[เถรี]

สิ่งแรกที่ทำเมื่อเข้าไปถึงก็คือ ต้องถอดรองเท้าฝากล็อกเกอร์เอาไว้ก่อน จากนั้นก็ส่งกระเป๋าให้พนักงานของโรงแรมเช็ดล้อให้สะอาดสะอ้าน ยังสงสัยอยู่ว่า "อะไรจะปานนั้น ?" แต่พอเช็คอินแล้ว พวกเราเดินเข้าไปข้างในถึงได้รู้ เพราะว่าเขาปูเสื่อเอาไว้ทั่ว สะอาดสะอ้าน เดินนุ่มสบายเท้าทีเดียว..!

"คุณนายโย" ถามว่า "หลวงพ่อจะแช่น้ำร้อนก่อนหรือไม่ ?" เพราะว่ามีห้องว่างพอดี กระผม/อาตมภาพจึงอาศัยความคล่องตัวแวบเข้าไปก่อน สถานที่แห่งนี้เป็นห้องออนเซ็นส่วนตัว ใครเร็วใครได้ เมื่อเข้าไปแล้วถึงเห็นอ่างขนาดใหญ่ ที่มีน้ำร้อนไหลลงไปตลอดเวลา แล้วก็มีช่องเปิดขนาดกว้างสามารถที่จะชมวิวทิวทัศน์ต่าง ๆ ด้วย กระผม/อาตมภาพแช่อยู่ประมาณ ๑๐ นาทีเท่านั้น อุณหภูมิใกล้เคียงกับ "พุน้ำร้อนหินดาด" เลยทีเดียว..!

เมื่อแต่งตัวแล้วออกมานอกห้อง สอบถามว่า "มีใครจะแช่ต่อหรือไม่ ?" แต่ว่าทุกคนไปเข้าห้องกันแล้วเป็นส่วนมาก เหลือแต่เพียง"ตากล้องเอ๋" (นายสุรชาติ บุญเจริญ) และ "เถ้าแก่ตี๋" (นายชวาลภพ วิทูรสุนทร) ช่วยพากระผม/อาตมภาพไปยังห้องพัก เห็นแล้วก็ยังตกใจ เนื่องเพราะว่าเป็นห้องใหญ่โตมโหฬารมาก พักได้ถึง ๔ คน มีห้องอาบน้ำ ห้องส้วมตลอดจนกระทั่งห้องนั่งเล่นอีกต่างหาก ได้ยินว่าราคาคืนหนึ่ง ๕๖,๔๐๐ กว่าเยน ตีเป็นเงินไทยราว ๆ ๑๓,๐๐๐ บาท..!

แต่ "คุณนายปุ๊ก" (นางสาวพิกุลฉัตร พิจารณ์จิตร) ซึ่งเป็นนายทุนในการเดินทางครั้งนี้ ไม่ทราบเหมือนกันว่ามาบ่อยหรืออย่างไร ? จนกระทั่งได้ส่วนลด แจ้งว่าเหลือประมาณคืนละ ๑๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น ถึงขนาดนั้นกระผม/อาตมภาพได้ยินแล้วยังต้องกลืนน้ำลายเอื๊อก..!

เมื่อจัดข้าวของทุกอย่างเข้าที่และต้มน้ำร้อนเรียบร้อยแล้ว อีกฝ่ายหนึ่งก็ส่งสัญญาณมาทางกลุ่มไลน์ นัดแนะเวลาในการรับประทานอาหารเช้า เมื่อทราบว่าต้องปฏิบัติตัวอย่างไรแล้ว กระผม/อาตมภาพก็มาทำการส่งงานในกลุ่มไลน์ เสร็จเรียบร้อยจึงบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุน พรุ่งนี้เช้าไม่ทราบเหมือนกันว่าจะได้รับความเมตตาจากเจ้าที่เจ้าทาง ในการสรรหาหิมะมาให้หรือไม่ ?

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอาทิตย์ที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)