[เถรี]

เมื่อไปถึงพระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ปรากฏว่าเขาเอาโต๊ะสเตนเลสตัวหนึ่ง มาวางขวางไว้หน้าประตูรั้ว เพื่อให้วางเครื่องสักการะทั้งหลายตรงนี้ แปลว่าไม่อนุญาตให้เข้าไปด้านใน พวกเราจึงทำการกราบสักการะทางด้านนอก จากนั้นก็ได้เดินทางต่อไปยังวัดอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งใจกันแล้วว่าจะต้องมาถึงให้ได้ ก็คือวัดที่ชื่อว่า "โคโชจิ" เป็นวัดที่มีพระเจดีย์ ๕ ชั้นเก่าแก่มาก ๆ

ทางด้านซ้ายมือที่พวกเราเดินเข้าไป ไม่ทราบว่ามีต้นอะไรหน้าตาคล้ายกับดอกกุหลาบ แต่ต้นใหญ่มาก ๆ ออกดอกแดงสะพรั่งไปทั้งแถบ พวกเราเข้าไปทางด้านใน เห็นทางขวามือมีพระพุทธรูปหล่อโลหะอยู่องค์หนึ่ง ปกติแล้วพระพุทธรูปในประเทศญี่ปุ่นจะเป็นสนิมเขียวทั้งสิ้น แต่ว่าองค์นี้กลับเป็นสนิมแดง พวกเรากราบพระ ทำบุญ และถ่ายรูปหมู่กันแล้ว มองขึ้นไปเห็นอาคารลักษณะคล้ายกับหอพระบนเขา ตอนแรกจะชวนกันเดินขึ้นบันได กระผม/อาตมภาพปฏิเสธ พลางเดินออกด้านข้างมา แล้วเจอบันไดเลื่อนที่ให้พวกเราขึ้นไปง่าย ๆ ทำเอาหลายคนหัวเราะกันกลิ้งว่า "มิน่า..ทำไมหลวงพ่องวดนี้ไม่ยอมเดินขึ้นบันได ที่แท้มีทางลัดนี่เอง..!"

เมื่อพวกเราถ่ายรูปหมู่กันทางด้านบนอีกรอบหนึ่งแล้ว ก็เดินดูวัดของเขาจนทั่ว สิ่งที่วัดญี่ปุ่นทุกแห่งมีอยู่ก็คือ ความสงบร่มเย็น และสะอาดสะอ้านมาก เป็นเรื่องที่เราทั้งหลายจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเลียนแบบและทำตาม

เมื่อพวกเรากลับขึ้นรถแล้ว "คุณนายปุ๊ก"แจ้งว่าให้ไปเข้าโรงแรมตอนนี้ เนื่องเพราะว่าเขาเริ่มเปิดเช็คอินตั้งแต่เวลาบ่าย ๓ โมง จึงเดินทางตรงไปยังโรงแรมกัน สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็คือเป็นโรงแรมที่อยู่ในเขตสนามบิน..! เมื่อไปถึงพวกเราไปเช็คอินกันที่ชั้น ๓ แต่ว่าห้องพักอยู่ชั้น ๘ ที่เลิศเลอเพอร์เฟ็คกว่านั้นก็คือ มีอ่างให้แช่น้ำร้อนได้ด้วย..! รู้สึกว่าสวรรค์เป็นของเราเลยทีเดียว จึงได้ทำการแช่น้ำและส่งงานจนเสร็จ แล้วก็มาบันทึกเสียงธรรมสำหรับทุกท่านอยู่ในขณะนี้

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอังคารที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)