เมื่อพระเดชพระคุณท่านทำพิธีเปิดและให้โอวาทแล้ว กระผม/อาตมภาพถึงได้ขอตัวเพื่อที่จะเดินทางเข้าที่พัก เนื่องเพราะระยะนี้รู้สึกว่าอากาศเปลี่ยนแปลงแรงมาก การที่ไม่ได้พักไม่ได้ผ่อน บางทีก็อาจจะทำให้สุขภาพชำรุดได้ เนื่องเพราะว่าเมื่อคืนนั้น ด้วยการที่ตั้งใจจะเก็บ "เสบียงบุญ" ให้ได้ตัวเลขที่ต้องการ ซึ่งจะอยู่ในช่วงประมาณเที่ยงคืน จึงได้กำหนดใจให้ตนเองตื่นในเวลานั้น แต่พอตื่นมาแล้ว กลับไม่ยอมนอนเสียนี่..! เนื่องเพราะฝึกไว้ว่าถ้าตื่นแล้วก็ตื่นเลย ทำงานต่าง ๆ ของตนต่อไป เมื่อถึงเวลากรำงานมาเกิน ๑๐ ชั่วโมง จึงทำท่าว่าจะไม่ไหว
ครั้นกลับมาถึงสถานที่พัก ฉันเพลเรียบร้อยแล้ว ตั้งใจว่าจะพักผ่อน แต่เจ้าประคุณเถอะ..บรรดาบุคคลสำคัญต่าง ๆ ก็ทยอยกันมา ล้วนแล้วแต่มีภาระสำคัญที่เกี่ยวเนื่องด้วยกันทั้งสิ้น จึงต้องให้การต้อนรับไปตามเพลง จนกระทั่งได้เวลา จึงมาบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเสียก่อน ไม่เช่นนั้นแล้ว ถ้าหากว่าคิวต่อไปมาถึงก็อาจจะไม่ได้บันทึกเลยก็ได้..!
สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอาทิตย์ที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 16-02-2026 เมื่อ 01:18
|