กระผม/อาตมภาพก็ยังสองจิตสองใจว่า "จะเอาลงเว็บไซต์วัดท่าขนุนดีหรือไม่ ?" เนื่องเพราะว่าประการแรกนั้นไม่ใช่วัตถุมงคลที่เป็นรูปพระ ถ้าเราไม่ได้นึกถึงหลวงปู่หลวงพ่อผู้สร้าง ก็จะห่างพระรัตนตรัยไปหน่อย..! ประการที่สอง หลายอย่างนั้นต้องบอกว่าเข้มขลังมาก เกรงอยู่ว่าพระภิกษุสามเณรของเราบูชาไปติดตัวแล้วจะเดือดร้อน..!
เนื่องเพราะว่ามีพระภิกษุวัดท่าขนุนหลายรูปที่กระผม/อาตมภาพตักเตือนไปว่า "ตบะของเรายังต่ำอยู่ อย่าไปใช้ปลัดขิกของสำนักนั้น ๆ" แต่ว่าท่านก็ไม่ฟัง ท้ายที่สุดก็อยู่ไม่ได้ ต้องสึกหาลาเพศกันไปหมด จะสงสารท่านหรือสมน้ำหน้าท่านดีก็ไม่ทราบ ?! เนื่องเพราะว่าได้ทำหน้าที่ของครูบาอาจารย์อย่างเต็มที่แล้ว
แต่ว่าในที่นี้ เมื่อท่านทั้งหลายได้สร้างในส่วนของธรรมทาน ก็คือส่งเสียให้พระภิกษุสามเณร ให้ได้เล่าเรียนวิชาการต่าง ๆ ต่อให้เขาสึกหาลาเพศไป ก็จะสามารถทำมาหากิน เป็นบุคคลที่ดีของสังคม ทำความเจริญให้กับประเทศชาติได้ ถ้าหากว่าอยู่ต่อไป ก็ได้นำความรู้ไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาได้ดียิ่งขึ้น ขอให้กุศลผลบุญนี้จงเป็นปฏิพรย้อนสนองกลับไป ให้บรรดาท่านผู้ใจบุญทั้งหลายประสบแต่ความสุขความเจริญ มีความปรารถนาที่สมหวังโดยทั่วหน้ากันทุกท่านทุกคนเทอญ
สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพุธที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 12-02-2026 เมื่อ 02:17
|