[เถรี]

พวกเราเข้าไปถึงทางด้านขวามือก็จะเป็นระฆัง ซึ่งสลักภาษาไทยว่า "พระพุทธศากยมุนี" ลำดับถัดมาก็เป็นพระเจดีย์ ๕ ชั้น ที่ดูเด่นสง่า เมื่อเข้ามาทางหน้าวิหารหลักเบื้องหน้า ก็จะมีกระถางธูปสำหรับจุดธูปอธิษฐาน ทางด้านซ้ายมือเป็นพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งอยู่ข้างต้นสนแคระต้นหนึ่ง ดูงดงามสง่ามาก ๆ เป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ที่หล่อขึ้นมาจากโลหะสำริดเขียว

พวกเราเข้าไปในวิหารหลัก สิ่งที่สะดุดตาเลยก็คือช้างซึ่งเป็นลวดลายแบบช้างทรงเชียงใหม่ ซึ่งน่าจะเป็นของขวัญจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานให้แก่วัดนี้คู่หนึ่ง

เมื่อกราบสักการะพระพุทธศากยมุนีและทำบุญแล้ว "คุณนายปุ๊ก"กับ "เถ้าแก่จิ๊บ" (นายอรรถสิทธิ์ พึ่งอุตสาหะ) ก็ไปขอกับพระเจ้าหน้าที่ว่า ขออนุญาตให้กระผม/อาตมภาพเข้าไปภายใน เพื่อถวายพวงมาลัยแก้วแก่หลวงพ่อพระพุทธศากยมุนีได้หรือ ?ไม่ เจ้าหน้าที่บอกว่าไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้าไปเลย กระผม/อาตมภาพจึงตัดสินใจให้ท่านนำเข้าไปถวายแทน

พระเจ้าหน้าที่ท่านก็ดีเหลือใจ เดินเข้าไปถึงเบื้องหน้าหลวงพ่อพระพุทธศากยมุนีแล้ว ก็ขนเอาเครื่องบูชาอื่นลงมาทั้งหมด ยกเอาพานแก้วที่มีพวงมาลัยแก้ว ซึ่งสร้างสรรค์โดย "คุณนายโย" (นางสาวทัศน์วรรณ พิพัฒน์รังสรรค์) ที่ตอนเดินทางมานั้น แม่เจ้าประคุณก็คำนวณว่าจะต้องเข้าวัดกี่วัด นำเอาพวงมาลัยแก้วและพานแก้วมาเท่ากับจำนวนวัดเลยทีเดียว มิน่าว่า..กระเป๋าถึงได้หนักขนาดนั้น..!

เมื่อดูพระท่านถวายเครื่องสักการะแทนพวกเราจนชื่นใจแล้ว ก็ขึ้นรถวนออกมาทางด้านนอก เมื่อถึงลานจอดรถ กระผม/อาตมภาพตอนแรกก็ต้องร้อง "โอ้โฮเว้ย..!" เพราะว่าบรรดาท่านผู้ไม่เห็นตัวมากันมืดฟ้ามัวดิน ถ้าไม่ถึง ๑ หมื่นก็น่าจะ ๘ - ๙ พันเป็นอย่างต่ำ..! ด้วยความที่อุทานออกมา ทำให้ทุกคนรู้กันหมด จึงได้ทำท่าขนพองสยองเกล้าไปตาม ๆ กัน..!

ตอนแรกทุกคนก็สงสัยว่าทำไมกระผม/อาตมภาพต้องร้องขนาดนั้น ? เมื่อพวกเราวนรถเพื่อไปยังพระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ปรากฏว่าสองข้างทางยาวเป็นกิโลเมตร เป็นสุสานที่มีแต่ป้ายชื่อผู้ตายเต็มแน่นไปหมด..! ก็อย่างที่บอกว่า ถ้าไม่ถึง ๑ หมื่นก็น่าจะได้ ๘ - ๙ พัน มิน่า..ถึงได้ว่ามากันมากมายขนาดนี้ เรียกกระผม/อาตมภาพว่า "เซ็นเซ..เซ็นเซ" ซึ่งน่าจะแปลว่า "ท่านอาจารย์" จึงได้อุทิศส่วนกุศลให้เขาทั้งหลายเหล่านั้นไปด้วย