มาในระยะหลังนี้ พระครูบ่าวท่านกลมกลืนจนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับชาวบ้านแล้ว ไม่ว่าจะงานเล็ก งานใหญ่ งานหลวง งานราษฎร์ ท่านเข้าถึงชาวบ้านทั้งหมด จึงได้รับการสนับสนุนทั้งหน่วยราชการ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และชาวบ้านรอบวัดเป็นอย่างดียิ่ง ให้การอุปถัมภ์ค้ำชูทันทีที่ได้ยินว่าคณะธุดงค์ธรรมยาตราจะมาพักอยู่ที่นี่
จนกระทั่งกระผม/อาตมภาพยังเห็นว่า ถ้าเป็นตัวกระผม/อาตมภาพเอง ยังไม่สามารถที่จะทำได้แบบนี้ ทุกวันนี้ที่สามารถประสานสามัคคีในส่วนของชาวบ้านท่าขนุนเอาไว้ได้นั้น ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะว่าทางวัดเป็นผู้เสียสละก่อน แต่ว่าที่ทางวัดท่ามะขามแห่งนี้นั้น พระครูบ่าวท่านสามารถทำจนกระทั่งชาวบ้านเสียสละให้กับวัดก่อน ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากเสียยิ่งกว่ายาก ต้องขอชื่นชนท่านไว้ ณ ที่นี้ด้วย
ครั้นรับบิณฑบาตและฉันเพลเสร็จแล้ว เป็นระยะเวลาที่ค่อนข้างนานกว่าที่หลวงพ่อณรงค์ศักดิ์ท่านจะเดินทางมาถึง กราบไหว้ทักทายกันแล้วก็พูดคุยถึงแนวทางในการปฏิบัติ ท่านปรารภว่าอยากให้หลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี ก็คือ พระเดชพระคุณพระเทพปริยัติโสภณ, ดร. มาเป็นประธานในพิธีเปิดให้ กระผม/อาตมภาพเห็นว่ามีเวลาเหลืออยู่แค่ประมาณ ๒ ชั่วโมงครึ่ง ไม่แน่ใจว่าหลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดท่านจะติดภารกิจแล้วมาได้หรือไม่ แต่ในเมื่อโทรไปหา ท่านก็รับปากทันทีว่าจะมาให้ ต้องกราบขอบพระคุณ หลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดมา ณ ที่นี้
ทุกครั้งที่กระผม/อาตมภาพมีข้อขอร้องอะไรก็ตาม ท่านก็เมตตาสนองตอบให้อย่างทันใจ ถึงขนาดบางทีต้องขอเลื่อนงานที่อื่น ท่านก็ยอมทำให้ เนื่องเพราะท่านบอกว่า "ถ้าหากว่าหลวงพ่อเล็กขอ ผมต้องรีบอนุเคราะห์สงเคราะห์ เนื่องจากว่าท่านไม่เคยขอเพื่อตัวเองเลย" ตรงจุดนี้ถือเป็นความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งอยู่เหมือนกัน ที่ผู้บังคับบัญชาท่านเห็นสิ่งที่กระผม/อาตมภาพทำต่อเนื่องมาหลายปีว่า สิ่งที่ทำนั้นเป็นการทำเพื่อประโยชน์ส่วนรวมจริง ๆ ไม่เคยทำเพื่อตัวเองเลย
ในเมื่อทุกอย่างตกลงกันเรียบร้อย กระผม/อาตมภาพก็ต้องเตรียมพวกบรรดาเกียรติบัตรต่าง ๆ ของทีมงาน เพื่อที่จะกราบขอร้องให้หลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดท่าน เมตตาเป็นประธานมอบให้เป็นกำลังใจแก่ทีมงานที่นี่ด้วย แล้วหลังจากนั้น ถึงจะเป็นพิธีปฐมนิเทศกันต่อไป
สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๑๙ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : วันนี้ เมื่อ 01:38
|