[เถรี]

พวกเราค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ เลาะ ค่อย ๆ ดูไป เนื่องเพราะว่ามีศาลเจ้าเล็ก ๆ ใหญ่ ๆ นับเป็นสิบ ๆ แห่ง สถานที่แห่งหนึ่งนั้น มีดาบซามูไรพิเศษของท่านโชกุน ซึ่งยาวถึง ๒.๖๐ เมตร มีแต่ใบดาบตั้งเอาไว้ บอกว่าเป็นสมบัติสำคัญของโลกเลยทีเดียว จึงได้ถ่ายรูปไปด้วย เมื่อเลาะมาถึงทางด้านหลังนั้น ก็ยังมีดาบซามูไรจำลองที่มีแต่ตัวใบดาบชี้ขึ้นฟ้า ก็คือดาบซามูไรขนาดยักษ์ของท่านโชกุนนั่นเอง มีตำนานกล่าวว่า ถ้าบุคคลที่มีบุญมาอธิษฐานขอพรตรงนี้ จะถ่ายรูปได้ดวงแสงสว่างด้วย ในคณะของเรา มีผู้ถ่ายรูปได้ดวงแสง เอาไปอวดกันเป็นที่ตื่นเต้น..!

เมื่อย้อนออกมาทางด้านนอก ตำหนักบางหลังเป็นที่ใช้ในการสวดมนต์ไหว้พระ พวกเราจึงไม่ได้เข้าไปรบกวน หากแต่ถ่ายรูปย้อนออกมาเรื่อย ๆ บริเวณนี้ ส่วนที่กระผม/อาตมภาพชอบใจมากที่สุดก็คือต้นสนอายุหลายร้อยปี แต่ละต้นโตถึง ๓ - ๔ คนโอบก็มี เมื่อกระผม/อาตมภาพไปยืนเทียบให้เขาถ่ายรูป จึงกลายเป็นอะไรที่เล็กนิดเดียวเท่านั้น..!

จนกระทั่งเดินถึงทางด้านนอก พระตำหนักหลักก็เปิดจำหน่ายตั๋วให้เข้าชมแล้ว แต่ว่าผู้คนเริ่มหลั่งไหลมากันมาก จนหาจังหวะถ่ายรูปดี ๆ ได้ยาก พวกเราเข้าไปถึงหน้าตำหนัก ซึ่งมีรูปท่านโชกุนนั่งถือเกาทัณฑ์อยู่ "ตากล้องเอ๋" (นายสุรชาติ บุญเจริญ)บอกว่า "รอหลวงพ่อเจรจากับเขาก่อน" ไม่ทราบเหมือนกันว่าท่านโชกุนหมั่นไส้ หรือว่าอยากจะแสดงฝีมือให้เห็น ภาพที่ถ่ายตำหนักข้างจึงปรากฏวงแสงใหญ่โตมโหฬารให้เห็นกันชัด ๆ ตา..!

พวกเราเข้าไปในตำหนักหลัก โดยที่ต้องถอดรองเท้าฝากตู้เอาไว้ก่อน แต่ว่าตำหนักหลักว่าราชการนั้น ตอนนี้โล่งโจ้งและกั้นเอาไว้ให้ยืนดูเฉย ๆ เข้าไปข้างในไม่ได้ ยกเว้นตรงส่วนที่จำหน่ายของที่ระลึก ส่วนที่งดงามนั้นก็คือบรรดาสิ่งประดับต่าง ๆ และลวดลายปูนปั้น ซึ่งกระผม/อาตมภาพเห็นแล้วว่าสามารถสู้สกุลช่างเมืองเพชรได้โดยสบายทีเดียว

เมื่อพวกเราชมพระตำหนักหลักเสร็จก็กลับออกมา ขาออกต้องเลี้ยวซ้ายมือ ถ้าเป็นขาเข้าเลี้ยวขวามือ ผ่านระเบียงคดแห่งหนึ่ง ซึ่งมีไฮไลท์ลับก็คือรูปแมวหลับอยู่บนคานระเบียง ทางด้านนี้ เมื่อเดินเข้าไปแล้ว ก็จะเป็นบันไดขึ้นไปเป็นระยะ ๆ ผ่านดงสนต้นมหึมาอย่างที่ได้กล่าวไปแล้ว ได้ยินว่าบันไดหินทั้งหมดมี ๒๐๗ ขั้น บุคคลในคณะของเราจึงหลุดหายไป ๕ คน เนื่องเพราะว่าเดินขึ้นไปไม่ไหว ทางด้านบนสุดนั้นก็คือพระสุสานของท่านโชกุนโทกุกาวะ อิเอยาสุ เมื่อขึ้นไปถึงแล้ว ยังรู้สึกได้ถึงความศักดิ์สิทธิ์เลยทีเดียว