[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันอังคารที่ ๒๗ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เพิ่งจะเริ่มปีใหม่ไม่นาน คณะสงฆ์เราก็มีผู้เสียชีวิตอีกแล้ว เริ่มจากพระซุย กิตฺติสาโร พระลูกวัดทองผาภูมิ เสียชีวิตด้วยอายุ ๗๒ ปี พรรษา ๒๒ ซึ่งจะว่าไปแล้ว "ท่านซุย" เป็นพระที่อ่อนน้อมถ่อมตนมาก แม้ว่าจะบวชเมื่ออายุมากแล้ว แต่ก็เป็นพระหลวงตาประเภทเดียวกับ "หลวงตาอ่อง" (พระอ่อง ทีฆายุโก) วัดท่าขนุนของเรา ไม่เคยทำตัวให้มีปัญหาจนเจ้าอาวาสต้องเดือดร้อนอะไรเลย จนกระทั่งวันนี้ตอนที่ไปเป็นเจ้าภาพสวดพระอภิธรรมจบ ยังมีพระสังฆาธิการบางท่านพูดเข้าหูว่า "ไอ้ที่ดี ๆ ก็มรณภาพกันหมด"

อีกท่านหนึ่งก็โยมแม่ของพระครูศิริวรรณโสภิต, ดร. เจ้าอาวาสวัดธารน้ำร้อน เจ้าคณะตำบลท่าขนุน เขต ๒ ก็คือคุณแม่วิรัช ทับเที่ยง เสียชีวิตด้วยอายุ ๘๐ ปี แสดงให้พวกเราเห็นอย่างชัดเจนว่าเรื่องของสังขารไม่เที่ยง ต้องเร่งพิจารณาให้เห็นชัดเจน จะได้ไม่หวั่นเกรงต่อมรณภัยที่มาถึง

เนื่องเพราะว่าร่างกายนี้ไม่มีอะไรเป็นเราเป็นของเรา เมื่อถึงเวลาร่างกายอยู่ไม่ไหว ก็ตายก็พังลงไป ตัวเราคือจิตที่มาอยู่อาศัยตามบุญตามกรรมของเรา เปรียบเหมือนกับคนขับรถ เมื่อรถพัง ก็เปิดประตูลงไปหารถคันใหม่ต่อไป ถ้าสร้างบุญเอาไว้ดี ก็ได้รถสวย ๆ แพง ๆ ใช้งานได้ดี ถ้าสร้างกรรมไว้มากก็ได้รถโปเก ขับไปซ่อมไป เป็นเรื่องปกติ

ดังนั้น..เรื่องพวกนี้ถ้าเราพิจารณาเห็นชัดเจนก็จะรู้ว่า ร่างกายส่วนร่างกาย จิตใจส่วนจิตใจ ในเมื่อร่างกายนี้หาความเที่ยงแท้แน่นอนไม่ได้ วิธีที่ดีที่สุดก็คือเร่งสร้างบุญกุศลใน ศีล สมาธิ ปัญญา ให้มากเข้าไว้ ถึงเวลาจะได้มีความองอาจแกล้วกล้า ไม่หวั่นเกรงต่อความตาย เพราะว่ามั่นใจในคุณงามความดีที่ตนเองทำไว้ด้วยดีแล้ว