[เถรี]

จากนั้นก็ต้องส่งหนังสือถึงบรรดาหน่วยงานต่าง ๆ ที่จะมาสาธิตงานทางด้านวัฒนธรรม ไม่ว่าจะเป็นการประกอบอาหารพื้นเมือง การทอผ้า การแกะสลักผักผลไม้ เหล่านี้เป็นต้น แล้วยังต้องทำหนังสือถึงผู้เชี่ยวชาญด้านต่าง ๆ เพื่อมาเป็นกรรมการตัดสินการแข่งขัน ไม่ว่าจะเป็นการประกอบอาหารพื้นเมืองก็ดี การแข่งขันที่เพิ่มความสนุกสนานแก่งาน อย่างเช่นการขูดมะพร้าวด้วยมือก็ตาม

ในระหว่างนั้นก็มีงานต่าง ๆ แทรกเข้ามาเป็นจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นงานของทางกองการวิปัสสนาธุระแห่งประเทศไทยในพระสังฆราชูปถัมภ์ ซึ่งจัดงานธุดงค์ธรรมยาตราเฉลิมพระเกียรติ ๗๕ พรรษา พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยที่ปีนี้ขออนุญาตมาเดินธุดงค์เลียบริมแม่น้ำแคว ซึ่งก็แปลว่ากระผม/อาตมภาพต้องรับเป็นเจ้าภาพใหญ่นั่นเอง จึงต้องประสานงานกับวัดต่าง ๆ ในเส้นทาง ขอทั้งที่พักและอาหารเช้า ให้แก่ผู้เข้าร่วมเดินธุดงค์ธรรมยาตราเฉลิมพระเกียรติในครั้งนี้ ซึ่งเรารับไม่เกิน ๗๕ รูป

แต่ก็มีบุคคลผู้มีจิตศรัทธาเป็นแม่ออกแม่ขาว พูดง่าย ๆ ว่าแม่ชีนั่นเอง จะขอมาร่วมเดินธุดงค์ด้วย กระผม/อาตมภาพต้องตัดออกไปจนหมด เนื่องเพราะว่าแม้จะเป็นการธุดงค์ที่เรียกว่าทำไปเพื่อขัดเกลากิเลสก็จริง แต่การที่มีพระภิกษุเดินนำ แล้วผู้หญิงเดินตาม อย่างไรเสียก็ดูไม่งามในสายตาคนอื่น..!

แล้วไหนจะมีเรื่องราวประมาณว่า มีการมอบวุฒิบัตรเกียรติบัตรในงานให้หรือไม่ ? มีการจ่ายค่ารถให้กับผู้ร่วมเดินธุดงค์ในครั้งนี้หรือไม่ ? มีการแจกจ่ายย่ามที่ระลึกให้เหมือนกับงานก่อน ๆ หรือไม่ ? สามารถใส่รองเท้าหุ้มข้อในการเดินได้หรือไม่ ? เหล่านี้เป็นต้น ต้องคอยแก้ปัญหาเป็นระยะ ๆ ไหนจะต้องส่งงานทางไลน์ของทางชุมชนคุณธรรมต้นแบบวัดท่าขนุนอีก เจอหลาย ๆ งานเข้าก็ออกอาการเมา ถึงขนาดส่งรูปงานซ้ำไปก็มี..!

แล้วก็ยังต้องมาบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนสำหรับท่านทั้งหลายอีก ถ้าหากว่าวันไหนบันทึกเสียงธรรมเร็ว ท่านทั้งหลายก็ชอบใจ แต่ถ้าหากว่าบันทึกเสียงธรรมช้า อย่างเช่นว่าอยู่วัด ก็ต้องบันทึกในเวลา ๑๘.๕๐ น. ซึ่งก็คือเวลาหลังการทำวัตรค่ำรอบแรกของพระภิกษุสามเณรและญาติโยมวัดท่าขนุน อันเป็นต้นแบบของเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนนั่นเอง ซึ่งก็คือเรื่องต่าง ๆ ที่กระผม/อาตมภาพบ่นบ้าง ว่าบ้าง เกี่ยวกับความประพฤติและการกระทำของพระภิกษุสามเณร ตลอดจนแม่ชีและฆราวาสในวัด

แล้วเกิดมีคนเห็นประโยชน์ ไม่อยากให้บ่นทิ้งบ่นขว้าง จนกระทั่งนำไปลงในยูทูบ กลายเป็นเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนอย่างที่เห็นอยู่ในทุกวันนี้ แต่พอไปบันทึกตามเวลาต้นฉบับก็กลายเป็นช้าไปอีก และถ้าหากว่าอยู่ต่างประเทศ การเดินทางติดพัน บางทีก็ต้องบันทึกตอน ๒ ทุ่ม ๓ ทุ่ม ท่านทั้งหลายก็ออกอาการ "ลงแดง" เสียนี่..!