เมื่อทำการม้วนสายสิญจน์เก็บเสร็จพิธีและดับเทียนชัยแล้ว กระผม/อาตมภาพเพิ่งขยับลุกขึ้น ก็เห็น "หลวงพ่อจำนงค์" (พระครูสิริสาครธรรม) เจ้าอาวาสวัดท่ากระบือ ลูกศิษย์หลวงปู่รุ่ง ซึ่งเป็นครูบาอาจารย์ที่เคารพนับถือกัน แต่ท่านไม่เคยนึกว่าอยู่ในระดับครูบาอาจารย์ เผลอเมื่อไรก็ยกมือไหว้กระผม/อาตมภาพก่อนเสียเรื่อย ชวนกันออกไปข้างนอกเพราะว่าจะต้องเอาอักระของแต่ละท่านไปหล่อพระให้เขา
มาจ๊ะเอ๋กับ "ท่านเจ้าคุณสายรุ้ง" ซึ่งท่านนั่งอยู่บริเวณจุดแรกที่กระผม/อาตมภาพจะนั่ง ซึ่งป้ายชื่อของท่านคือสมณศักดิ์ใหม่ที่พระราชวินัยวชิรเมธี, ดร. (สายรุ้ง อินฺทาวุโธ ป.ธ. ๗) จึงทำให้เจ้าหน้าที่ไม่กล้าแลกที่นั่งให้กระผม/อาตมภาพ
พอเจอหน้าปุ๊บ ท่านก็รีบยกมือไหว้ขอโทษขอโพย ทำเอากระผม/อาตมภาพหัวเราะ หันไปบอกกับพรรคพวกที่เดินตามหลังว่า "หลวงพ่อเจ้าคุณสายรุ้งอยู่ตรงนี้" ท่านก็รีบบอกว่า "ใช่ครับ..สายรุ้งอยู่นี่ครับ" เป็นพระเถระที่น่ารักมาก เนื่องเพราะว่าไม่เคยถือยศ ถือศักดิ์ ถือตำแหน่งแม้แต่ครั้งเดียว เจอหน้าเมื่อไร รู้ว่าพรรษาน้อยกว่า ท่านก็ไหว้ก่อนกราบก่อนทุกครั้งไป
เมื่อออกมาถึงด้านนอก มีเจ้าหน้าที่เขาแจกไทยธรรมอยู่ตรงนั้น เมื่อเห็นว่าเป็นกระผม/อาตมภาพ ท่านก็เลยเก็บเอาแผ่นเงินแล้วก็บทสวดที่ ๑๔ ไป ประมาณว่าให้กระผม/อาตมภาพได้เดินทางกลับก่อน ไม่เช่นนั้นก็ต้องไปนั่งหล่อพระร่วมกับเขา ก็คือให้พระเกจิอาจารย์ทั้ง ๑๐๘ รูปนั้น หย่อนแผ่นทองแผ่นเงินลงไปตามลำดับหมายเลขของตน ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น ก็คงเสียเวลาอีกเป็นชั่วโมง ๆ เลยทีเดียว..!
ต้องกราบขอบพระคุณพระเจ้าหน้าที่ท่านเป็นอย่างยิ่ง ที่เมตตาช่วยเก็บไปให้ก่อน ไม่เช่นนั้นแล้วกระผม/อาตมภาพก็คงจะออกมาไม่ได้ และได้อาศัย "พี่กู" ก็คือกูเกิ้ลแม็พ พาหลบพาหลีกลัดเลาะไปตามซอกซอยต่าง ๆ หลุดออกมาถนนกาญจนาภิเษก กลับถึงที่พักภายในเวลาไม่เกิน ๓๐ นาที ต้องขอบคุณกูเกิ้ลแม็พของเราเป็นอย่างยิ่ง ที่ช่วยทำให้ได้รับความสะดวกสบายแบบนี้
สำหรับพรุ่งนี้เช้า ก็คงจะต้องเบิกเนตรกันขึ้นมาตั้งแต่ตี ๒ ตี ๓ เพราะว่าต้องเดินทางไปร่วมฉลองพระจุฬามณีเจดียสถาน ที่วัดพระพุทธบาทถ้ำป่าไผ่ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ตามฎีกานิมนต์ของตุ๊พ่อสิงห์ (พระอธิการสิงห์ วิสุทฺโธ) ซึ่งเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อวัดท่าซุงในระดับรุ่นครูบาอาจารย์ หรือว่ารุ่นพ่อเลยทีเดียว แต่ว่าท่านมักจะทำตัวเป็นลูกศิษย์กระผม/อาตมภาพเสียมากกว่า..! ในเมื่อมีงานที่รออยู่ จึงต้องรีบบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเอาไว้ก่อน แล้วจะได้พักผ่อนแต่เนิ่น ๆ เพื่อรอเดินทางต่อไป
สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันศุกร์ที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : วันนี้ เมื่อ 01:29
|