[เถรี]

เนื่องเพราะว่าช่วงแรก ๒ ปีนั้น เราใช้วิธีในการที่ว่า ใครส่งบทความวิชาการหรือว่าส่งงานวิจัยมาตีพิมพ์ ถ้าตรวจสอบแล้วว่าสมควรที่จะตีพิมพ์แล้ว ก็จะมีรางวัลให้ แต่ว่าเมื่อผ่าน ๒ ปีไปแล้ว สามารถดันขึ้นสู่ฐาน ๒ ได้ คราวนี้การตีพิมพ์ทุกฉบับ ฝ่ายที่เป็นเจ้าของผลงานวิชาการ หรืองานวิจัย ต้องจ่ายค่าตีพิมพ์ให้กับทางวารสาร..!

เราจึงต้องทำงานด้วยความโปร่งใส ก็คือเปิดบัญชีธนาคารรองรับเอาไว้เลย แต่ปรากฏว่าหลายปีที่ผ่านมา กระผม/อาตมภาพไม่ได้เข้าไปดูเหมือนกันว่าบริหารไปถึงไหน ? แต่วันนี้ทางด้านเจ้าหน้าที่แจ้งว่า ไม่มีการขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวของบัญชีเลย ก็แปลว่าไม่มีการรับเอกสารเข้ามาตีพิมพ์ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะผิดระเบียบของทาง TCI หรือเปล่า ? อยู่ในลักษณะที่ว่าจะโดนเขี่ยตกระดับ ๒ ลงมาหรือไม่ ?! ถ้าเป็นอย่างนั้น สิ่งที่กระผม/อาตมภาพทำไว้ก็จะเหนื่อยเปล่า..!

เมื่อมาถึงตรงจุดนี้แล้ว ก็ต้องกล่าวถึงในส่วนของการช่วยเหลือทุนการศึกษาให้กับบรรดานิสิต ทั้งของวัดท่าขนุนและทั้งอำเภอทองผาภูมิ ตลอดจนกระทั่งนิสิตที่อื่น ๆ ซึ่งขอย้ายมาสังกัดวัดท่าขนุน เพื่อให้ได้สิทธิ์ในการที่กระผม/อาตมภาพส่งเสียให้เล่าเรียน ต้องขอเจริญพรขอบพระคุณญาติโยมจำนวนมาก ที่ร่วมกันบูชาวัตถุมงคลเพื่อสมทบทุนการศึกษา

ถ้าใครรู้จักสังเกตจะเห็นว่าระยะหลัง วัตถุมงคลแต่ละชิ้นที่กระผม/อาตมภาพนำออกมาให้บูชานั้น ก็คือชิ้นสุดยอดที่ตั้งใจจะเอาไว้ในพิพิธภัณฑ์เครื่องรางของวัดท่าขนุนนั่นเอง แต่ว่าเมื่อได้รับคำแนะนำจากทางด้านผู้สร้างพิพิธภัณฑ์ ว่า "ถ้าข้าวของเยอะเกินไปก็ลำบากในการนำชม เพราะว่าต้องเสียเวลาอธิบายกันเนิ่นนานมาก จะทำให้ในแต่ละรอบการชมยืดยาวเสียเปล่า ๆ" จึงให้จัดวัตถุมงคลเป็น ๑๕ ชุด ๆ ละ ๕ ชิ้น ซึ่งถือว่าเป็นชิ้นเอก นำไปแสดงในพิพิธภัณฑ์ ส่วนที่เหลือก็แล้วแต่กระผม/อาตมภาพจะจัดการ จึงได้ค่อย ๆ ทยอยนำออกมาให้ทุกคนได้บูชากัน

แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายว่าพวกเราส่วนหนึ่งไม่รู้จักของดี และในขณะเดียวกันก็ไม่รู้จักว่าของแต่ละชิ้น กว่าจะได้มานั้นลำบากยากเย็นขนาดไหน ?! แบบเดียวกับที่กระผม/อาตมภาพบูชาสายคาดเอวของหลวงปู่ยิ้ม วัดหนองบัว ซึ่งถือว่าเป็นสายคาดเอวอันดับ ๑ ของเมืองไทยนั้น กว่าที่จะได้เส้นที่สวยสมบูรณ์ ก็ต้องเสียเงินบูชาในเส้นที่ไม่สมบูรณ์ไปเป็นสิบ ๆ เส้น เนื่องเพราะว่าถ้าไม่บูชาเอาไว้ โอกาสผ่านไปก็อาจจะไม่ได้เห็นอีกเลย..!

แต่พอบูชาเอาไว้แล้ว อีกไม่นานก็มักจะมีเส้นที่ดีกว่า สมบูรณ์กว่าขึ้นมา จึงทำให้ต้องใช้วิธีในการทยอยบูชาไปเรื่อย ๆ จนได้เส้นที่สวยสมบูรณ์แล้ว ถึงได้คัดเก็บเอาไว้ ดังนั้น..ในความลำบากตรงนี้ ต้องบอกว่าท่านทั้งหลายบุญเยอะกว่ากระผม/อาตมภาพหลายเท่า เนื่องเพราะว่าถึงเวลามาบูชา ก็เจอแต่ของที่สวยสมบูรณ์ไปเลย..!