[เถรี]

เมื่อวิ่งลงจาก "ผาม้า" แล้ว ก็ต้องวนไปหาปั๊มเติมแก๊สให้รถก่อน เนื่องเพราะว่าสำนักปฏิบัติธรรมพระธาตุโป่งไฮนั้น อยู่ลึกเข้าไปในด้านที่เรียกว่า "แม่สลองใน" ถนนคดเคี้ยววกวน ขึ้นเขาไปจนเวียนหัว..!

เมื่อวิ่งมาได้ระยะหนึ่ง เห็นว่าได้เวลาเพลแล้ว จึงได้แวะฉันภัตตาหารเพล ซึ่งเป็นก๋วยเตี๋ยวเหนือที่เราเรียกกันว่า "ข้าวซอย" ซึ่งมีทั้งข้าวซอยเนื้อและข้าวซอยไก่ รสชาติใช้ได้ทีเดียว แล้ววิ่งคดเคี้ยววกวนขึ้นเขาต่อไปจนปวดหัว ขนาด "พี่กู" หรือว่ากูเกิ้ลแม็พ บางทีก็ออกอาการเอ๋อ เพราะว่าไม่มีคลื่นโทรศัพท์ ไม่มีคลื่นอินเตอร์เน็ต แต่ว่าพวกเราล็อกเป้าไว้แล้ว จึงไม่ฟังกูเกิ้ลแม็พ หากแต่ว่าวิ่งตรงไปเรื่อย ๆ

จนกระทั่งในที่สุดก็มาถึงตำบลแม่สลองใน ซึ่ง "วัดพระธาตุโป่งไฮ" หรือว่า "สำนักปฏิบัติธรรมพระธาตุโป่งไฮ" นั้น อยู่หมู่ที่ ๒๑ ตำบลแม่สลองใน กระผม/อาตมภาพได้ยินแล้วก็ยังตกใจว่า ทำไมถึงได้มีหมู่บ้านเยอะขนาดนี้ ? ท่านเจ้าอาวาสแจ้งว่าความจริงมีอยู่ ๕๐ กว่าหมู่บ้าน แต่ว่าไม่มีการแยกออกไปเป็นอีกหลายตำบล

น่าจะเป็นเพราะว่าบริเวณนี้ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นพี่น้องม้ง หรือว่าจีนฮ่อ ซึ่งถ้าหากว่าแยกออกไปแล้ว บุคคลซึ่งมีอิทธิพลอยู่ในพื้นที่ ขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่บ้านหรือกำนันเมื่อไร ก็อาจจะมีการปิดหูปิดตาทางราชการ ทำให้ไม่สามารถที่จะเข้าถึงและพัฒนาได้ ดีไม่ดีก็อาจจะเป็นแหล่งซ่องสุมอาชญากรรมต่าง ๆ โดยเฉพาะพวกยาเสพติด จึงต้องปล่อยให้มีหมู่บ้านจำนวนมากมายมหาศาลเอาไว้ในตำบลเดียวแบบนี้..!

เมื่อทุกท่านมาถึงพร้อมแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ทำการบวงสรวงบูชาพระรัตนตรัย ขออนุญาตในการบรรจุหัวใจพระประธาน ซึ่งทำเป็นลักษณะของพระประธานแบบยุคทวารวดี แต่ว่าในยุคนั้น พระประธานนั่งจะอยู่ในท่าแสดงธัมมจักกัปปวัตตนสูตร แต่ที่นี่กลับวางพระหัตถ์ลงบนเข่าทั้งสองข้าง อยู่ในท่าเหมือนกับปางมารวิชัย แต่ก็แปลกตาไปอีกแบบหนึ่ง

เมื่อถึงเวลาก็ได้ทำการถวายน้ำอบน้ำหอมให้กับพระบรมสารีริกธาตุ ที่บรรจุอยู่ในหัวใจพระประธาน แล้วก็มอบให้กับช่าง ปีนเข้าไปบรรจุภายในองค์พระ ความจริงกระผม/อาตมภาพนั้น จะต้องทำหน้าที่ติดพระอุณาโลมถวายแก่องค์พระประธานด้วย แต่ว่าต้องปีนขึ้นไปบนนั่งร้านสูง จึงทำให้ครูบาพันแสนบอกว่า "หลวงพ่อไม่ต้องขึ้นหรอกครับ มันอันตราย เดี๋ยวผมจะทำหน้าที่ตรงนี้แทนเอง"

กระผม/อาตมภาพจึงลงไปทางด้านล่าง ชมการแสดงของพี่น้องม้งทางด้านนี้ ซึ่งมีเด็กวัยรุ่น น่าจะเป็นนักเรียน ๓ คน มาทำการเต้นให้ดู แล้วก็มีบรรดาพ่อยกแม่ยก มอบเงินรางวัลให้คนละ ๒๐ บาทบ้าง ๑๐๐ บาทบ้าง ส่วนกระผม/อาตมภาพนั้นเตรียมเอาไว้ให้คนละ ๕๐๐ บาท สรุปว่าปัจจัยที่รับมาในวันนี้ดูท่าจะไม่เหลืออะไร ?!

ครั้นรับไทยธรรมมาจากเจ้าอาวาสวัดพระธาตุโป่งไฮแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เพิ่มกลับไปอีก ๕,๐๐๐ บาท มอบให้ท่านเพื่อช่วยสร้างวัดที่นี่ เนื่องเพราะว่าสถานที่อยู่ลึกขนาดนี้ แล้วก็มีแต่พี่น้องม้ง พี่น้องจีนฮ่อ ไม่ทราบเหมือนกันว่าเขาจะให้การสนับสนุนสักเท่าไร ? ถ้าหากว่ามาแล้วรับสิ่งของกลับไป ก็จะเป็นการเบียดเบียนกันเสียเปล่า ๆ..!

จากนั้นก็ทำการมอบเสื้อยันต์ให้กับบรรดาอาสาสมัครทหารพราน ซึ่งมาตั้งกองร้อยดูแลความเรียบร้อยอยู่ทางด้านนี้ แล้วขอตัวเพื่อที่จะเดินทางข้ามดอยแม่สลอง ลงไปอำเภอฝาง เข้าสู่อำเภอเชียงดาว เพื่อที่จะไปพักที่ "วัดศิลาวาส" ของครูบาพันแสน แล้วพรุ่งนี้จะได้ประกอบพิธีต่าง ๆ ตามที่ท่านได้นิมนต์เอาไว้ต่อไป

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันเสาร์ที่ ๒๔ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)