[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันศุกร์ที่ ๒๐ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ ในส่วนของคณะธุดงค์ธรรมยาตราเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เจริญพระชนมายุ ๗๕ พรรษา ตอนนี้ก็อยู่ซักซ้อมปฏิบัติธรรมอุ่นเครื่องอยู่ที่วัดราษฎร์ประชุมชนาราม (วัดท่ามะขาม) ของ "พระครูบ่าว" (พระครูกาญจนปริยัติคุณ) เจ้าอาวาสวัดราษฎร์ประชุมชนาราม

จนกระทั่งถึงวันอาทิตย์ที่ ๒๒ ช่วงเช้าถึงจะออกเดินมายังจุดหมายแรก คือวัดหนองสามพราน เมื่อคืนนี้ทางคณะธุดงค์ได้ผจญกับฝนเล็กน้อย เพียงแต่ว่าทุกท่านเคยชินเสียแล้ว จึงไม่ได้เข้ามาพักในอาคารต่าง ๆ ทั้ง ๆ ที่มีอย่างพร้อมมูล

ช่วงประมาณตี ๔ กระผม/อาตมภาพไปร่วมเจริญพระกรรมฐานและทำวัตรเช้ากับทางคณะ ถวายคำแนะนำในการปฏิบัติธรรมให้กับท่านทั้งหลายเหล่านั้นเล็กน้อย เนื่องเพราะว่าแทบทุกรูปก็คือพระวิปัสสนาจารย์ประจำกองการวิปัสสนาธุระแห่งประเทศไทย ประมาณว่า "ใด ๆ ทุกท่านก็รู้อยู่แล้ว เอวัง ก็มีด้วยประการฉะนี้..!"

จากนั้นก็ขอตัวไปฉันเช้าก่อน เนื่องเพราะว่าต้องวิ่งไปยังวัดห้วยหวาย หมู่ที่ ๓ ตำบลหนองปลาไหล อำเภอหนองปรือ จังหวัดกาญจนบุรีเพราะว่า "หลวงพ่อวิชาติ" (พระครูสุทธิกาญจนภรณ์) อดีตเจ้าอาวาสวัดห้วยหวาย มรณภาพด้วยอายุ ๘๔ ปี บางท่านพอเห็นสมณศักดิ์ของท่านก็ตกใจ นึกว่าเป็น "หลวงพ่อประสิทธิ์ วัดไร่ป้า" ของทองผาภูมิเราเอง เพราะว่าหลวงพ่อประสิทธิ์ก็คือ "พระครูสิทธิกาญจนภรณ์" ต่างกันแค่สระตัวเดียวเท่านั้น..!

ก่อนหน้านี้เรื่องของสมณศักดิ์เป็นเรื่องที่ปวดหัวมาก เนื่องเพราะว่านอกจากจะเขียนด้วยมือทุกแผ่นแล้ว ยังต้องตรวจสอบพระราชทินนามอย่างเคร่งครัด เนื่องเพราะว่าถ้าเขียนผิดก็คือเริ่มต้นใหม่ ถ้าหากว่าตั้งซ้ำก็เป็นไปไม่ได้อีก ดังนั้น..มาถึงช่วงที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระพรหมเสนาบดี (พิมพ์ ญาณวีโร ป.ธ. ๗) ที่ปรึกษามหาเถรสมาคม เจ้าอาวาสวัดปทุมคงคา ราชวรวิหาร ท่านเป็นรูปแรกของคณะสงฆ์ไทย ที่เอาระบบเก็บข้อมูลด้วยคอมพิวเตอร์มาใช้ ตั้งแต่นั้นมาทุกอย่างก็สะดวกสบายขึ้นมาก

เนื่องเพราะว่าถ้าพิมพ์ชื่อลงไปแล้วซ้ำ ข้อมูลก็จะเด้งขึ้นมาให้เราแก้ไขได้ทันท่วงที ประกอบกับมีบรรดาฟ้อนท์ตัวอักษรต่าง ๆ ขึ้นมา โดยเฉพาะฟ้อนท์ลายไทย ก็ทำให้บรรดาพระเถระที่มี "ลายมืออาลักษณ์" แต่ละปีรับหน้าที่เขียนกันจนมือหงิก พอมีโอกาสได้เกษียณอายุกันบ้าง

แม้กระทั่งท่านเจ้าคุณราชฯ วัดชนะสงคราม ราชวรมหาวิหาร ที่เป็นพระอุปัชฌาย์รุ่นเดียวกับกระผม/อาตมภาพ ท่านก็เขียนตราตั้งพระอุปัชฌาย์ให้รุ่นของกระผม/อาตมภาพ หรือว่ารุ่นของท่านเองนั่นแหละ เป็นรุ่นสุดท้าย แล้วถึงได้เกษียณตัวเองไป

มาระยะหลังนี่จึงแค่เปลี่ยนข้อมูลแล้วก็สั่งปริ๊นท์ออกมาได้เลย ทำให้โอกาสที่ชื่อจะซ้ำกันเป็นไปได้ยากมาก ยกเว้นว่าจะพิมพ์ผิด อย่างพระราชทินนาม "พระครูวิลาศกาญจนธรรม" ของกระผม/อาตมภาพนั้น โดยปกติแล้ว ก็จะสะกดด้วตัว ส.เสือ เพราะว่าการสะกดด้วย ศ.ศาลา ไม่มีในภาษาบาลี แต่ปรากฏว่าเขาพิมพ์ผิดด้วยความเคยชิน ก็คือพิมพ์วิลาศ สะกดด้วย ศ.ศาลา ในเมื่อในหลวงลงพระปรมาภิไธยแล้วก็ไม่สามารถแก้ไขได้ ต้องใช้กันผิดตามผิดไปเรื่อย ๆ