[เถรี]

ดังนั้น..หลายท่านที่เรียนหนังสือร่วมรุ่นกับกระผมมาตั้งแต่ปริญญาตรี ปริญญาโท จนจบปริญญาเอก ถึงขนาดเปลี่ยนแนวความคิด เปลี่ยนการปฏิบัติของตนเอง มาทำตามกระผม/อาตมภาพไปโดยปริยาย ครูบาอาจารย์บางท่านก็บอกว่ากระผม/อาตมภาพไม่ควรที่จะเรียนในมหาวิทยาลัยสงฆ์ แต่ให้ออกไปเรียนมหาวิทยาลัยข้างนอก โดยที่บอกว่า "ไม่เกิน ๓ เดือน ท่านสามารถเอาเขาเป็นลูกศิษย์ได้หมดทั้งมหาวิทยาลัยอย่างแน่นอน" กระผม/อาตมภาพที่ไม่มีเป้าหมายตรงนี้ จึงไม่ได้คิดจะทำตามที่ท่านอาจารย์บอกมา..!

ดังนั้น..ท่านทั้งหลายต้องตระหนักว่า การที่จะทำตนเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับคนอื่นได้นั้น เราต้องเคร่งครัดต่อการปฏิบัติตามหลัก ศีล สมาธิ ปัญญา ไม่ว่าจะมีกิจการงานอะไรก็ตาม ต้องไม่ทิ้งหน้าที่ของตนเอง คือการภาวนา โดยเฉพาะตอนขากลับ เครื่องต้องใช้เวลาบินถึง ๔ ชั่วโมงครึ่ง พอขึ้นเครื่องได้ ท่านเจ้าคุณกล้าก็ส่งหูฟังมาให้ บอกว่า "ลูกพี่จะได้ดูหนังที่ตัวเองชอบ..!"

กระผม/อาตมภาพส่งคืน บอกว่า "เวลานี้เป็นเวลาปฏิบัติธรรมของกู..!" ว่าแล้วก็เข้าสมาธิตั้งแต่เครื่องออก ผ่านไป ๔ ชั่วโมง ลืมตาขึ้นมาตอนเครื่องกำลังลดระดับลง พูดง่าย ๆ ว่าลากยาวทีเดียว ๔ ชั่วโมง เพราะว่าถ้านั่งเฉย ๆ อย่างเดียวโดยที่ไม่มีกิจกรรมอื่นทำแบบคนอื่นเขา บางท่านอาจจะถึงขนาดคลุ้มคลั่งไปแล้ว..! แต่ถ้าท่านเข้าสมาธิอยู่ จะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปนิดเดียวเท่านั้น เป็นเรื่องที่ทุกท่านเริ่มเข้าใจแล้วว่า กว่าที่กระผม/อาตมภาพมายืนอยู่ตรงจุดนี้ได้นั้น ต้องผ่านความลำบากมาแค่ไหน ไม่ใช่ว่าเดินสบาย ๆ แล้วมาถึงตรงนี้ได้..!

การปฏิบัติในศีล ในสมาธิ ในปัญญาทุกอย่าง เราต้องอดทน ต้องพากเพียร โดยเฉพาะต้องทนแรงกระทบจากรอบข้าง โดยเฉพาะไอ้พวกที่ "มือไม่พายแต่เอาตีนราน้ำ" คอยจะ "บูลลี่" ให้พวกเราหมดกำลังใจอยู่เสมอ ซึ่งกระผม/อาตมภาพโดนมาตั้งแต่เด็กจึงเฉย ๆ แล้วท้ายที่สุดบางท่านก็บอกว่า "ถ้ารู้อย่างนี้ ผมทำตามตั้งแต่แรกก็สบายไปแล้ว" ซึ่งเรื่องพวกนี้ ส่วนใหญ่แล้วตอนเห็นก็มักจะไม่คิดจะทำตาม แต่พอคนอื่นประสบความสำเร็จ ก็อยากประสบความสำเร็จด้วย..!