ดูแบบคำตอบเดียว
  #2  
เก่า 22-03-2026, 01:14
เถรี's Avatar
เถรี เถรี is offline
ผู้ดูแลเว็บ - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Jan 2009
ข้อความ: 34,018
ได้ให้อนุโมทนา: 162,477
ได้รับอนุโมทนา 4,536,459 ครั้ง ใน 37,637 โพสต์
เถรี is on a distinguished road
Default

วันนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ ๒๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ กระผม/อาตมภาพเดินทางออกจากวัดท่าขนุนตั้งแต่ประมาณตี ๓ ครึ่ง ตรงไปยังวัดอุทยาน ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เหตุที่ต้องวิ่งลงมาก็เพราะว่า บรรดาญาติโยมทั้งหลายที่จะต้องติดต่อประสานงาน ตลอดจนกระทั่งรับข้าวของจากวัดท่าขนุนนั้น ส่วนใหญ่แล้วหาสถานที่เติมน้ำมันไม่ได้ หรือว่าเติมน้ำมันได้ยาก..!

เรื่องนี้จะว่าไปแล้วก็เป็นที่น่าเห็นใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะว่าปั๊มน้ำมันส่วนหนึ่งนั้นเขาจะมีลูกค้าประจำรายใหญ่ ที่มีการผูกซื้อน้ำมันรายเดือน หรือว่ารายวันอยู่แล้ว ในเมื่อน้ำมันมาลงให้ สมมติว่า ๑ แสนลิตร ก็ต้องกันเอาไว้ให้ลูกค้ารายใหญ่เหล่านี้ไปแล้วประมาณ ๖ หมื่นลิตร แล้วยังต้องเตรียมเอาไว้สำหรับหน่วยงานสำคัญ อย่างเช่น รถพยาบาล รถกู้ภัย รถดับเพลิง เหล่านี้เป็นต้น ก็น่าจะหมดไปอีกประมาณ ๑ หมื่นลิตร

ส่วนที่เหลือจะจำหน่ายให้แก่บุคคลทั่วไป ก็จะเหลืออยู่แค่ประมาณ ๓ หมื่นลิตรเท่านั้น แล้วถ้าหากว่าสถานีบริการน้ำมันแห่งไหน ได้รับน้ำมันน้อยกว่านี้ ก็ยิ่งต้องลดน้อยลงไปตามส่วน โดยเฉพาะบ้านเรานั้นนิยมรถกระบะเป็นอย่างมาก เนื่องเพราะว่านำมาใช้งานสารพัดประโยชน์ และรถกระบะก็มักจะเติมน้ำมันดีเซลทั้งสิ้น ในเมื่อเป็นเช่นนั้น จึงต้องไปต่อคิวกันยาวเหยียด โดยที่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะได้รับน้ำมันมาสักเท่าไร ?!

เรื่องพวกนี้นั้น ในช่วงที่กระผม/อาตมภาพยังวัยรุ่นอยู่ พบทั้งเรื่องของการปันส่วนน้ำมัน ปันส่วนอาหารมาแล้ว โดยเฉพาะการปันส่วนอาหารนั้น เป็นสิ่งที่เราทุกคนซาบซึ้งใจมาก เนื่องเพราะว่าข้าวปลาในสมัยนั้นค่อนข้างจะหายากและแพง รัฐบาลจึงคิดเรื่องของ "ข้าวโอชา" ขึ้นมา โดยปนข้าวเหนียวลงไปในข้าวจ้าว ๓๐ เปอร์เซ็นต์ แล้วแต่ละบ้านมีกี่คน ต้องนำทะเบียนบ้านไปแสดงและรับบัตรปันส่วน ว่าบ้านนี้สามารถซื้อข้าวได้วันละกี่ลิตร ? เป็นต้น ท่านที่ไม่เคยผจญในลักษณะนี้มาก็จะทุลักทุเลอยู่สักหน่อย

ส่วนกระผม/อาตมภาพเองนั้น รถยนต์ที่ใช้อยู่ ตั้งใจซื้อรถเครื่องเบนซินตั้งแต่แรก ทั้ง ๆ ที่เป็นรถตรวจการณ์ ก็เพราะว่าจะเอามาเปลี่ยนเป็นใช้แก๊ส ในเมื่อแก๊สและน้ำมันเบนซินไม่ขาด กระผม/อาตมภาพจึงต้องเป็นผู้เสียสละ วิ่งลงมานำสิ่งของให้เขา และรับสิ่งของขึ้นไป

โดยเฉพาะวัตถุมงคลราคาแพงทั้งหลาย ซึ่งปกติไอ้ตัวเล็กต้องหาวันหยุด หรือว่าวันที่ตนเองว่างจากงานประจำ มีเวลาแล้วก็ต้องวิ่งขึ้นไปรับถึงวัดท่าขนุน แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่อำนวยเสียแล้ว เนื่องเพราะว่าตั้งแต่กาญจนบุรียันทองผาภูมิ สถานีบริการน้ำมันทุกแห่งมีแต่รถเข้าคิวยาวเป็นกิโลเมตรทั้งสิ้น..! ในเมื่อเป็นเช่นนั้น การวิ่งลงมาของกระผม/อาตมภาพจึงสะดวกที่สุดสำหรับทุกฝ่าย
__________________
........................

เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง

จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 22-03-2026 เมื่อ 01:33
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 31 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เถรี ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา