ดังนั้น..องค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา ประกาศโอวาทปาฏิโมกข์ ในวันพระขึ้น ๑๕ ค่ำ กลางเดือน ๓ ซึ่งเดือน ๓ ภาษาบาลีเรียกว่า "มาฆมาส" คือ เดือนมาฆะ นั่นเอง
และก็ยังมีปรากฏการณ์พิเศษ ก็คือ พระสงฆ์ ๑,๒๕๐ รูป มาประชุมโดยพร้อมเพรียงกัน..
วันนั้นเป็นวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๓ พระสงฆ์ทั้งหลายคือผู้ที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบวชให้ด้วยพระองค์เองด้วยวิธีที่เรียกว่า "เอหิภิกขุอุปสัมปทา" และทั้ง ๑,๒๕๐ รูปนั้น ล้วนแล้วแต่เป็นพระอรหันต์ทั้งสิ้น
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น..ในวาระอันพิเศษนี้ องค์สมเด็จพระชินสีห์บรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงประกาศหลักการ วิธีการ และอุดมการณ์ในพระพุทธศาสนาเอาไว้ จนกลายเป็นวันสำคัญวันหนึ่งของพระพุทธศาสนา
และวันสำคัญอีกวันหนึ่งก็คือ เป็นวันที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงปลงอายุสังขารที่ปาวาลเจดีย์ โดยที่ตั้งใจว่า..ถัดจากนี้ไปอีก ๓ เดือน จะเสด็จดับขันธปรินิพพาน ที่สาลวโนทยาน เมืองกุสินารา หลังจาก ๓ เดือนนั้นก็คือกลางเดือน ๖ แปลว่าพระองค์ท่านทรงปลงอายุสังขารในวันเพ็ญกลางเดือน ๓ คือวันมาฆบูชานั่นเอง
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย หยาดฝน : วันนี้ เมื่อ 06:02
|