในการเดินข้ามถนนบ้าง ข้ามสี่แยกบ้าง เนื่องเพราะว่ารถที่วิ่งมานั้น อยู่ในช่วงที่กำลังทำความเร็ว และที่เหลือเชื่อก็คือ ญาติโยมที่ลงมาถ่ายรูปคณะธุดงค์ ตลอดจนกระทั่งถ่ายรูปกระผม/อาตมภาพ เนื่องเพราะว่านาน ๆ จะเห็นพระภิกษุเดินตามกันหลายสิบรูป หรือว่าใกล้เคียงร้อยรูปแบบนี้..!
ในช่วงบ่ายนั้นอาจจะเป็นเพราะว่าอากาศร้อนมาก ทำให้หลายคนออกอาการล้า ท่านที่มีความแข็งแรงอยู่ ก็เดินนำทิ้งห่างไปไกลเป็นกิโลเมตรเลยทีเดียว..! กระผม/อาตมภาพต้องคอยดูตามเป็นช่วง ๆ และคณะแพทย์พยาบาลก็รับบุคคลที่เดินไม่ไหว ไปส่งที่วัดหนองสามพรานก่อน บางท่านก็เบาหวานกำเริบ บางท่านก็ความดันขึ้นถึง ๑๕๐ อาจจะเป็นเพราะว่าอายุมาก ตลอดจนกระทั่งน้ำหนักมากด้วยก็เป็นได้ ทำให้การเดินทางช่วงนี้กลายเป็นว่าล่าช้าไป จนกระทั่งช่วงเย็นมากแล้ว กว่าที่ทุกคนจะมาถึงครบถ้วน มีเวลาในการสรงน้ำ เปลี่ยนผ้ากัน ประมาณ ๓๐ นาทีเท่านั้น
ครั้นถึงเวลา ๑๗.๔๕ น. ทางวัดหนองสามพราน โดยพระอธิการทุนเอ ธนสีโล เจ้าอาวาสวัดหนองสามพราน ก็จัดเตรียมถวายการต้อนรับทุกรูป โดยที่กระผม/อาตมภาพเป็นประธานในการมอบเกียรติบัตรผู้อุปถัมภ์โครงการธุดงค์ธรรมยาตราเฉลิมพระเกียรติแก่พระอาจารย์ทุนเอ ท่านพระครูสุตสกลการ ซึ่งเป็นผู้แทนของหลวงพ่อณรงค์ศักดิ์ (พระครูกิตติธรรมนิวิฐ) รองเจ้าคณะจังหวัดสกลนคร และประธานคณะพระวิปัสสนาจารย์ประจำกองการวิปัสสนาธุระแห่งประเทศไทย ในพระสังฆราชูปถัมภ์ รุ่นที่ ๑ (ปี ๒๕๖๔) ได้มอบเงินช่วยสนับสนุนทางวัดหนองสามพราน แล้วพระอธิการทุนเอ ธนสีโล ก็กล่าวต้อนรับทุกคน
จากนั้นกระผม/อาตมภาพก็ต้องขอตัวเดินทางกลับทางอำเภอทองผาภูมิ เนื่องเพราะว่าพระอาจารย์นิเวช เขมจาโร ประธานที่พักสงฆ์ไชยศิริภูมิ ได้มรณภาพลง จึงต้องเดินทางกลับขึ้นไป เพื่อที่จะดูว่าจะทำหน้าที่อะไรในการช่วยเหลือทางสำนักของท่านได้บ้าง
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 23-03-2026 เมื่อ 02:39
|