[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙ ตั้งแต่เช้ามืด หลังจากเจริญพระกรรมฐานและทำวัตรเช้าแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เดินทางไปยังวัดวังปะโท่ หมู่ที่ ๘ ตำบลห้วยเขย่ง อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งอยู่ห่างจากวัดท่าขนุน ๒๐ กว่ากิโลเมตร เพื่อไปทำการบวงสรวงขออนุญาตเปิดงานปิดทองหลวงพ่อตะเคียนทอง ประจำปี ๒๕๖๙ ตามที่ท่านพระครูสุตกาญจนวัฒน์, ดร. ได้ทำการนิมนต์ล่วงหน้าเอาไว้ และยังนิมนต์ต่อไปถึงปีหน้าอีกด้วย..!

เมื่อไปถึงปรากฏว่าบายศรีเครื่องบวงสรวงทุกอย่างพร้อมสมบูรณ์แล้ว ญาติโยมทั้งหลายก็นั่งรอกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย จึงได้ทำการบวงสรวงขออนุญาต ตลอดจนกระทั่งทำน้ำมนต์เพื่อพรมให้แก่ญาติโยมทั้งหลาย เมื่อรับไทยธรรมแล้วก็ขอตัวกลับ เนื่องเพราะว่าต้องกลับมาทำการบวงสรวงที่วัดท่าขนุนของตนเองอีกวาระหนึ่ง

ท่านทั้งหลายอาจจะคิดว่าในเมื่อทำบวงสรวงครั้งหนึ่งแล้ว ทำไมถึงไม่บอกกล่าวให้ครบถ้วนสมบูรณ์ไปเลย ? ก็เพราะว่าการทำบวงสรวงในสถานที่หนึ่ง แล้วบอกกล่าวถึงงานในอีกสถานที่หนึ่งนั้น ถือว่าเป็นการผิดมารยาท ดังนั้น..ท่านจะทำงานที่ไหนก็ต้องบวงสรวงบอกกล่าวที่นั่น

โดยเฉพาะวันนี้ ท่านนายอำเภออนุสรณ์ สง่าแสง นายอำเภอทองผาภูมิ น่าจะได้รับคำบอกเล่าจากญาติโยมเก่า ๆ ทั้งหลายว่า การบวงสรวงเพื่อขออนุญาตเปิดงานประจำปี ปิดทองรอยพระพุทธบาทวัดท่าขนุน และทำบุญอุทิศอดีต ๗ เจ้าเมืองหน้าด่านจังหวัดกาญจนบุรีนั้น เคยมีการ "เข้าทรง" ในลักษณะของการพูดคุยกับบรรดาอดีตเจ้าเมืองต่าง ๆ ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นชาวมอญเกือบทั้งสิ้น ยกเว้นเจ้าเมืองท่ากระดานที่เป็นกะเหรี่ยงเท่านั้น

ในส่วนนี้จึงทำให้ท่านนายอำเภอมารออยู่ตั้งแต่เช้าเพื่อที่จะดู แต่ต้องขออภัย..เนื่องเพราะว่ากระผม/อาตมภาพนั้น เมื่อเห็นว่าท่านอาจารย์กามเทพ มิ่งสำแดง ล่วงลับไปแล้ว บุคคลที่รับช่วงไม่มีความสามารถถึงในระดับนั้น จึงได้เปลี่ยนมาทำการบวงสรวงบูชาพระรัตนตรัย และบอกกล่าวครูบาอาจารย์ เจ้าที่เจ้าทางทั้งหลาย ขออนุญาตในการจัดงานครั้งนี้แทน

เหตุที่ต้องทำเช่นนั้นก็เพราะว่าในการทำงานนั้น บางสิ่งบางอย่างนั้นเราอาจจะไปล่วงเกินในสิ่งที่มองไม่เห็น อย่างเช่นว่าเสียงที่ดังเอ็ดตะโรอยู่เพราะว่าใช้เครื่องไฟ เครื่องดนตรีต่าง ๆ นั้น อาจจะไปรบกวนความสงบของบรรดาท่านทั้งหลายที่อยู่รอบบริเวณนั้น เรื่องพวกนี้จึงจำเป็นที่จะต้องบอกกล่าวให้ชัดเจน

อีกส่วนหนึ่งก็คือขอความปลอดภัยให้กับผู้ที่มาร่วมงาน ไม่ว่าท่านทั้งหลายจะเป็นพระภิกษุ สามเณร แม่ชี ฆราวาสหญิงชายทั้งเด็กและผู้ใหญ่ อย่างไรเสียก็ขอให้ปลอดภัย ไม่เช่นนั้นแล้วถ้าเกิดมาร่วมงานของเรา แล้วเกิดอุบัติเหตุบาดเจ็บล้มตาย ก็น่าจะทำให้เกิด "ชื่อเสีย" แก่วัดมากกว่า "ชื่อเสียง"

ครั้นทำการบวงสรวงบอกกล่าวเสร็จแล้ว กระผม/อาตมภาพก็กลับเข้าที่พัก แต่ว่าไม่ได้พักผ่อนอย่างที่ทุกคนคิด เนื่องเพราะว่ายังจะต้องมาทำเอกสารต่าง ๆ ในการเดินทางไปนิวซีแลนด์ โดยเฉพาะการถ่ายรูปใหม่ให้เป็นปัจจุบัน ยังโชคดีที่ว่าสมัยนี้ ใช้การถ่ายรูปด้วยโทรศัพท์มือถือ แล้วส่งให้กับทางเอเย่นต์เขาไปปรับแต่งเอาเองได้

จากนั้นก็ยังมีการเข้าไปสมัครสมาชิกของสายการบินไทย เพื่อที่จะได้สะสมไมล์ต่อ หลังจากที่ทิ้งมาหลายปี จนกระทั่งขาดอายุไปแล้ว การสมัครก็วุ่นวายเหลือเกิน เนื่องเพราะว่าเป็นพระ แต่ถ้าไม่ใส่คำนำหน้าว่า MR. เครื่องก็ไม่ยอมรับเสียด้วย กว่าจะหาสาเหตุเจอว่าทำไมสมัครไม่สำเร็จก็งมอยู่เป็นนาน..!