[เถรี]

เมื่อถ่ายรูปเสร็จ ก็มุดเข้าไปร้านขายของที่ระลึกด้านนี้ เพื่อที่จะไปละลายตัวเองอีกรอบหนึ่ง..! จากนั้นก็มานั่งฉันน้ำร้อนที่พกไปทั้งกระบอก รอจนกระทั่งทุกคนกลับมา แต่ก็อยู่ในลักษณะของการ "จับปูใส่กระด้ง" ก็คือมองมาเห็นคนยังไม่เดิน กูก็มุดไปถ่ายรูป หรือมุดไปซื้อของต่อ..! ดูแล้วน่าปวดหัวแทน "คุณปุ๊" และ "คุณยอด" (นายธนณัฏฐ์ ฉันวัฒนาชัย ) เป็นอย่างยิ่ง

จนกระทั่งกระผม/อาตมภาพต้องบอกกับ "คุณหยาง" ว่า ให้ออกเดินเลย ไม่อย่างนั้นก็อยู่แค่ตรงนี้ ไม่ต้องไปไหนกัน พวกเราจึงเดินมาทางมุมที่เป็นทางออก แล้วถ่ายรูปหมู่กันตรงนี้ อยู่ในลักษณะของการเรียกคนไปในตัว จากนั้นจึงเดินออกไปข้างนอกไปรอรถของเรา จนกระทั่งขึ้นรถแล้ว มีบางคนโทรศัพท์มาบอกว่า "หายไปไหนกันหมด เขายังอยู่หน้าบริเวณจุดนัดพบอยู่เลย..!" กระผม/อาตมภาพเกิดความรู้สึกว่า "น่าตายมาก..!" ทำเอา "คุณหยาง" กับ "คุณยอด" ต้องขอเจ้าหน้าที่เขาเดินย้อนกลับเข้าไปรับ..!

เมื่อพวกเราออกมาครบแล้ว พลขับก็พาตรงไปยังร้านอาหาร แต่แปลกที่ว่าภัตตาคารนี้มีสาว ๆ ชุดแดงอยู่ ๗ - ๘ คน แต่ว่าทุกคนไม่พูดไม่จา ถามอะไรก็ไม่มีใครรู้ ? เมื่อถามว่าโต๊ะที่จองไว้อยู่ไหน ? แกก็ชี้ไปที่ห้องว่า "อี๋ - เอ้อ - ซัน - ซื่อ" ก็คือห้องที่ ๑ - ๒ - ๓ -๔ แต่ไม่บอกว่าคณะของเราเป็นห้องไหน ? เมื่อเป็นเช่นนั้น กระผม/อาตมภาพจึงมุดเข้าไปเสียห้องหนึ่ง พรรคพวกพระอุปัชฌาย์และผู้ติดตามก็แห่ตามกันเข้ามา ที่เหลือก็ไปยึดอีกสองห้อง ไม่ทราบว่าห้องที่ ๔ นั้นเป็นของใคร ?

สาว ๆ เหล่านี้เมื่อเข้ามาเสิร์ฟอาหารก็หน้านิ่งมาก ถามอะไรก็ไม่พูดไม่จา จนกระทั่ง "คุณหยาง" เข้ามาบอกว่า "ผมไปต่อว่าผู้จัดการแล้ว ว่าไปหาหุ่นยนต์แบบนี้มาจากไหน ? ผู้จัดการบอกว่าสาว ๆ เหล่านี้มาจากเกาหลีเหนือ ทางประเทศเกาหลีเหนืออนุมัติให้มาทำงานในปักกิ่ง โดยที่หักเงินเดือนครึ่งหนึ่งเป็นรายได้เข้ารัฐ พวกคุณเธอทั้งหลายจะได้แค่เงินเดือนครึ่งเดียวเท่านั้น ไม่ต้องไปพยายามพูดจีนด้วย เพราะส่วนใหญ่พูดได้แต่ภาษาเกาหลี" พวกเราก็เลยต้องก้มหน้าก้มตาฉันกันแบบเจียมเนื้อเจียมตัว ถ้าขืนพูดมาก ไม่รู้เหมือนกันว่า "ท่านประธานคิม" จะส่งระเบิดนิวเคลียร์มาลงภัตตาคารนี้หรือเปล่า..!?

เมื่ออิ่มแล้วก็เดินออกมาขึ้นรถ จากนั้นก็วิ่งออกนอกเมืองปักกิ่ง ตรงไปยังบริเวณกำแพงเมืองจีนด่านจูหยงกวน เป็นอะไรที่สุดยอดมาก เนื่องเพราะว่ามีรถบัสของเราคันเดียว ซึ่งมาหลังอาหารกลางวันที่กินกันค่อนข้างเร็ว คณะอื่น ๆ ที่เขามาเที่ยวในช่วงเช้าจึงลงไปกินอาหารกันหมดแล้ว

พวกเราซื้อตั๋วแล้วเดินเข้าไป ปรากฏว่าสแกนตั๋วอย่างไรก็ไม่ผ่าน..! จนเจ้าหน้าที่พลิกขึ้นมาดูแล้วก็บ่นเป็นกระบุงโกย เพราะว่าเจ้าหน้าที่ออกตั๋วให้เป็นสถานที่ไหนก็ไม่รู้ ? ได้ยินว่าเป็น ๑๓ สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญที่มาแบบ "คอมโบ" เสียด้วย "คุณหยาง" จึงปล่อยให้พวกเรายืนตากลมหนาวสั่นดิก ๆ ท่ามกลางอากาศตอนนี้ที่ -๔ องศาเซลเซียส และมีทีท่าว่าจะลดลงไปอีก..!

เมื่อได้ตั๋วมาแล้ว พวกเราผ่านเข้าไปด้านใน ถ่ายรูปหมู่กันบริเวณที่เขาจัดขั้นบันไดเอาไว้ เพื่อหลอกให้นักท่องเที่ยวมาถ่ายรูปกันโดยเฉพาะ เนื่องเพราะว่าด้านหลังนั้น มีลายมือของท่านอ๋อง ซึ่งเป็นน้องชายของจักรพรรดิปูยี หรือที่คนจีนเรียกว่า "ผู่อี๋" เขียนเอาไว้ในเชิงยกย่องการมาเที่ยวกำแพงเมืองจีน จากนั้นพวกเราก็ "ฟรีสไตล์" นัดพบกันตรงนี้ตอนบ่ายสามโมง แล้วใครจะเดินไปไหนก็เชิญ..!