[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๕ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ แต่เช้ากระผม/อาตมภาพก็ทำการโอนเงิน เพื่อร่วมเป็นเจ้าภาพงานศพคุณแม่ของน้องพิมพ์ (นางสาวชนกนาฏ ไทรสังขโกมล) บุคลากรของวิทยาลัยสงฆ์กาญจนบุรี ศรีไพบูลย์ และฝากเงินพร้อมกับผ้าไตรไปร่วมงานศพคุณแม่ของเถ้าแก่ชู (นายบุญชู ถาแก้ว) ซึ่งรู้จักมักคุ้นกันมานาน

โบราณเขาบอกว่า คนเราจะคิดถึงกันก็ต่อเมื่อ ยามเจ็บ ยามจน และยามจาก ดังนั้น..ถ้าหากว่าในเวลาที่เจ็บ ที่จน หรือว่ามีการพลัดพรากจากคนรัก แล้วมีคนแสดงน้ำใจด้วย จะเป็นสิ่งที่จดจำไปอีกนานแสนนาน เรื่องพวกนี้โบราณเขาสรุปลงมาเป็นภูมิปัญญาที่ตกผลึกแล้ว

ดังนั้น..กระผม/อาตมภาพเอง ถ้าหากว่าว่างอยู่ก็ไปร่วมเป็นเจ้าภาพงานศพของบุคคลที่คุ้นเคยทุกครั้ง ถ้าหากว่าไปเองไม่ได้ ก็ใช้วิธีโอนเงินหรือว่ามอบสิ่งของให้ผู้อื่นนำไปแทน ถือเป็นหลักที่ประพฤติปฏิบัติของตนเองมาโดยตลอด

วันนี้หลังจากเจริญพระกรรมฐานและทำวัตรเช้าแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ไม่ได้ออกบิณฑบาต หากแต่ว่านำหนังสือ ตลอดจนกระทั่งกำหนดการของโครงการธุดงค์ธรรมยาตราเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวเจริญพระชนมายุ ๗๕ พรรษา โดยกองการวิปัสสนาธุระแห่งประเทศไทยในพระสังฆราชูปถัมภ์ ซึ่งกระผม/อาตมภาพเป็นประธานคณะกรรมการที่ปรึกษาอยู่ นำไปมอบให้กับวัดต่าง ๆ ซึ่งขออนุญาตบอกกล่าวเขาแล้วล่วงหน้าว่า ขอให้คณะธุดงค์ซึ่งเดินทางจากอำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี ไปสิ้นสุดที่อำเภอทองผาภูมิ เป็นระยะทางประมาณ ๑๔๐ กิโลเมตร ได้แวะพักในระหว่างทางเป็นระยะไป

วัดแรกก็คือวัดธารน้ำร้อน ตำบลหินดาด อำเภอทองผาภูมิ ซึ่งเจ้าอาวาสก็คือ พระครูสิริวรรณโสภิต ป.ธ. ๕, ดร. เจ้าคณะตำบลท่าขนุน เขต ๒ นั่นเอง

หลังจากนั้นแล้วก็วิ่งต่อไปเป็นระยะทางอีก ๑๖ กิโลเมตร เพื่อที่จะเข้าไปยังวัดใหม่ดงสัก ตำบลไทรโยค อำเภอไทรโยค ของท่านอาจารย์พระมหาเอกลักษณ์ ถิรปุญฺโญ เพื่อที่จะนำหนังสือไปมอบให้อย่างเป็นทางการ เพราะว่าส่วนใหญ่ก็ประสานกันด้วยวาจาแล้ว

ออกจากวัดดงสักก็วิ่งลงเมืองไปอีก ๑๘ กิโลเมตร เพื่อแวะไปนำหนังสือมอบให้กับทางวัดทุ่งก้างย่าง ตำบลไทรโยค อำเภอไทรโยค ซึ่งระยะทางทั้งหลายเหล่านี้ ส่วนใหญ่แล้วก็จะอยู่ในระยะที่เดินถึงภายในไม่กี่ชั่วโมง ถ้าเป็นกระผม/อาตมภาพประมาณ ๓ ชั่วโมงเดินถึงอย่างแน่นอน แต่ว่าท่านอื่นอาจจะใช้เวลามากกว่านี้สักเล็กน้อย