[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ ๒๔ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ ตั้งแต่ประมาณตี ๕ ครึ่ง กระผม/อาตมภาพซึ่งเก็บข้าวของขึ้นรถและแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ก็ไปยังห้องครัวของเฮือนฮิมน้ำรีสอร์ท ซึ่ง "หลวงพ่อนิล" (พระครูวินัยธรธวัชชัย ชาครธมฺโม) ประธานที่พักสงฆ์อาศรมศรีชัยรัตนโคตร จังหวัดสกลนคร "ท่านติงลี่" (พระอธิการสมมาศ คุณาธิโก) เจ้าอาวาสวัดประตูด่าน จังหวัดกาญจนบุรี "ครูบาพันแสน" (เจ้าอธิการธรรมชัย อคฺคธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดศิลาวาส (ปิงโค้ง) รักษาการเจ้าคณะตำบลปิงโค้ง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ พร้อมคณะก็มาถึงเรียบร้อยแล้ว

ทางด้าน "โยมพี่เล็ก" (นางปรภาว์ บุญริ้ว) และพรรคพวก ช่วยกันทำข้าวต้มให้เป็นอาหารเช้า เหตุที่พวกเราต้องรีบฉันกันตั้งแต่ก่อน ๖ โมงเช้า ก็เพราะว่ากำหนดการนั้น กระผม/อาตมภาพและคณะต้องไปรับครูบาเหนือชัย โฆสิโต ประธานที่พักสงฆ์วัดถ้ำป่าอาชาทอง ออกจากนิโรธกรรมตอนหกโมงเช้า

เมื่อฉันเช้ากันแล้ว จึงต้องรีบบอกลา "โยมพี่เล็ก" แล้ววิ่งตรงไปยัง "ผาม้า" ขึ้นไปจนถึงสถานที่ซึ่งทางสำนักได้เตรียมเอาไว้ให้เป็นที่จอดรถ เปลี่ยนเป็นรถขับเคลื่อน ๔ ล้อ วิ่งตรงขึ้นไปยังบริเวณที่ครูบาเหนือชัยท่านเข้านิโรธกรรมอยู่ แต่ก็ยังต้องเดินขึ้นบันไดไปอีก ๓ ช่วงใหญ่ กว่าที่จะมาถึงสถานที่ซึ่งท่านตั้งกระท่อมไว้เป็นที่เข้านิโรธกรรม ในช่วงที่ท่านยังเคลื่อนไหวได้เป็นปกตินั้น ส่วนใหญ่ก็จะไปเข้าอยู่ในถ้ำ ซึ่งจะต้องปีนเขาขึ้นไปอีกหลายซับหลายซ้อน เมื่อเกิดอาการอัมพาตจากเส้นเลือดสมองแตก ทำให้เคลื่อนไหวได้ยาก ท่านจึงมาอยู่แค่บริเวณนี้เท่านั้น

เมื่อไปถึง พวกเราก็ฉวยโอกาสทำบุญกับท่านก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นก็นั่งรอจนกระทั่งคณะญาติโยมนำเอาอาหารอ่อน ประเภทน้ำข้าวและรังนกมาถวาย เมื่อท่านฉันแล้ว ก็ช่วยกันประคับประคองท่านค่อย ๆ เดินทีละก้าวลงมา ซึ่งตอนแรกก็นึกว่าไม่เท่าไร ไม่ทราบเหมือนกันว่าครูบาท่านน้ำหนักมากขึ้น หรือว่ากระผม/อาตมภาพแก่ขึ้นก็ไม่รู้ กว่าจะลงมาถึงบริเวณที่เขาเอาม้ามารับท่านต่อ กระผม/อาตมภาพก็ออกอาการแขนล้าแทบหมดแรง ได้ยินหลวงพ่อนิลบ่นว่า "หนักมากครับ ผมเองก็ล้าไปหมดเหมือนกัน" ทำให้พวกเราคำนวณกันว่าครูบาเหนือชัยท่านตอนนี้น้ำหนักน่าจะใกล้เคียง ๑๐๐ กิโลกรัมแล้วกระมัง ?