[เถรี]

กระผม/อาตมภาพกับ "มาดามชวง" "คุณปู" (นางเสริมสวย แสงแก้ว) และ "น้องแก้ว" (นางสาวมาลี ศรีสุดใจ) ซึ่งค่อนข้างจะเร็วตามสไตล์สายวัดท่าขนุน ก็เลยเดินขึ้นไปแทบจะอยู่ในลักษณะ "ข้ามาคนเดียว" เดินไปถ่ายรูปไป ผ่านป้อมที่ ๑ ซึ่งความจริงก็คือป้อมที่ ๗ เลยมาหน่อยหนึ่ง เจอผู้หญิงจีนคนหนึ่งส่งภาษาอังกฤษถามว่า "มาจากไหน ?" จึงบอกเขาไปว่ามาจากประเทศไทย อีกฝ่ายปากอ้าตาค้าง ถามว่า "สงครามในประเทศไทยขยายตัวขนาดต้องหนีออกมาเมืองจีนเลยหรือ..!?"

กระผม/อาตมภาพเห็นว่าจะ "go so big" ไปกันใหญ่แล้ว เห็นด้านข้างมี "ฝาละมี" ของแม่เจ้าประคุณเป็นฝรั่ง น่าจะอายุเกิน ๖๐ ปี แต่ไม่แน่ใจในเรื่องอายุ เพราะว่าผู้ที่ผมบลอนด์นั้น ย่อมมีผมเผ้าหนวดเคราขาวไปด้วย

เมื่อถามแล้วถึงได้ความว่า มีข่าวใหญ่ว่าประเทศไทยรบกับเขมร ถึงขนาดกษัตริย์ไทยต้องไปออกรบที่แนวหน้า..! ก็เลยทำให้เขาไม่กล้าไปเที่ยวกรุงเทพฯ กระผม/อาตมภาพต้องบอกว่านั่นเป็นชายแดนเขมรกับไทยทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งห่างจากกรุงเทพฯ ไปอย่างน้อย ๆ ก็รถวิ่ง ๕ - ๖ ชั่วโมง ในกรุงเทพฯ ของเรา peaceful สงบสันติเป็นอย่างยิ่ง เล่นเอาอีกฝ่ายทำท่าเสียดายมาก เพราะไม่รู้จะไปไหน ? ก็เลยต้องพาคุณฝาละมีมายังบ้านเกิด ทั้ง ๆ ที่กรุงเทพฯ เป็นเมืองในฝันแห่งหนึ่ง ที่คุณสามีชาวเยอรมันอยากจะไปมาก..!

พวกเราปลุกใจปลอบใจกัน จนกระทั่งเดินขึ้นไปถึงป้อมที่ ๒ ที่ชันดิ่งทีเดียว แต่ความจริงก็คือป้อมหมายเลข ๘ มาถึงตรงนี้ มีแค่ "พระมหาเจริญ จิรวุฑฺโฒ ป.ธ. ๘" เจ้าคณะอำเภอบ้านบึง เจ้าอาวาสบ้านถ้ำ จังหวัดชลบุรี ตามมาอยู่รูปเดียว กับคณะของกระผม/อาตมภาพอีก ๔ รูป/คน

ดูหน้าทุกคนพร้อมกับดูเวลานัดแล้ว ถ้าจะเดินต่อไปคงกลับมาไม่ทันนัดตอนบ่าย ๓ โมงแน่นอน จึงต้องชวนกันกลับลงมา แม้แต่ครอบครัวของคุณฝรั่งเยอรมันก็ตามลงมาด้วย