[เถรี]

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น กระผม/อาตมภาพจึงไม่ไปเคี่ยวเข็ญใคร หากแต่ใช้วิธีทำตัวเองเป็นตัวอย่าง แต่ดูท่าว่าตัวอย่างจะเป็นหมัน..! เนื่องเพราะว่าพอหลาย ๆ วันเข้าเริ่มคุ้นเคยกัน จาก "พระอาจารย์เจ้าคะ" "หลวงพ่อเจ้าขา" ก็ได้ยินบางท่านตะโกนมาแค่คำว่า "จารย์" คำเดียว ฟังแล้วเครียด..!

เมื่อถึงพร้อมรถเราก็ออกจากที่พักตรงไปยัง "พระราชวังฤดูร้อนอี้เหอหยวน" ซึ่งอยู่ห่างจากที่พักค่อนข้างจะไกล พวกเราไปถึง ๘ โมงกว่า ลงจากรถมาบางคนทำท่าหนาวสะท้าน เนื่องเพราะว่าอากาศที่หน้าพระราชวังตอนนี้อยู่ที่ -๘ องศาเซลเซียส ต้องเดินไปค่อนข้างไกลเหมือนกัน กว่าที่จะมาถึงช่องตรวจตั๋ว ซึ่ง "คุณหยาง" มัคคุเทศก์ท้องถิ่นได้ซื้อตั๋วให้พวกเราแล้ว

ทุกคนจึงชักแถวเข้าไปข้างใน ฟังคำบรรยายแบบคร่าว ๆ ว่า ที่นี่เป็นมรดกโลก ๑ ใน ๘ แห่งของเมืองปักกิ่งนี้ จากนั้นก็ให้พวกเราไปเข้าห้องน้ำ โดยที่ "คุณหยาง" กำชับว่า "ต้องเข้าให้ได้ เพราะว่าเป็นห้องน้ำของพระราชวังเชียวนะ..!" หลังจากนั้นก็นัดแนะพวกเราให้มารออยู่บริเวณทางออกนี้ตอนสิบโมง

เมื่อแสดงตั๋วกับเจ้าหน้าที่แล้ว พวกเราก็เข้าไปข้างใน "คุณปุ๊" (นางสาวเสาวลักษณ์ วงศ์วานิช) ทัวร์ลีดเดอร์คนขยันของธรรมจารีทัวร์บอกว่า "นิมนต์หลวงพ่อเล็กก่อนเลยเจ้าค่ะ เพราะว่าคนอื่นคงจะตามไม่ทันแน่" กระผม/อาตมภาพกับ "มาดามชวง" (นางสาวไพรินทร์ สุวิชชาญพันธุ์) จึงเดินเข้าไปข้างใน ค่อย ๆ ดูสถานที่ไปทีละแห่งทีละอย่าง

แต่ด้วยเหตุที่นี่เป็นพระราชวังฤดูร้อน ดังนั้น..ลมจึงพัดดีมาก..! อากาศ -๘ องศาเซลเซียส เดินชมพระราชวังท่ามกลางลมหนาว รู้สึกว่าเป็นรสชาติของชีวิตทีเดียว..! เดินไปยังไม่ทันจะสุด ก็รู้สึกว่ามือไม้ชาหมดแล้ว.. พวกเราหามุมถ่ายรูปกันเป็นระยะไป น่าเสียดายที่ว่ามาเร็วไปประมาณ ๑ เดือน เนื่องเพราะว่าพวกต้นเหมยต้นท้อต่าง ๆ นั้น กำลังผลิดอกผลิใบ อยู่ในลักษณะตูม ๆ ถ้าหากว่าอยู่ในเดือนหนึ่งคงจะบานสะพรั่งไปทีเดียว

เมื่อเดินเข้าไปจนถึงร้านขายของที่ระลึกทางด้านใน สอบถามแล้วว่าเรือหินอ่อนของซูสีไทเฮา หรือว่า "สื่อฮี้ไท่โฮ่ว" นั้น ยังอยู่ห่างออกไปอีกประมาณ ๑ เท่าตัว พวกเราก็ถอดใจ เข้าไปเดินดูสินค้าที่ระลึกโดยที่ไม่ได้คิดจะซื้อ เนื่องเพราะว่าต้องการแค่ละลายตัวเองให้หายจากการแช่แข็งเท่านั้น..!

เมื่อรู้สึกว่าเลือดลมเดินสะดวก ก็เดินถ่ายรูปย้อนกลับออกมาด้านนอก โดยเฉพาะบริเวณริมทะเลสาบที่กลายเป็นน้ำแข็งไปทั้งหมด จนออกมาเกือบถึงด้านนอกสุดแล้ว จึงได้เจอคณะของเราฟัง "คุณหยาง" บรรยายอยู่ตรงพระตำหนักทรงงานของซูสีไทเฮา กระผม/อาตมภาพกับ "มาดามชวง" จึงเดินออกมาทางด้านนอก ซึ่งมีมุมถ่ายรูปยอดฮิตที่ติดอาคารพระราชวังฤดูร้อนบนเขา ตลอดจนกระทั่งวิวทิวทัศน์ของทะเลสาบด้วย