[เถรี]

พวกเราเดินตามถนนสายซากุระชมกันจนเต็มอิ่ม ชนิดที่รถไฟวิ่งผ่านไปแล้วสองขบวน จึงได้เดินทางย้อนกลับมายังที่จอดรถ ขากลับของเราถนนค่อนข้างที่จะคับแคบ กว่าที่จะหลุดออกมาได้ก็ไกลทีเดียว มุ่งตรงไปยังทางโยโกฮาม่าเพื่อไปยังเมืองคามากุระ กราบสักการะหลวงพ่อโตที่มีชื่อเสียงที่สุดองค์หนึ่ง พวกเราไปถึงแล้วก็ต้องซื้อตั๋วเข้าไปทางด้านใน

เมื่อเข้าไปกราบสักการะหลวงพ่อโตและถ่ายรูปหมู่กันแล้ว ค่อยไปซื้อหาของที่ระลึก จากนั้นก็มาชมต้นไม้ทรงปลูก ซึ่งมีทั้งที่ในหลวงรัชกาลที่ ๙ ทรงสั่งให้ท่านทูตประจำญี่ปุนปลูกทดแทนต้นที่ในหลวงรัชกาลที่ ๖ ทรงปลูกเอาไว้ และมีต้นที่ในหลวงรัชกาลที่ ๗ และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีทรงปลูก ตลอดจนกระทั่งต้นที่ในหลวงรัชกาลที่ ๑๐ ขณะเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชได้ทรงปลูกเอาไว้เช่นกัน

พวกเราได้ชมและถ่ายรูปกันแล้วก็เดินทางต่อโดยที่นำรถยนต์ไปด้วย ทั้ง ๆ ที่วัดที่ไปนั้นก็คือวัดฮาเซเดระ ห่างออกไปแค่ ๖๐๐ เมตรเท่านั้น แต่ว่าสถานที่จอดรถสะดวกสบายมากกว่า เมื่อเข้าไปถึง ปรากฏว่าด้านนี้ก็มีสารพัดดอกซากุระดอกพลัมต่าง ๆ บานสะพรั่งอยู่เช่นกัน ซื้อตั๋วแล้วยังต้องเดินขึ้นบันไดไปหลายช่วง ถึงได้กราบสักการะพระทางด้านบนและทำบุญหยอดตู้กันเป็นการใหญ่

กระผม/อาตมภาพนั้นหยอดไปตู้ละ ๑,๐๐๐ เยน เนื่องเพราะว่ารับเงินชาวบ้านเขามามาก เริ่มจากการแลกด้วยตัวเอง ๒๐,๐๐๐ เยน กะว่าแค่นี้ก็เพียงพอทำบุญ แต่ว่า "ไอ้ตัวเล็ก" (นางสาวพัชรีภรณ์ หยกอุบล) กลัวว่าจะไม่พอ ยัดบัตร Travel Card มาให้ บอกว่ามีเงินเหลือจากญี่ปุ่นคราวที่แล้วมา ๓๒,๐๐๐ เยน และ "เผือกน้อย" (นายเฉลิมเดช รุจิราวรรณ) ถวายแบงค์ย่อยมาอีก ๓๓,๐๐๐ เยน เมื่อเช้าตอนเจอหน้ากัน "คุณนายปุ๊ก" ก็ยัดมาให้อีก ๑๐๐,๐๐๐ เยน แถม "เถ้าแก่จิ๊บ" ยังส่งมาให้อีก ๕๐,๐๐๐ เยน บอกว่า "ทาริกา" ฝากมา ทาริกาก็คือน้องสาวเถ้าแก่จิ๊บ (นางสาวพรเพ็ญ ดำรงทวีศักดิ์) ในเมื่อมีเงินมาก ก็ต้องทำบุญมากตามไปด้วย

ออกจากวัดวัดฮาเซเดระแล้ว พวกเราก็มุ่งไปยังที่พักคืนนี้ ซึ่งได้รับคำบอกเล่าว่าอยู่ใกล้ภูเขาไฟฟูจิยามะไม่มากนัก ดังนั้น..เรายอมเดินทางไกลในช่วงนี้ แล้วพรุ่งนี้ก็จะสะดวกในการไปชมภูเขาไฟฟูจิยามะ กระผม/อาตมภาพจึงใช้โอกาสในระหว่างเดินทาง บันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเอาไว้ก่อน โดยที่เวลาของประเทศญี่ปุ่นนั้นเร็วกว่าเมืองไทย ๒ ชั่วโมง คาดว่าเมื่อส่งไปแล้ว คงจะไปถึงพวกเราไม่ช้าจนเกินไป

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๑๙ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)