[เถรี]

เมื่อเรียบร้อยแล้วก็ออกไปเดินทางด้านนอก เห็นรถบัสของเรามารออยู่แล้ว แต่พวกเรากลับไม่ตรงเวลา จึงทำให้กระผม/อาตมภาพต้องเดินวนตากอากาศหนาว ชมรถสวย ๆ ในลานจอดรถของโรงแรม แล้วก็เห็นว่าคนรวยประเทศจีนก็เหมือนกับคนรวยประเทศไทย ก็คือมักจะซื้อแต่รถต่างประเทศมาขี่อวดบารมีกัน..!

จนกระทั่งประมาณ ๐๘.๒๐ น. ทุกอย่างจึงพร้อมเพรียง โชเฟอร์นำพวกเรามุ่งตรงไปยังพระราชวังโบราณกู้กง ซึ่งพระราชวังโบราณนั้นจะต้องซื้อตั๋วอิเล็กทรอนิกส์ก่อนล่วงหน้าอย่างน้อย ๗ วัน จึงสามารถที่จะเข้าได้ รถไม่สามารถจะไปจอดให้พวกเราในระยะใกล้ชิด ต้องจอดอยู่ค่อนข้างที่จะห่าง แล้วก็เดินไปเป็นกิโลเมตรเลยทีเดียว คูน้ำรอบพระราชวังกลายเป็นน้ำแข็งหมดแล้ว ถ้าหากว่าเด็ก ๆ ลงไปได้คงลื่นไถลกันอย่างสนุกสนานเลยทีเดียว

พวกเราได้รับวิทยุหูฟังติดตามตัว ซึ่งถ้าหากว่า "คุณหยาง" มัคคุเทศก์ท้องถิ่นพูดอะไร พวกเราทั้ง ๓๙ รูป/คน ก็จะได้ยินโดยพร้อมเพรียงกัน เมื่อรับแจกหูฟังและใส่กันเรียบร้อยแล้ว ก็เดินเลาะประตูข้างเข้าไป เพราะว่าประตูที่เรามานั้นคือประตูตะวันออก ซึ่งเป็นประตูที่ฮ่องเต้สวรรคตเมื่อไร ถึงจะเคลื่อนพระบรมศพออกจากวัง จึงไม่ใช่ช่องทางเข้า เพราะเขาถือว่าผิดหลักฮวงจุ้ย..!

พวกเราต้องเดินเลาะคูเมืองไปเป็นระยะทางที่ยาวไกลเป็นกิโลเมตร กว่าจะไปเข้าถึงประตูทางเข้าด้านใน เมื่อไปถึงด้านในแล้ว ก็เห็นคนล้านเจ็ดสิบเอ็ดแสนเต็มไปหมด พวกเราต้องรอจนกระทั่งมาพร้อมกัน แล้วก็เข้าไปทำการสแกนพาสปอร์ต ซึ่งถ้าหากว่าใครติดกระเป๋าติดเป้มา ก็ต้องไปผ่านทางด้านที่มีเครื่องเอ๊กซเรย์ แต่กระผม/อาตมภาพนั้น ถือติดมาแต่โทรศัพท์และกระบอกน้ำร้อนเท่านั้น จึงผ่านเข้าไปได้รวดเร็วมาก ทำเอา "คุณยอด" บอกว่า "ถ้าทุกคนเป็นอย่างหลวงพ่อก็ดีมากเลยครับ"

เมื่อเข้าไปทางด้านในแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ถ่ายรูป ซึ่งมีแต่หัวคนเต็มไปหมด..! จากนั้นก็ตรงไปยังห้องน้ำ ปรากฏว่า "หลวงพ่อสำเนียง" ท่านก็มาด้วย เห็นบ่นว่าท้องไส้ไม่ค่อยจะดี เมื่อออกมาแล้ว พวกเราก็ฟังบรรยายจาก "คุณหยาง" แล้วก็ข้ามสะพานเข้าไปยังด้านในทีละชั้น ทีละตำหนัก ตั้งแต่ด้านนอกสุดเข้าไปด้านใน

เมื่อถึงบริเวณพระตำหนักไท่เหอเตี้ยน ก็ได้ทำการถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน จากนั้นใครจะทำการถ่ายรูปตรงไหนก็เชิญ แต่ให้อยู่ในระยะที่ได้ยินเสียงของ "คุณหยาง" ด้วย ขนาดพวกเรามาแบบ "ชะโงกทัวร์" ก็คือ เข้าไปทีละชั้น ๆ ไม่ได้หยุดที่ไหนเนิ่นนาน ขนาดนั้นก็ยังใช้เวลาเป็นชั่วโมง ๆ กว่าที่จะหลุดออกมาจนถึงพระตำหนักด้านหลัง ซึ่งเป็นที่ประทับของฮองเฮาและเหล่าพระสนมลำดับชั้นต่าง ๆ