วันนี้ตรงกับวันพุธที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙ ยังอยู่ในช่วงบรรยากาศตรุษจีน แต่กระผม/อาตมภาพตรงไปถึงวัดสามพระยา วรวิหาร ตั้งแต่ยังไม่ทันจะตี ๕ ครึ่ง กราบสักการะพระประธาน แล้วก็มากราบสักการะบริเวณบรรจุเถ้าอัฐิของพระเดชพระคุณท่านเจ้าประคุณหลวงปู่สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ชุตินฺธรมหาเถร ป.ธ.๙) อดีตเจ้าอาวาสวัดสามพระยา วรวิหาร ที่เคยกราบเคยไหว้ด้วยความเคารพนับถือมา ในสมัยที่ท่านยังอยู่ยงดำรงขันธ์
จากนั้นก็ไปร่วมทำวัตรเช้ากับบรรดาผู้เข้าฝึกซ้อมอบรมเพื่อสอบความรู้เป็นพระอุปัชฌาย์ ประจำปี ๒๕๖๙ ซึ่งถ้าโดยปกติแล้วก็จะเป็นรุ่นที่ ๖๑ แต่ด้วยความที่ว่าติดช่วงที่เชื้อไวรัสโควิด ๑๙ ระบาด งดการอบรมไป ๒ ปี รุ่นนี้จึงยังเป็นรุ่นที่ ๕๙ เท่านั้น และก็มีหลายท่านที่จดจำกระผม/อาตมภาพได้ ถึงกับออกปากว่า "หลวงพ่อมาได้อย่างไรครับ ? อยู่ไกลขนาดนี้..!" จึงได้เรียนบอกกับท่านไปว่า "ผมพักอยู่ที่วัดอุทยาน จังหวัดนนทบุรี ออกมาตอนตี ๕ นี้เอง"
ในระหว่างที่ร่วมกันทำวัตรเช้าอยู่ เทวดาฟ้าดินไม่ทราบว่ายินดีและโมทนาหรืออย่างไร ? จึงได้เทฝนลงมาอย่างชนิดหนักมาก กระผม/อาตมภาพเองนั้นอาศัยความคล่องตัว คว้าเก้าอี้นั่งติดก้นไปด้วย หลบเข้าไปอาศัยอยู่ในเต็นท์จำหน่ายข้าวของ ซึ่งบรรดาพ่อค้าต่าง ๆ มาตั้งไว้รอบพระอุโบสถ แล้วก็ร่วมทำวัตรเช้าจนเสร็จเรียบร้อย
เมื่อไปเข้าห้องน้ำแล้วออกมา ปรากฏว่าเดินผ่านทางโรงทาน เจอบรรดา FC วัดท่าขนุนมาเปิดโรงทาน ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ ที่ติดตามมานานแล้วแต่เพิ่งได้เจอหลวงพ่อเล็ก "ตัวเป็น ๆ" กระผม/อาตมภาพก็ยังคิดว่า ทำไมเขาสายตาดีขนาดนี้ เนื่องเพราะว่าตนเองใส่หน้ากากอนามัยมาหลายปี เนื่องจากไม่มีภูมิคุ้มกัน
เมื่อไปที่ภูเขาหิมะมังกรหยก เจอทั้งอากาศเบาบาง ไม่มีออกซิเจนเพียงพอจะหายใจ และอากาศระดับติดลบ กลับทำให้ร่างกายฟื้นภูมิคุ้มกันคืนมาได้ เพิ่งจะถอดหน้ากากไม่นาน เขากลับจำได้เสียนี่ ทุกคนจึงร่วมกันควักกระเป๋าทำบุญมาถึง ๗,๐๐๐ บาท บอกว่า "ถวายหลวงพ่อไปใช้ที่ประเทศญี่ปุ่น" นี่แสดงว่าเป็น FC ขนานแท้ของวัดท่าขนุนถึงได้รู้เรื่องนี้
โยมที่กำลังแคะขนมครกอยู่ บอกว่า "ช่วยเคาะหัวลูกสาวให้ด้วยค่ะ ตั้งแต่ปีใหม่มา ยังไม่ทัน ๒ เดือน เคราะห์หามยามร้ายเลือดตกยางออกไป ๔ ครั้งแล้ว..!" กระผม/อาตมภาพมองซ้ายมองขวาเมื่อไม่เห็นใคร จึงรีบเคาะให้โดยไว เนื่องเพราะว่าถ้าขืนเคาะให้เห็นชัด ๆ เดี๋ยวก็ได้แห่กันมาหมดทั้งกรุงเทพมหานครเท่านั้นเอง..!
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เผือกน้อย : 19-02-2026 เมื่อ 17:06
|