[เถรี]

ส่วนที่เกินมาก็คือส่วนที่ "คุณนายปุ๊ก" (นางสาวพิกุลฉัตร พิจารณ์จิตร) สละมาให้ เพื่อที่จะบรรจุหลวงพ่อโตคามากุระ ตลอดจนกระทั่งข้าวของอื่นมาให้กระผม/อาตมภาพ กลายเป็นว่ากระเป๋าที่เพิ่มขึ้นมา ต้องเสียตังค์เพิ่มขึ้นไปอีก โดยเฉพาะรถติดหนักหนาสาหัส ต้องขึ้นทางด่วนแล้วขึ้นทางด่วนอีก กว่าที่จะมาถึงที่พักวัดอุทยาน ก็จ่ายไปทั้งสิ้น ๖๘๕ บาท ยังโชคดีว่า "เถ้าแก่ตี๋" (นายชวาลภพ วิทูรสุนทร) นอกจากจะมาส่งถึงรถแท็กซี่แล้ว ยังควักค่ารถถวายมาอีก ๑,๐๐๐ บาท..!

ในงานนี้นั้น ฝ่ายควบคุมการเดินทางก็คือ "คุณนายปุ๊ก" ส่วนฝ่ายคอยดูแลเรื่องอาหารการกินและที่พักก็คือ "คุณนายโย" (นางสาวทัศน์วรรณ พิพัฒน์รังสรรค์) ส่วนบรรดาสุภาพบุรุษของเราก็ทำหน้าที่โชเฟอร์ขับรถและเนวิเกเตอร์ ซึ่งเนวิเกเตอร์อย่าง "เสี่ยโอ" ของเราก็ทำหน้าที่ได้ดีสุด ๆ ไม่ทราบเหมือนกันว่าไปเอาแอพฯ มาจากไหน สามารถบอกรายละเอียดสถานที่ได้ทุกแห่ง

ยังไม่ทันที่จะกลับถึงประเทศไทย ก็ชวนกระผม/อาตมภาพให้หาเวลาว่าง เพื่อเดินทางไปนิวซีแลนด์ด้วยกันอีกแล้ว โดยที่บอกว่าจะขับรถจากเกาะเหนือทะลุเกาะใต้ไปเลย..! กระผม/อาตมภาพก็แต่ได้กลืนน้ำลายเอื๊อก เนื่องเพราะว่านิวซีแลนด์นั้นเงินใหญ่กว่าเรามาก ปัจจุบันนี้เหรียญหนึ่งก็น่าจะเกือบ ๒๐ บาทของเรา ถ้าราคาแพงมากก็อาจจะปฏิเสธความหวังดีของญาติโยมไปก็ได้..!

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพุธที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)