[เถรี]

ความจริงจะว่าไปแล้ว โบราณาจารย์ท่านก็ได้กำหนดเอาไว้ ว่าแต่ละอย่างแต่ละคำนั้น ถ้าหากว่าพ้องรูปพ้องเสียงกัน จะต้องอ่านอย่างไร แต่เด็กรุ่นใหม่ ๆ ไม่ได้เรียนตรงนี้ แล้วปัจจุบันยิ่งใช้ AI อ่านเข้าไปก็หนักหนาสาหัส เพราะว่า AI อ่านได้ทุกคำ แต่อ่านตามที่ตนเองเข้าใจ เรื่องที่พูดต่อไปนี้น่าจะพอมีข้อมูลอยู่ในอินเตอร์เน็ตบ้าง ลองไปเสิร์ชหาดู

โบราณเขากล่าวไว้ว่า

กระบวนหนึ่งตัวเขียนไม่เปลี่ยนแปลก

แต่อ่านแยกสองความตามวิถี

วัดเขมา (เข-มา) โกฐเขมา (ขะ-เหมา) เพลา (เพลา) ก็มี

ที่นี้ไปถึงป่าเพลา (เพ-ลา) เย็น

จะเป็นคำสองคำที่เหมือนกันทุกอย่าง แต่ว่าต้องอ่านแล้วดูว่าในบริบทนั้นคำนี้ควรจะอ่านว่าอย่างไร

ประโยคสุดท้ายเขาบอกว่าผอบ (ผะ-อบ) กับผอบ (ผอบ) ทองเป็นสองแคว อ่านจงแลดูความตามทำนอง

เด็กรุ่นใหม่ ๆ ของเราต้องบอกว่าอ่อนภาษาไทยมาก และโดยเฉพาะพูดเร็วมาก คนแก่ฟังแล้วปวดหัว เนื่องเพราะว่าประสาทของคนแก่เริ่มเสื่อม ฟังแล้วจับใจความไม่ทัน แต่ก็เป็นยุคสมัยของเขาที่เป็นอย่างนั้น ดังนั้น..ถ้าหากว่าใครแก่แล้วก็ต้องทำใจด้วยตนเอง เพียงแต่ว่าถ้าหากว่าทำถูก เขียนถูก อ่านถูก ก็เป็นอันว่าเรารอดตัวไป ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็นคนไทย

อย่างทุกวันนี้ กระผม/อาตมภาพพยายามที่จะให้พิธีกรสงฆ์อ่านคำว่าพระบรมราชินีนาถ (พระ-บอ-รม-มะ-รา-ชิ-นี-นาด) หรือว่าสมเด็จพระบรมราชินี (สม-เด็ด-พระ-บอ- รม-มะ-รา-ชิ-นี) แต่ทุกคนก็มักจะอ่านเป็นบรม (บะ-รม) กันหมด

ถ้าเราดูคำนี้จะเห็นว่า บรม (บอ-รม) บวร (บอ-วอน) บพิตร (บอ-พิด) อ่านเหมือนกัน แล้วทำไมพอเป็นบรม (บอ-รม) ถึงไปอ่านว่า บะ - รม ก็เพราะว่าไม่เข้าใจหลักภาษาไทยก็เลยอ่านผิด โดยเฉพาะเสียงของตัว ฑ.นางมณโฑ ออกเสียง ด.เด็กครึ่งหนึ่ง เราจึงมีเสียงบัณฑิต (บัน-ดิด) มณฑป (มน-ดบ) เหล่านี้เป็นต้น