[เถรี]

ท่านอาจารย์องอาจ เดชสาร ครูนอกราชการ เพราะว่าเกษียณอายุมาหลายปีแล้ว เวลาอยู่ในงานเห็นพระภิกษุกราบไหว้กันตามพรรษา อย่างเช่นหลวงพ่อพระครูวรกาญจนโชติ, ดร. เจ้าคณะอำเภอทองผาภูมิ ท่านกราบกระผม/อาตมภาพ เป็นต้น ท่านจะย้ำเสมอว่านี่คือความงดงามในพระพุทธศาสนาของเรา ก็คือไม่ได้เอาเรื่องยศเรื่องตำแหน่งเป็นใหญ่ แต่ว่าเอาพระธรรมวินัยเป็นใหญ่

เพียงแต่ว่าระยะหลัง ในเมืองหรือว่าในกรุงเทพฯ บรรดาพระหนุ่มพรรษาน้อย แต่มีสมณศักดิ์สูงกว่า มักจะตีหน้าด้าน ๆ รับการกราบจากพระเถระ ซึ่งมีอายุพรรษามากกว่า ถ้าลักษณะแบบนั้นก็คือต้องอาบัติทุกครั้งที่ทำ..!

พระของเราจะมีคุณสมบัติของความเป็นสงฆ์ ส่วนหนึ่งก็คือต้องรักษาพระธรรมวินัยให้สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในเมื่อไปตั้งใจทำให้ศีลตัวเองบกพร่องแบบนั้น แล้วจะเอาคุณงามความดีที่ไหนเหลือมาให้ญาติโยมกราบไหว้บูชา ? แต่นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของใครของมัน..!

กระผม/อาตมภาพเองเวลากราบพระเถระบางรูปที่ท่านอายุพรรษามากกว่า ๑ พรรษา หรือ ๒ พรรษา ท่านมักจะบอกว่า "ไม่ต้องกราบ" กระผม/อาตมภาพบอกว่า "ขอทำตามระเบียบวินัยก่อนครับ" ก็คือกราบไหว้กันตามพระวินัยเสียก่อน แล้วหลังจากนั้น คุณจะนับญาตินับเพื่อนกันอย่างไรค่อยว่ากันทีหลัง แต่ในเรื่องของการเคารพตามพระธรรมวินัย เราจะขาดไม่ได้

ในเมื่อพระเราเป็นตัวอย่างที่ดีน้อยลงไปทุกวัน แล้วจะไปหวังให้ญาติโยมเขาแสดงความเคารพเราเหมือนก่อนนี้ก็เป็นเรื่องยาก โดยเฉพาะญาติโยมรุ่นหลัง ๆ ที่มีการศึกษามาก ยิ่งเรียนจบจากเมืองนอกเมืองนามา ก็ยิ่งแล้วกันไปใหญ่ เพราะว่ามักจะไปถือเรื่องสิทธิเสรีภาพความเท่าเทียมกันในสังคม โดยที่ไม่ได้ดูเรื่องคุณสมบัติ เรื่องของวัยวุฒิ เรื่องของคุณวุฒิ มักจะเอาความคิดของตนเองเป็นใหญ่

แล้วท่านทั้งหลายเหล่านี้พอบวชเข้ามา ก็แบกเอาความคิดแบบนั้นเข้ามาในพระธรรมวินัยด้วย ก็จะทำให้เกิดความวุ่นวายมากขึ้น เพราะว่าขาดความเคารพกันตามอาวุโสภันเต