[เถรี]

กระผม/อาตมภาพเองตอนแรกก็ไม่ทราบถึงคุณประโยชน์ของพระหลวงปู่เนียม พอได้วัตถุมงคลของหลวงปู่เนียมมา บางทีก็ยังจัดอยู่ในระดับท้าย ๆ จนกระทั่งพระเดชพระคุณหลวงพ่อฤๅษีฯ ท่านบอกว่า "ไอ้โง่..เรื่องของครูบาอาจารย์ยิ่งรุ่นเก่าก็ยิ่งดีมาก โดยเฉพาะสุดยอดครูบาอาจารย์อย่างหลวงปู่เนียมนั้น แกมีวัตถุมงคลของท่านชิ้นหนึ่งก็เที่ยวได้ทั่วโลกแล้ว..!"

นั่นแหละ..กระผม/อาตมภาพจึงได้กลับไปจัดแยกวัตถุมงคลของหลวงปู่เนียมเอาไว้ต่างหาก สมัยก่อนได้มาฟรีบ้าง เพราะว่าผู้ใหญ่ท่านให้เป็นรางวัลที่ไปวิ่งรับใช้อยู่ข้างสภากาแฟ หรือไม่ก็บูชาหามาด้วยตนเองบ้าง มาในปัจจุบันนี้ไม่นึกเหมือนกันว่าแต่ละอย่างจะราคาขึ้นไปมากมายได้ขนาดนั้น

ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะเก็บเอาไว้เป็นมรดกคู่วัด แต่ว่าดูท่าจะไปไม่รอด เนื่องเพราะว่าคนรุ่นหลัง ๆ ไม่ค่อยจะรู้คุณค่า แทบจะไม่มีใครรู้เรื่องที่หลวงปู่โต วัดระฆังโฆสิตาราม และหลวงปู่ปาน วัดบางนมโคท่านให้พรเอาไว้ว่า วัตถุมงคลของท่านจะเก่า จะใหม่ จะจริง จะปลอมอย่างไรก็ตาม ถ้าระลึกถึงท่านแล้ว อานุภาพจะเท่ากันหมด ซึ่งกระผม/อาตมภาพก็เพิ่งได้ยินว่ามีครูบาอาจารย์สองท่านนี้เท่านั้นที่ให้พรเอาไว้แบบนี้

แต่ว่าลูกศิษย์หรือว่าอาจารย์ หมายถึงว่าหลวงปู่เนียมท่านเป็นลูกศิษย์หลวงปู่โต วัดระฆังโฆสิตาราม และเป็นอาจารย์ของหลวงปู่ปาน วัดบางนมโค ท่านย่อมมีคุณวิเศษในลักษณะที่สืบทอดจากครูบาอาจารย์และถ่ายทอดไปให้กับลูกศิษย์ได้ในระดับนั้น

เราต้องไม่ลืมว่าลูกศิษย์หลวงปู่เนียม วัดน้อย เป็นครูบาอาจารย์ใหญ่โด่งดังไปทั้งประเทศ ไม่ว่าจะเป็นหลวงปู่โหน่ง วัดคลองมะดัน หลวงปู่ซวง วัดชีปะขาว หลวงพ่อโบ้ย วัดมะนาว หลวงพ่อปาน วัดบางนมโค เหล่านี้เป็นต้น ในเมื่อมีครูบาอาจารย์ในระดับนั้นเป็นลูกศิษย์ ก็ต้องนึกถึงว่าครูของครูจะเป็นสุดยอดในระดับไหน ?!

เมื่อค้นวัตถุมงคลออกมาได้ก็ยังสองจิตสองใจ ว่าถ้าหากว่ายุคนี้ให้เขาบูชาไปหมด เราเองก็อาจจะไม่เหลือเอาไว้เลย หรือไม่ก็บุคคลที่บูชาไป ถ้าไม่รู้คุณค่าก็อาจจะใช้ประโยชน์ได้ไม่เต็มที่อย่างที่สมควรก็เป็นได้ แต่ว่าท้ายที่สุดแล้ว เรื่องทั้งหลายเหล่านี้นั้น ก็อยู่ที่ "เซียน" ทั้งหลายเขาบอกว่าเป็น "สมบัติผลัดกันชม" สิ่งของเหล่านี้เลือกผู้มีบารมีเองว่าจะให้ใครเป็นเจ้าของ เราก็ไม่สามารถที่จะกำหนดได้ พูดง่าย ๆ ว่าเป็นเพียงทางผ่านเท่านั้น

ในเมื่อเป็นเช่นนั้นก็ขึ้นอยู่กับบุญใครบุญมัน รุ่นของเราหายากหาเย็นเพราะบุญเราไม่ดี ไม่ได้แปลว่ารุ่นหลัง ๆ เขาจะบุญไม่ดี ถ้าเขาบุญไม่ดี ก็คงไม่เกิดมาในโลกที่มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบถ้วนสมบูรณ์อย่างในปัจจุบันนี้ เมื่อคิดแบบนี้ก็รู้สึกสบายใจขึ้น คาดว่าเมื่อเจอหน้าไอ้ตัวเล็กแล้ว ก็คงต้องปรึกษาหารือกัน ถ้าหากว่าปัจจัยในการมอบทุนการศึกษาปีนี้เพียงพอแล้ว ก็อาจจะเพลา ๆ ลงไปหน่อยหนึ่ง แต่ถ้าหากว่ายังไม่พอ ก็อาจจะต้องเพิ่มวัตถุมงคลต่าง ๆ ออกมาให้บูชาต่อไป

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันเสาร์ที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)