[เถรี]

พวกเราเดินวนลงมาถึงทางด้านล่าง ไม่ได้ซื้อหาวัตถุมงคลที่กำหนดอายุตามเคย แต่ว่าให้ "เสี่ยโอ" (นายอุดมศักดิ์ จิระบัณฑิต) ไปหยอดตู้เพื่อที่จะเอาน้ำชาร้อนมาสัก ๑ กระป๋อง ปรากฏว่าน้ำชาที่นี่ราคาแพงกว่าข้างนอกมาก ทางด้านนอกราคา ๑๔๐ เยน ทางด้านในนี้ราคาถึง ๒๐๐ เยน..!

ไม่ทราบเหมือนกันว่าใครเป็นคนจ่ายเงิน เนื่องเพราะว่าแย่งกันไปยัดกันมา ระหว่าง "เสี่ยโอ" กับ "เถ้าแก่ตี๋" (นายชวาลภพ วิทูรสุนทร) ซึ่งมีการแซวว่า "ไม่ต้องรีบทำผลงาน" เนื่องเพราะว่าเมื่อตอนที่ออกจากลานจอดรถนั้น "เถ้าแก่ตี๋" ได้นำเอาเสื้อกันหนาวซึ่งทางคณะซื้อถวาย มาใส่ให้กระผม/อาตมภาพเพื่อกันหนาว แต่ตอนนี้เริ่มรู้สึกร้อนเสียแล้ว..!

ครั้นพวกเราเดินลงมาถึงทางด้านนอก โดยถ่ายรูปย้อนรอยออกมาเรื่อย ๆ ยังมีวัดสำคัญอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งก็ชื่อ "วัดรินโนจิ" อีกเช่นกัน ต้องไปซื้อตั๋วเพื่อที่จะเข้าพระวิหาร เนื่องจากว่าพวกเราเดินเข้าทางด้านหลัง เพราะว่าออกจากทางตำหนักหลักของท่านโชกุน จะมาถึงทางด้านหลังก่อน ทางคณะจะนำกระผม/อาตมภาพขึ้นบันไดไปทางขวามือ แต่ว่า "มัคคุเทศก์พิเศษ" กวักมือเรียกให้ไปทางซ้าย กระผม/อาตมภาพชะงักให้เขาเห็นชัดเจนไปหน่อย ในคณะก็เลยหัวเราะกันเกรียว บอกว่า "สู้มัคคุเทศก์พิเศษไม่ได้ เนื่องเพราะว่าหลวงพ่อให้ความเชื่อถือมากกว่า..!"

พวกเราจึงอ้อมมาทางด้านหน้าตัววิหารหลักของวัดรินโนจิ ให้ "คุณนายโย" (นางสาวทัศน์วรรณ พิพัฒน์รังสรรค์) ซึ่งกระผม/อาตมภาพพยายามจะจำชื่อนี้ให้ได้อยู่ ไปจัดการซื้อตั๋วเข้าชม ระหว่างนั้นพวกเราก็ชิมน้ำศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งบอกว่าไหลมาจากภูเขาสำคัญของทางด้านนี้ ปลอดภัยในการดื่มเสียด้วย..!

เมื่อเข้าไปทางด้านในวิหารแล้ว มีทั้งรูปพระสงฆ์ รูปพระพุทธเจ้า และรูปปางปาฏิหาริย์ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตลอดจนกระทั่งสิ่งของต่าง ๆ ให้พวกเราได้สักการะและทำบุญ กระผม/อาตมภาพหยอดไปตู้ละ ๑,๐๐๐ เยนเหมือนเคย แต่ว่า "ตากล้องเอ๋" ส่งใบละ ๕,๐๐๐ เยนมาให้ บอกว่า "วิหารหลังนี้ใหญ่มาก ต้องใช้ใบใหญ่ ๆ ถึงจะสมศักดิ์ศรีของหลวงพ่อ..!"

สรุปว่าวิหารหลังนี้เล่นเงินของพวกเราไป ๖,๐๐๐ เยนเต็ม ๆ โดยที่ทุกคนสาธุอนุโมทนาด้วย ขาออกนั้นมีบรรดาพระพุทธรูป พระโพธิสัตว์ต่าง ๆ ทั้งปางปาฏิหาริย์และปางโปรดสัตว์มากมาย กระผม/อาตมภาพค่อย ๆ ถ่ายออกมาทีละรูป ท้ายที่สุดก็มาโผล่ตรงบันไดด้านหลัง ซึ่งตอนแรกคณะจะพาเดินเข้านั่นเอง