[เถรี]

เหมือนสมเด็จพระชินสีห์บรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ปลงอายุสังขารแล้ว เสด็จจากปาวาลเจดีย์ เพื่อไปปรินิพพานที่กุสินารา ระหว่างทางเมื่อข้ามน้ำแล้ว ทรงกระหายน้ำจัด ได้สั่งพระอานนท์ให้ไปตักน้ำมา พระอานนท์แจ้งว่าเกวียน ๕๐๐ เล่มเพิ่งจะลุยข้ามแม่น้ำไป ตอนนี้น้ำขุ่นมาก ไม่สามารถที่จะกรองมาถวายได้

องค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า "ไปเถอะอานนท์ น้ำนั้นมีอยู่" พระอานนท์เถระเมื่อเดินย้อนกลับไปก็เหลือเชื่อ เนื่องเพราะว่าแม่น้ำที่เกวียน ๕๐๐ เล่มลุยข้ามไปนั้น บัดนี้ใสสะอาด เหมือนอย่างกับไม่เคยมีอะไรแผ้วพาน จึงทำการกรองน้ำถวายองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เมื่อนำมาถวายและพระองค์ท่านเสวยแล้ว ก็ตรัสบุรพกรรมให้รู้ว่า ชาติหนึ่งพระองค์ท่านเป็นลูกชาวนา หลังจากที่ไถนาเหนื่อยยากมาทั้งวัน พ่อก็ปลดวัวออกจากไถ ให้นำไปกินน้ำ พระองค์ท่านนำไปถึงเห็นว่า บ่อน้ำที่วัวกำลังตรงเข้าไปกินนั้นเป็นน้ำขุ่น ในเมื่อเหนื่อยมาทั้งวัน อยากให้วัวได้กินน้ำใส จึงดึงวัวไปยังอีกบ่อหนึ่งซึ่งเป็นน้ำใส

การกระทำที่หวังดีและไม่เจตนาจะก่อกรรมใด ๆ เลย เพียงแต่ว่าทำให้วัวได้ดื่มน้ำช้าไปนิดเดียวเท่านั้น ยังอุตส่าห์มาตามทันในวาระสุดท้ายของพระชนม์ชีพที่พระองค์ใกล้จะปรินิพพาน

ดังนั้น..ในเรื่องของบุญ จงอย่าประมาทว่าเล็กน้อยแล้วไม่ทำ ในเรื่องของกรรม จงอย่าประมาทว่าเล็กน้อยแล้วไปทำ เพราะว่าบุญหรือกรรมนั้น ไม่ว่าจะเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม ย่อมมีความเที่ยงแท้ คือต้องส่งผลแก่เราทั้งหลายอย่างแน่นอน

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอาทิตย์ที่ ๘ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)