[เถรี]

ครั้นจัดสรรปันส่วนข้าวของ จัดการงานทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็ฉันเพล จากนั้นก็วิ่งย้อนกลับไปยังวัดราษฎร์ประชุมชนาราม (วัดท่ามะขาม) เพื่อที่จะเข้าร่วมการปฏิบัติธรรมของคณะธุดงค์ธรรมยาตราเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เจริญพระชนมายุ ๗๕ พรรษา

แต่ด้วยความที่ว่ามาถึงเวลาเที่ยงครึ่ง เป็นเวลาที่เขาพักพอดี จึงต้องรอจนได้เวลาแล้วลงไปร่วมกิจกรรมกับท่านทั้งหลาย ซึ่งวันนี้เป็นการเปิดใจสำหรับสถานที่พักแห่งแรกของคณะ ก็คือกล่าวถึงวัดราษฎร์ประชุมชนาราม แต่ว่าหลวงพ่อณรงค์ศักดิ์ (พระครูกิตติธรรมนิวิฐ) รองเจ้าคณะจังหวัดสกลนคร ประธานคณะพระวิปัสสนาจารย์ประจำกองการวิปัสสนาธุระแห่งประเทศไทย ในพระสังฆราชูปถัมภ์ รุ่นที่ ๑ (ปี ๒๕๖๔) ได้ขอให้กระผม/อาตมภาพเปิดใจเกี่ยวกับการเป็นประธานอุปถัมภ์งานครั้งนี้

กระผม/อาตมภาพได้เรียนต่อทุกท่านว่า ในเรื่องของพระพุทธศาสนา ในเรื่องของการคณะสงฆ์นั้น ไม่ใช่เรื่องของบุคคลเดียวหรือว่าวัดเดียว ถ้าหากเราคิดว่าเราดีแล้ว เราเก่งแล้ว วัดเรารอดได้แน่นอน แล้วตั้งหน้าตั้งตามุ่งไปข้างหน้าอย่างเดียว เมื่อมองกลับมาข้างหลัง ท่านอาจจะไม่เห็นใครเลยก็เป็นได้..! แล้วถ้าทุกคนอยู่ในลักษณะเอาแต่ตนเองเป็นใหญ่ พระพุทธศาสนาก็จะไปไม่รอด..!

ในเมื่อมองเห็นในจุดนี้ กระผม/อาตมภาพจึงได้ตั้งใจรับงานในพระพุทธศาสนา หรือว่าภาระงานคณะสงฆ์ทุกอย่าง ที่ตนเองสามารถทำได้ และตั้งใจจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อความเป็นปึกแผ่นแน่นหนาของคณะสงฆ์ไทย ดังที่ตนเองทุกวันนี้ ด้วยความที่ช่วยเหลือคนอื่นไว้มาก ไม่ว่าจะไปที่ไหน หรือว่ากล่าวคำขอร้องต่อผู้ใด ก็มีแต่คนเขายินดีช่วยเหลือทั้งสิ้น

เพียงแต่ว่าถ้าท่านทั้งหลายรับภาระงานมากมายหลายตำแหน่งอย่างกระผม/อาตมภาพแล้ว ส่วนที่ขาดไม่ได้เลยก็คือการปฏิบัติธรรม ทุกท่านจะต้องตั้งหน้าตั้งตาภาวนาจนสติเจริญมั่นคง เมื่อสติมั่นคง ปัญญาก็จะเกิด เราจะสามารถแยกแยะความสำคัญมากน้อย ความก่อนหลังเร็วช้าของงานได้

เมื่อเป็นเช่นนั้น เราก็หยิบยกเอางานนั้นขึ้นมาทำเฉพาะหน้า เราก็จะมีงานเดียวอยู่ตลอดเวลา ไม่เหมือนกับบุคคลที่ขาดสติ มักจะเอาหลาย ๆ งานมาหมกรวมกันเป็นงานเดียว แล้วก็เครียด เพราะว่าหนักเกินกำลังที่ตนเองจะกระทำได้..!