[เถรี]

เมื่อเข้าไปทางด้านในแล้ว ไม่มีคนให้คำแนะนำ นอกจากลูกศรชี้ทางเท่านั้น จึงต้องเดินเข้าไปถอดรองเท้าที่ด้านใน แล้วก็เดินชมชมสถานที่ต่าง ๆ เอาเองตามที่ลูกศรชี้ไป โดยที่ไฮไลท์ของวัดนี้ก็คือหอสวดมนต์ใหญ่ ที่เพดานวาดเป็นรูปสวยงามต่าง ๆ นับร้อย ๆ ตาราง แต่ละตารางนั้นรูปไม่ได้ซ้ำกันเลย..!

เมื่อเดินเข้าไปถึงด้านในแล้ว คนก็เริ่มมากขึ้น พวกเราเข้าไปทีละห้อง ทีละโถง ทีละส่วน โดยที่ส่วนใหญ่ต้องขึ้นบันไดแทบทั้งสิ้น ทำเอา "คุณนายปุ๊ก" (นางสาวพิกุลฉัตร พิจารณ์จิตร) ของเรา ยอมถอดใจนั่งรออยู่ข้างล่างดีกว่า แต่ว่าช่วงเวลาที่เรามาถึงใกล้ค่ำแล้ว บรรดาพระภิกษุเริ่มทำวัตรเย็น มีการตีกังสดาลเสียงก้องกังวาล แล้วพระเถระที่น่าจะเป็นเจ้าอาวาส ก็เริ่มจุดธูปสักการะพระ พวกเราจึงได้เดินตามป้ายทางออก

เมื่อออกมาจนกระทั่งถึงทางแยกหนึ่งแล้ว "เถ้าแก่ตี๋" (นายชวาลภพ วิทูรสุนทร) ชี้ให้ไปตามเส้นสีแดงที่เขาลากเอาไว้ แต่พอเดินเข้าไป ปรากฏว่าด้านนี้อยู่ในลักษณะกึ่งพิพิธภัณฑ์ มีทั้งรูปพระพุทธรูป รูปพระสงฆ์ และรูปบุคคลสำคัญที่ช่วยเหลืองานพระพุทธศาสนาเอาไว้ พวกเราจึงได้ชมและอุทิศส่วนกุศลถวายท่านทั้งหลายไปด้วย จากนั้นออกมารับรองเท้าด้านนอกและใส่ จึงได้รู้ว่า "เสี่ยโอ" (นายอุดมศักดิ์ จิระบัณฑิต) ลืมโทรศัพท์มือถือเอาไว้ตรงไหนก็ไม่รู้ ?! กำลังไปติดต่อกับเจ้าหน้าที่สำนักงาน เพื่อให้เปิดกล้องวงจรปิดดูว่าไปลืมทิ้งไว้ตรงไหน ?

พวกเราเดินทางออกมาข้างนอก ถ่ายรูปรอกันอยู่พักหนึ่ง "คุณนายปุ๊ก" ก็ตัดสินใจว่า ให้ส่งหลวงพ่อไปที่พักก่อนดีกว่า พวกเราจึงเดินทางล่วงหน้าไปยังสถานที่พักของคืนนี้ ในตัวเมืองซึ่งห่างออกไปไม่ถึง ๒๐ นาทีเท่านั้น แต่มาถึงแล้วหาที่จอดรถไม่เจอ เนื่องเพราะว่าทางด้านโรงแรมนั้น ติดอยู่กับหน้าถนนเลยทีเดียว ต้องอาศัย "น้องต้นหอม" (นางสาวพิมพ์ภัทรา สันตะพันธุ์) คอยชี้เส้นทางให้ จนเข้าไปจนถึงที่จอดรถได้

โรงแรม Courtyard by Marriott แห่งนี้นั้น รีเซฟชั่นที่ต้อนรับเราอยู่ชั้น ๓ ซึ่งเราจะต้องขึ้นบันไดเลื่อนไปจนถึง แล้วเขาก็ให้พวกเราขึ้นลิฟท์ต่อไปที่ชั้น ๑๖ เนื่องเพราะว่าล็อบบี้ในการเช็คอินอยู่ตรงนั้น เมื่อได้บัตรประจำห้องมาแล้ว ปรากฏว่าห้องพักอยู่ชั้น ๑๗..! กระผม/อาตมภาพได้แต่ถอนใจ "เถ้าแก่ตี๋"กับ "ตากล้องเอ๋" พากระผม/อาตมภาพไปส่งถึงห้อง แล้วเอาน้ำขวดขนาดลิตรครึ่งมาให้ ๒ ขวดเพราะรู้ว่ากระผม/อาตมภาพฉันน้ำมาก

เมื่อเข้าสู่ที่พักแล้ว กระผม/อาตมภาพจัดการส่งงานต่าง ๆ พร้อมกับต้มน้ำชาไปด้วย เสร็จสรรพเรียบร้อยก็ไปลอกคราบตัวเองออกชั้นหนึ่ง แต่งตัวใหม่แล้วจึงมาบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนสำหรับทุกท่านในวันนี้

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันจันทร์ที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)