[เถรี]

ก็แบบเดียวกับของท่านเจ้าคุณวีระ - พระวิสุทธิพงษ์เมธี, ดร. (วีระ มหาวีโร ป.ธ. ๗) คำว่า พงษ์ ของท่าน ใช้ ษ์ การันต์ ซึ่งปกติแล้วต้องเป็น ศ์ การันต์ ก็ต้องผิดแล้วเลยตามเลย เพราะความเคยชินของคนพิมพ์ ก็คือเอาที่ใช้ตามความนิยม ลงไปปนกับภาษาบาลี ก็เลยทำให้เกิดข้อผิดพลาดกันขึ้นมาได้

หลังจากที่ถวายปัจจัยไทยธรรมช่วยงานศพหลวงพ่อวิชาติ และออกจากวัดห้วยหวายแล้ว กระผม/อาตมภาพก็แวะที่วัดหนองสามพรานและวัดไตรรัตนาราม ซึ่งเป็นวัดแรก ๆ ที่รับเป็นเจ้าภาพอุปถัมภ์คณะธุดงค์ ก็คือให้ที่พักและอาหาร ไปถึง ปรากฏว่าท่านทุนเอ (พระอธิการทุนเอ ธนสีโล) เจ้าอาวาสวัดหนองสามพราน กำลังจัดเตรียมสถานที่อย่างคร่ำเคร่ง พาไปดูทั้งที่พักในร่ม และที่พักกลางแจ้ง

เนื่องเพราะว่าเมื่อคืนที่วัดท่ามะขามผจญกับฝนกันเล็กน้อย ซึ่งส่วนใหญ่แล้วพระที่ออกธุดงค์ท่านก็จะเคยชิน แต่ว่าท่านทุนเอรอบคอบมาก ก็คือถ้าใครขี้เกียจหลบฝนก็เข้าไปพักในอาคาร เนื่องเพราะว่าวัดหนองสามพรานนั้นในอดีตเคยรับแก้ไขบรรดาผู้ติดสุราและยาเสพติด จึงมีที่พักเหลือเฟือ ปัจจุบันนี้ไม่ได้ทำแล้ว อาคารต่าง ๆ ก็แทบไม่ได้ใช้งาน เมื่อต้องต้อนรับคณะธุดงค์ จึงฉวยโอกาสทำความสะอาดใหญ่เสียที

คราวนี้ในส่วนที่เห็นก็คือความกระตือรือร้นของทางวัดและญาติโยม ที่รู้ว่าจะได้ถวายการต้อนรับพระธุดงค์ถึงเกือบ ๘๐ รูป ทุกท่านต้องเข้าใจว่า พระวิปัสสนาจารย์ของกองการวิปัสสนาธุระแห่งประเทศไทยนั้น แต่งตั้งมาจากทั่วประเทศ ในคณะที่มาเหนือสุดก็จากจังหวัดเชียงราย ใต้สุดมาจากวัดบูรพาราม จังหวัดปัตตานี ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ถ้าสมมติว่าเราอยากจะทำบุญกับทุกรูป ถ้าเป็นยุคนี้เป็นไปไม่ได้เลย เพราะหาน้ำมันเติมรถแล้ววิ่งตระเวนไปให้ครบ ๗๐ - ๘๐ วัดนั้นเป็นไปไม่ได้แน่นอน

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ทุกท่านไม่ว่าจะพระหรือฆราวาส จึงเต็มใจที่จะต้อนรับ ทำให้พวกเราได้เห็นในส่วนของพุทธานุภาพ ธรรมานุภาพ สังฆานุภาพ ซึ่งบรรดาพุทธศาสนิกชนทั้งหลายได้เห็นอยู่ว่า บุคคลที่โกนหัว นุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ นั่นก็คือเนื้อนาบุญของโลก เป็นโอกาสดีที่สุดที่ทุกคนจะได้แสวงบุญใส่ตัว โดยไม่ต้องลำบากเดินทางไปไกล

เมื่อมาถึงวัดไตรรัตนารามของท่านอาจารย์พระมหาชูศักดิ์ กิจฺจกาโร ป.ธ. ๘ เจ้าคณะตำบลศรีมงคล เจ้าอาวาสวัดไตรรัตนาราม ซึ่งเป็นพระอุปัชฌาย์รุ่นเดียวกับกระผม/อาตมภาพ ท่านให้พักอยู่ในศาลาโดมของทางโรงเรียนการกุศลวัดไตรรัตนาราม เนื่องเพราะว่ามีกรงลวดตาข่ายล้อมรอบ เนื่องจากว่าวัดไตรรัตนารามนั้นอยู่ติดพื้นที่ป่า ลิงเยอะมาก..! สมัยที่กระผม/อาตมภาพธุดงค์นั้น แม้กระทั่งไปส้วมก็ยังต้องแบกกลดสะพายบาตรไปด้วย ถ้าทิ้งเอาไว้แล้วมักโดนลิงลากขึ้นไปรื้อบนยอดเขา ตามไปเอาคืนก็ไม่ได้

จากนั้นก็ได้โทรประสานงานกับ "หมอนุ้ย" (แพทย์หญิงนวลจันทร์ เวชสุวรรณมณี) ผู้อำนวยการโรงพยาบาลทองผาภูมิ ที่ได้ขอความร่วมมือจากท่านว่า ขอรถพร้อมกับคณะแพทย์พยาบาลเริ่มตามคณะธุดงค์ตั้งแต่วันที่ ๒๒ ส่งเข้าที่พักแล้วถึงจะกลับ ด้วยความเป็นห่วงตรงที่ว่าทางโรงพยาบาลจะหาน้ำมันเติมรถได้หรือไม่ ? "หมอนุ้ย" ยืนยันว่า ทางด้านสถานีบริการน้ำมันมีโควต้าสำหรับโรงพยาบาลโดยเฉพาะ

เมื่อได้ยินดังนั้นก็เบาใจ เหตุเพราะว่าเราขอความร่วมมือ พูดง่าย ๆ ก็คือ "ใช้ฟรี" แล้วถ้าหากว่าต้องให้เขาตะเกียกตะกายไปหาน้ำมันเติมรถอีก ก็จะลำบากเกินไป แต่ว่าจะไม่มีเลยก็ไม่ได้ เนื่องเพราะว่าผู้ร่วมคณะธุดงค์นั้นมีอายุเกิน ๖๐ อยู่นับ ๑๐ รูปเลยทีเดียว แล้วส่วนใหญ่ก็น่าเป็นไปได้ว่าพระผู้ชราเดินถึงจุดหมาย แต่บรรดาอายุน้อย ที่ศัพท์นักธุดงค์เขาว่า "ตีนอ่อน" อาจจะต้องมีอาศัยรถพยาบาลกันบ้าง..!

พวกเราเองก็ต้องเตรียมการให้รอบคอบ โดยเฉพาะช่วงที่มาถึงวัด ต้องทำความสะอาดสถานที่รอรับท่านด้วย เผื่อในการที่ว่าฝนตก ถ้าฝนไม่ตกก็ให้ท่านกางกลดอยู่บริเวณลานธรรมรอบกุฏิเจ้าอาวาสก็ได้ เพราะว่าใกล้ห้องน้ำที่สุด หรือถ้าอยากจะไปกางกลดที่ลานธรรมบริเวณหน้าหมู่กุฏิ ๕ หลังข้างกุฏิประจวบดีก็ได้ ด้านนั้นก็ใช้ห้องน้ำสะดวก