[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๕ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๖๙ อากาศยามเช้าที่โรงแรม Beijing Continental Grand Hotel อยู่ที่ - ๑ องศาเซลเซียส รู้สึกว่าอุ่นขึ้นมามาก เป็นเรื่องตลกดีเหมือนกัน เนื่องเพราะว่าถ้าเป็นทางบ้านเราที่ทองผาภูมิ อากาศแค่ ๑๔ - ๑๕ องศาเซลเซียส ก็แทบจะหนาวตายกันแล้ว..!

เมื่อคืนตอนที่กำลังบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนที่ถนนคนเดินหวังฝู่จิ้งอยู่นั้น ช่วงท้าย ๆ น่าจะมีเสียงรบกวนมาก เนื่องเพราะว่านอกจากญาติโยมที่สนใจ แห่กันเข้ามารุมล้อมดูและถ่ายรูปแล้ว ยังมีเด็ก ๆ มากระโดดโลดเต้นข้ามไปข้ามมาด้วยความสนุกสนาน เนื่องเพราะว่าเหมือนอย่างกับมีหลวงจีนวัดเส้าหลินมาเปิดไลฟ์สดให้ทุกคนดูก็ไม่ปาน..!

เมื่อบันทึกเสียงเสร็จเรียบร้อย กระผม/อาตมภาพก็เดินไปยังจุดนัดพบ ซึ่งบรรดาพระภิกษุของเราส่วนใหญ่เข้าไปอยู่ในโชว์รูมของบริษัทหัวเหว่ย เจ้าหน้าที่กำลังแนะนำโทรศัพท์มือถือรุ่นต่าง ๆ อย่างขะมักเขม้น

พอกระผม/อาตมภาพไปถึง ทำมือใบ้ว่าถึงเวลาแล้ว ทุกคนที่ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธพนักงานขายอย่างไร จึงฉวยโอกาสเดินออกมาจนหมด บอกว่าแค่ขอเข้าไปหลบลมหนาวหน่อยเดียว เกือบจะโดนกล่อมให้ซื้อโทรศัพท์ใหม่เสียแล้ว เมื่อลองถามราคาดู ปรากฏว่ารุ่นสุดยอดเลยของหัวเหว่ยตอนนี้ราคาแค่ ๑,๒๐๐ หยวน ตีเป็นเงินไทยก็แค่ ๕,๐๐๐ กว่า ไม่ถึง ๖,๐๐๐ บาท หลายคนบ่นประมาณว่า "เครื่องเก่ายังใช้งานได้ดี ไม่เช่นนั้นแล้วก็จะซื้ออยู่เหมือนกัน" ทำเอากระผม/อาตมภาพบอกว่า "ไม่ต้องดัดจริตก็ได้ ถ้าหากว่ามีอะไร ผมจะไปด่าทีหลัง แต่จะไม่ด่าเรื่องนี้" ทำเอาทุกคนยิ้มแหย ๆ ไปตาม ๆ กัน..!

เมื่อพวกเรามากันพร้อมแล้ว "คุณหยาง" มัคคุเทศก์ท้องถิ่น ก็พาพวกเราเดินไปไกลมาก จนกระทั่งถึงโรงแรมแห่งหนึ่ง พาเข้าไปยังห้องอาหาร เพื่อให้ญาติโยมทั้งหลายได้รับประทานอาหารค่ำกัน โดยเฉพาะสุกี้หม้อไฟ ส่วนพระของเราก็จะได้มีที่หลบลมหนาวด้วย เมื่อเขานำเอาน้ำร้อนน้ำชามาถวาย กระผม/อาตมภาพฉันไปสองถ้วยแล้ว ก็ตั้งหน้าตั้งตาส่งงานทางไลน์จนเสร็จ

จากนั้นก็แจ้งกับ "คุณปุ๊" (นางสาวเสาวลักษณ์ วงศ์วานิช) หัวหน้าทัวร์ของเราว่า ขอไปนั่งรอที่ล็อบบี้ด้านนอกดีกว่า เนื่องเพราะว่าในห้องนี้เขาเปิดฮีตเตอร์ รู้สึกอึดอัดมาก "คุณปุ๊" ถามว่า "แล้วจะมีที่นั่งหรือเจ้าคะ ?" แล้วนึกขึ้นมาได้ บอกต่อว่า "ล็อบบี้เขามีที่นั่งถมไป" พูดง่าย ๆ ว่าบ่นเองแล้วก็ตอบตัวเองเสร็จสรรพ..!